"ژیـلەمۆ"

منو میگههه🙂‍↔️💕

خلاصه همه یکیو دارن که نباید میرفت و رفت.

گاهی فکر می‌کنم ما آدم‌ها بیشتر از اینکه زندگی کنیم، داریم با تکه‌های باقی‌مونده‌ی خودمون کنار میایم. با آدم‌هایی که رفتن و هنوز جایی از قلب‌مون موندن، با حرف‌هایی که هیچ‌وقت گفته نشدن، با زخم‌هایی که یاد گرفتیم پشت لبخند پنهون‌شون کنیم. و با این حال، هر صبح دوباره بیدار می‌شیم. دوباره امیدوار می‌شیم، دوباره دل می‌بندیم، دوباره برای چیزهایی که دوستشون داریم می‌جنگیم. شاید معنای زندگی همین نباشه که همه‌چیز درست بشه؛ شاید این باشه با تمام کمبودها و فقدان‌ها، هنوز دلیلی برای ادامه پیدا کنیم. هنوز جایی درون‌مون چیزی بگه باز هم ادامه بده، هنوز زندگی تموم نشده.

زندگی اینطوریه که یا به حرف مامان گوش میدی یا ضربه‌ شو میخوری.

نا امید نشو هنوز خیلی چیزا تو زندگی هست که امتحان نکردی مثلا میکس تریاک و‌نوشمک

ولی بازم روانی ام

روان درمانی؟ روان در ما نی.

من وقتی میرم قبرستون پا روی قبر ها نمیزارم نمیدونم‌چطوری یه سریا پا رو قلب ما میزارن...

چن عمری کردو

همسایمون ۸۹ سالشه خریداشو من میکنم امروز بهم گفت اگه تو بمیری من چیکار کنم

تابستون تا همین‌جاش کافیه، برگردیم زمستون

همه بلدن like کنن تو باید reply کنی😂💕

بۆ هیچ ئاژەڵێک غرورت مەبەزێنە ئەم جەماعەتە بێسفەتن..!

چاوەکانت لە نیشتمانی من دەچن؛ جوان و پڕ کێشە و پڕ دوژمن!