✧ آغوشِ سکوت ✧
Ir al canal en Telegram
🌙 پناهِ شبهای بیصدا
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
1 134
Suscriptores
-224 horas
-197 días
-10530 días
Cargando datos
Canales Similares
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Nube de Etiquetas
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Menciones Entrantes y Salientes
---
---
---
---
---
---
Atraer Suscriptores
noviembre '26nov '26
noviembre '26
+3
en 0 canales
octubre '26
+62
en 0 canales
Get PRO
septiembre '26
+371
en 2 canales
Get PRO
agosto '26
+1 160
en 0 canales
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 11 noviembre | 0 | |||
| 10 noviembre | 0 | |||
| 09 noviembre | +1 | |||
| 08 noviembre | 0 | |||
| 07 noviembre | +1 | |||
| 06 noviembre | +1 | |||
| 05 noviembre | 0 | |||
| 04 noviembre | 0 | |||
| 03 noviembre | 0 | |||
| 02 noviembre | 0 | |||
| 01 noviembre | 0 |
Publicaciones del Canal
| 2 | چه کسی گفته بود
درختان از سکوت ساخته شدهاند؟
من دیدهام
چگونه ریشههایشان
تمام عمر
زمین را صدا میزنند. | 61 |
| 3 | و ما هنوز زنده ایم
حتی اگر استخوانِ شب
در گلویمان مانده باشد؛
گرچه خستهایم
و از آیندهی نامعلومِ پیش رو ترسیده...
اما نفس هست
و همین دلیلیست برای دوام آوردن.
شاید در آن سوی ابرها
خوشحالی،از راه برسد؛
خدا را چه دیدی؟
فاطمه اندربای | 76 |
| 4 | دیدی از دستم رفت - منوچهر سخایی (1).mp3 | 98 |
| 5 | بگذار زمان بگذرد؛
بگذار روزها از پیِ هم عبور کنند و جهان، هر روز به شکلی دیگر از نو آغاز شود؛
آنچه سطحیست، با نخستین وزشِ باد از خاطر میرود،اما آنچه ریشه در ژرفای جان دوانده، حتی اگر روزی از نظرها پنهان شود، باز هم راهی برای ماندن پیدا میکند... | 135 |
| 6 | من با تنهاییام
به صلح رسیدهام؛
دیگر دلم
آشوبِ هیچ حضوری نمیخواهد. | 136 |
| 7 | آسمان را تماشا کن؛
زیباترین نورها
از دلِ تاریکی متولد میشوند. | 147 |
| 8 | من به طرز غریبی پرشور و پرهیجانم؛
کسی هستم که زندگی با او اصلا آسان نیست
و اهل زیاده روی و دمدمی مزاج هستم.
لحظه ای به چیزی فکر میکنم و لحظه ای بعد به چیزی دیگر.
اما در قلبم همیشه منتظرم که از بحرانها بگذرم.
ویرجینیا وولف | 137 |
| 9 | ما از قبیلهی آینهها بودیم؛
هرکس شکست،
دیگری را مقصر دانست.
و خدا
از تماشای این همه تکثیرِ تنهایی
چشمهایش را بست. | 151 |
| 10 | دوست داشتنت؛
چه بیرحمانه زیباست...
عشقی که هرگز
از حنجرهی سکوتم
عبور نمیکند. | 165 |
| 11 | 53647bcf.mp3 | 180 |
| 12 | در ازدحامِ جهان،
چه غنیمتیست
بیرون از هیاهوی آن،
هنوز به زیباییِ لحظهها ایمان داشت. | 179 |
| 13 | قمیشی نقاب.mp3 | 156 |
| 14 | آدمی گاهی
از تمامِ خودش بزرگتر میشود؛
آنقدر که دیگر
در هیچ آینهای
به تمامی جا نمیگیرد. | 142 |
| 15 | چه نسبتیست میان ما و جهان؟
ما از خاک برخاستیم
و هنوز
به ارتفاعِ یک پرنده
حسادت میکنیم. | 153 |
| 16 | PbDEsxnYoVXHychG.mp3 | 233 |
| 17 | چه کسی به باد آموخت
که موهایِ درختان را
چنین عاشقانه شانه کند؟ | 220 |
| 18 | جهان را نمیشود
با منطقِ پنجرهها فهمید؛
گاهی باید
از چشمِ پرندهای نگاه کرد
که هیچگاه
مالکِ آسمان نبوده است. | 223 |
| 19 | پژواکِ دیروز؛
یه جایی میانِ گذشته… | 203 |
| 20 | Ragbar Neghahet.mp3 | 230 |
