تَبَسُـم

لازم دونستم یادآوری کنم

_

بخاطر سلامت روان خودتون هم که شده، از آدم‌های مدعی دوری کنید؛

ای جوان قدر دان جوانی را دورهٔ خوب زندگانی را رابطه با خدای محکم کن تا ندیدی گهِ خزانی را

اسماعیل تقوایی

شبیه هیچ حادثه‌ای نیست همیشه غیرمترقبه است چشم‌هایش!

عباس حسین‌نژاد

بخصوص اگه اون حاج آقا، حاج آقا سراج باشن🫠

صحبت کردن با حاج‌آقا‌ها خیلی لذت بخشه از بس که مودب و مهربون و باوقار و پربار و دانا هستن

دوره معرفتی رضوان

حجت‌الاسلام یاسر ماهری

در صلح نامه تنها امتیازی که امام به معاویه داد، نجنگیدن بود. شروط امام حس(ع) برای معاویه در صلح‌نامه: - معاویه متعهد شود که بعد از خودش جانشین تعیین نکند - معاویه متعهد شود که جز شام، کاری به دیگر نقاط جهان اسلام نداشته باشد دلیل موافقت معاویه با صلح‌نامه، نگه داشتنِ جریانِ منافقانه‌اش و نیفتادنِ خون امام بر گردنش در مقابل مردم بود؛ برای همین با گول زدن همسرِ امام، ایشان را مسموم کرد...

آرمان امام حسن(ع)، حفظ ارزش‌های اسلام بود، برای اینکه نسل متناسبی برای حاکمیت و و تمدن، از آن‌ها استفاده کند. امام میدانستند اگر به شهادت میرسیدند، دیگر چیزی از اسم نهضت اسلامی باقی نمی‌ماند و طواغیت هیچ خط قرمزی در مقابلشان نبود و دیگر کسانی در آینده نمی‌آمدند تا در مقابل طاغوت بایستند و بجنگند...

نهضتِ اسلامی در مکه ( که ۱۳ سال به رهبری پیامبر(ص) جلو رفت تا در مدینه به حکومت رسید)، تا زمان امام حسن(ع) به اوج خودش رسید و اسلام ناب برگشت... ولی دوباره در زمان امام حسن(ع) آن نهضت و همچنین حکومت اسلامی، دیگر وجود نداشت و به سلطنت معاویه تبدیل شد... در زمانِ امام، انسان هایی که ارزشِ ناب اسلام هنوز برایشان وجود داشت، جز معدود یاران امام حسن(ع) بودند که بار تمام انسان های دیگر هم روی دوش این افراد بود. اگر امام به شهادت میرسید، معاویه تمام این افراد را نیز میکشت... انگیزه معاویه تحریف اسلام نبود؛ بلکه صراحتاً محو اسلام بود..‌

مهم ترین واقعیت منطقی که در صلح امام باید بررسی بشه، قدرت معاویه بود. واقعیت این رو نشون میده که باتوجه به خستگیِ لشگر امام و نفوذ جاسوسان به سپاه امام، یک درصد هم احتمال پیروزیِ ظاهری سپاه امام وجود نداشت! سرلشگر سپاه امام که عبیدالله‌ابن‌عباس بود، وقتی میخواست از طرف امام به خیمه معاویه نامه‌ای را برساند، رفت و به سپاه معاویه پیوست... امام در آن زمان میفرمایند که اگر من به جای صلح میجنگیدم، سربازانم مرا کَت‌بسته به معاویه تحویل میدادند. در نتیجه یکی از بزرگترین علت های صلح امام حسن(ع)، قدرت نرم و قدرت سخت معاویه بود.

بخشی از جزوه با محوریت صلح امام حسن (ع) برگرفته از کتاب انسان ۲۵۰ ساله دو دسته انسان هستند که نسبت به ولی فقیه نمیتوانند گوش به فرمان باشند: ۱) انسان های فقط واقع‌گرا ۲) انسان های فقط آرمان‌گرا واقع‌نگری و آرمان‌گرایی دو بال ولایت‌مداری هستند و باید در کنار هم باشند. اگر واقعیت‌ها و آرمان‌ها در زمان امام حسن (ع) را درست تحلیل کنیم، متوجه میشویم درست ترین و منطقی ترین تصمیم، صلح با معاویه بود. کسانی که در جامعه امروزیِ ما، واقعیت و آرمان را همزمان در نظر نمیگیرند، حق ندارند از داستانِ صلح امام حسن(ع) با معاویه استفاده کنند... اصلا در حدی نیستند که از صلح امام تقلید کنند!

به قول خودشون به پایان آمد این رضوان ولی دوره‌ها همچنان باقیست

الحق که هیچ‌جا خونه خود آدم نمیشه.

میشه لطفا دعا کنید یه کاری فوری حل بشه؟ مثلا یه صلواتِ کوچولو🤏

راه رسیدن به خدا آه میخواهد نه آهن؛ و زنان آه دارند و مردان آهن.

دوره معرفتی رضوان