𝑪𝒅𝒓𝒂𝒎𝒂𝒏𝒆𝒘𝒔 ⋆.ೃ࿔*:･🌿༄ اخبار سیدراما

خنده‌اش، مهربانی‌اش، بوسه‌هایش، و آنچه او خیال می‌کرد... عشق ورزید، خسته شد، رفت... و فقط اشک‌ها باقی موندن نمی‌تونم بگم، نمی‌شنوم، و نمی‌تونم قاطعیتشو پیدا کنم سکوت، جای حرف‌ها رو گرفت و حکمِ (گناهِ جدایی) رو صادر کرد بذار همه چیز در خاطرات از این لحظه به بعد باطل و نابود شن پریشانی‌اش، دردش، رویاهایش، و عقب‌نشینی‌اش... من اهمیت می‌دم و می‌فهمم که چرا فقط بدبختی و پریشانی برامون باقی مونده نمی‌تونم نگهش دارم، نمی‌تونم فراموشش کنم، نمی‌توانم رهایش کنم؛ و نمی‌تونم بپذیرم قاطع بودنشو وعده‌ها به بار سنگینی تبدیل شدن که پس از تردیدها و مردد بودن‌ها به جا ماندن بگذار دلتنگی‌ها از این پس در سرمای یه شب زمستانی منجمد شن دختر من! چراغ هنوز روشنه، اما تو بسیار دور شدی حرف‌ها به لب‌هایم می‌رسن، اما نمی‌تونم اونا رو به زبان بیارم دختر من! صدای طنین‌انداز شده، اما هیچ‌کس پاسخی نمی‌ده آیا واقعاً تو و من فقط باید همین‌طوری رها کنیم و به پایان برسونیم؟

خنده‌اش، مهربانی‌اش، بوسه‌هایش، و آنچه او خیال می‌کرد... عشق ورزید، خسته شد، رفت... و فقط اشک‌ها باقی موندن نمی‌تونم بگم، نمی‌شنوم، و نمی‌تونم قاطعیتشو پیدا کنم سکوت، جای حرف‌ها رو گرفت و حکمِ (گناهِ جدایی) رو صادر کرد بذار همه چیز در خاطرات از این لحظه به بعد باطل و نابود شن پریشانی‌اش، دردش، رویاهایش، و عقب‌نشینی‌اش... من اهمیت می‌دم و می‌فهمم که چرا فقط بدبختی و پریشانی برامون باقی مونده نمی‌تونم نگهش دارم، نمی‌تونم فراموشش کنم، نمی‌توانم رهایش کنم؛ و [نمی‌توانم بپذیرم] قطعیت و قاطعیتشو وعده‌ها به بار سنگینی تبدیل شدن که پس از تردیدها و مردد بودن‌ها به جا ماندن بگذار دلتنگی‌ها از این پس در سرمای یه شب زمستانی منجمد شن دختر من! چراغ هنوز روشنه، اما تو بسیار دور شدی حرف‌ها به لب‌هایم می‌رسن، اما نمی‌تونم اونا رو به زبان بیارم دختر من! صدای طنین‌انداز شده، اما هیچ‌کس پاسخی نمی‌ده آیا واقعاً تو و من فقط باید همین‌طوری رها کنیم و به پایان برسونیم؟

خنده‌اش، مهربانی‌اش، بوسه‌هایش، و آنچه او خیال می‌کرد... عشق ورزید، خسته شد، رفت... و فقط اشک‌ها باقی موندن نمی‌تونم بگم، نمی‌شنوم، و نمی‌تونم قاطعیتشو پیدا کنم سکوت، جای حرف‌ها رو گرفت و حکمِ (گناهِ جدایی) رو صادر کرد بذار همه چیز در خاطرات از این لحظه به بعد باطل و نابود شن پریشانی‌اش، دردش، رویاهایش، و عقب‌نشینی‌اش... من اهمیت می‌دم و می‌فهمم که چرا فقط بدبختی و پریشانی برامون باقی مونده نمی‌تونم نگهش دارم، نمی‌تونم فراموشش کنم، نمی‌توانم رهایش کنم؛ و [نمی‌توانم بپذیرم] قطعیت و قاطعیتشو وعده‌ها به بار سنگینی تبدیل شدن که پس از تردیدها و مردد بودن‌ها به جا ماندن بگذار دلتنگی‌ها از این پس در سرمای یه شب زمستانی منجمد شن دختر من! چراغ هنوز روشنه، اما تو بسیار دور شدی حرف‌ها به لب‌هایم می‌رسن، اما نمی‌تونم اونا رو به زبان بیارم دختر من! صدای طنین‌انداز شده، اما هیچ‌کس پاسخی نمی‌ده آیا واقعاً تو و من فقط باید همین‌طوری رها کنیم و به پایان برسونیم؟