Paranoia

بی‌شک اگر دوستت داشت دلیل غمت نبود.

آرزوم بزرگ نیست؛ یه زندگی نرمال تو کشورم.

‏خیلی کلم کیریه این روزا. اگه 14 سالم بود احتمالاً از چند تا گروه تلگرامی لفت میدادم یا پروفایل مشکی می‌ذاشتم.

دروغ میگفتی معلوم بود از چشات، من که بد بودم پیگیری پس چرا؟.

جنازه‌ات هنوز در سرِ من است، برای همین گاه‌گاه از دماغم خون می‌آید.

بعد از آن دردِ عمیق، چشم‌هایش برای همیشه غمگین ماندند.

بهار دارد تلاشش را می‌کند، اما ما در زمستان مانده‌ایم.

ایرانی شاد فقط یه نوشته بود روی نوار کاست.

از کدوم پرتگاه پرت شدی که روحت شکسته و بدنت سرپاست

حتی اگر دیگر هیچ چیز مثل قبل نشود، امید میماند.

نمیدونم درک ميكنى چی ميگم یا نه، ولى مودم اينجوريه كه يهو به خودم ميام ميبينم باز دارم براى چيزى كه قبلاً چندبار قول دادم گریه نکنم، گریه میکنم.

سرشار از عشق بودم و نفهمیدن.

برام فرقی نمیکنه دلیلت چیه، مهم اینه که میدونستی چی اذیتم میکنه و تو همونو انجامش دادی.