𝙋𝙖𝙣𝙖𝙝|پَناه

اگر کسی جویای احوالم شود می گویم: امن و امان،رو به ویرانی..🥲

به شخصه دوست داشتم یه سری چیزارو هیچ وقت تجربه نمیکردم درس گرفتن قشنگه ها، اما احساس میکنم اونقدر نمی ارزن... چون یه چیزایی تا ابد باهات میمونن؛

هرکسی یه جور زنده به گور است! یکی در فکرش، یکی در قلبش، یکی در تنهایی اش...

ما ر‌شد می کنیم اما نه با سِن و سال؛ بلکه با نبرد هایی که در سکوت با آنها می جنگیم..

آدم‌ها کتاب نیستن که واسشون نشونه بذاری، بعد بری و وقتی برگشتی هنوز سر همون صفحه باشن؛ آدم‌ها میرن و هیچ تعهدی در قبال بلاتکلیفی شما ندارن.

تا اینجای زندگی فقط حق با فروغ فرخزاد بوده که گفته: از دست زندگی خسته ام، هر قدر به مسخرگی می گذرانم می بینم نمی شود که نمی شود...

دارم می رسم به اون حرف شهرزاد که می گفت: فکر می کنم اگه من به هر دری زدم و اونی نشد که می خواستم بشه، لابد... قسمت خرافه نیست؛

آدم‌ میتونه دلش واسه یکی تنگ‌ بشه ولی خوشحال باشه از نبودنش...!

کاش وسطِ این همه نمیشه،یه بار بشه :)

نهنگی دید مرگش را ولی دل را به ساحل زد من از پایان خود آگاهم،اما دوستت دارم...

یکمم قدیمی بمونیم بدنیست یه زمانی آدما سرشون می رفت ولی حرفشون نمی رفت...🥲

((:

دَر فَریبِ آرزوها،عُمری گُذَشت.

تمام ماجرا همین است،من جز من هیچ ندارد...