『 بَعدِ آدم‌ها 』

اینکه چجوری بهش حق چاپ دادن عجیبه🗿😂😂

پیر نشو لعنتی

بابا کریس دیگه کنار دخترش تمرین میکنه😍❤️

میان استخوان های خرد شده ایم، اما،امید تقلا میکند برای روئیدن.

و شروع کتاب ششم:

هر چه پول درآورد کتاب خرید؛ پدر پرسید: دنبال چه می‌گردی؟ گفت: دنبال خودم. 📚سمفونی مردگان 👤 عباس معروفی

دلم میخواد یه جوری از واقعیت فرار کنم که انگار از همون اول هیچکدوم وجود نداشت.

از آنچه زندگی بر دوشش گذاشته بود هیچ گله‌ای نداشت از آنچه خودش بر دوش خود گذاشته بود، شرمگین بود. زندگی هیچوقت، آنطور که او به خود آسیب زد، به او آسیب نزده بود. پس تصمیم گرفت برای عذرخواهی کردن از خودش و زندگی شانه‌هایش را سبک کند از گناه از رنج و از دردهای خودخواسته. در نهایت او به زندگی چیزهای زیادی را مدیون بود، مثل همین خودش بودن را!

اگر گربه‌ها از جهان ناپدید می‌شدند - گنکی کاوامورا

فروغ چقدر قشنگ گفته: آدم‌هايی که بیشتر از من و تو سرشان می‌شود می‌گویند انسانِ متمدن کسی است که در تنهایی احساس تنهایی نکند. تو باید برای خودت یک دنیای درونی داشته باشی و همچنین تکیه‌گاه‌های ثابت روحی و فکری! یعنی در عین حال که در میان مردم زندگی می‌کنی خودت را کاملا از آن‌ها بی‌نیاز بدانی. مردم هیچ به ما نمی‌دهند که ما خودمان از به‌دست آوردنش عاجز باشیم! از مردم، فقط رنج و ناراحتی و سر و صدای بیخود نصیب آدم می‌شود!

سلام بر آنان که برای همه تکیه‌گاه بودند، اما به وقتِ تنهایی، شانه‌ای برای تکیه‌ کردن نیافتند... سلام بر کسانی که در اعماقِ قلب ما زندگی می‌کنند بی آن‌که بدانند... سلام بر کسی که متوجه شد حرف زدن واقعیت را تغییر نمی‌دهد، پس سکوت کرد... سلام بر حرف‌هایی که در قلب ماند و خواهد ماند... و سلام بر نامه‌هايی كه هرگز ارسال نشد، از ترسِ سردیِ پاسخ...

میرسد غم های بی پایان به پایان غم مَخور

خب بخیر گذشت کنسله

‏وقتی بیشتر از سنت درگیر مشکلات بشی، زندگی ازت آدم ساکت‌تری می‌سازه

اینو پارسال خوندم ی جایی گفتم بزارم سیو مسیج امسال که دانشگاه رفتم ببینم درست میگه یا نه و این جمله چقدر درست بود البته که دانشگاه و رشته ی مورد علاقت مسیر مشخص تری برای رسیدن به اهدافت هست. ولی گاهی اوقات اونقدری مسیر پرپیچ و خمی داری که خودت باید مسیر درست و انتخاب کنید. امیدوارم مسیر زندگیتون پیدا کرده باشین.

خود کنکور که ترس نداره! ترسش اینجاست که نمی‌دونی اگه قبول نشی چی در انتظارته. چون شرایط طوری نیست که بری دنبال علاقه‌ت. چون خانواده ها مسیری جز درس و دانشگاه تعیین نکردن . چون احساس می‌کنیم دانشگاه تنها راهِ رهایی از محدودیت‌هامونه! اما بعد از ورود به دانشگاه می‌فهمی خبری نبوده! تنها خبرِ دانشگاه برای کسانیه که عاشق درس بودن حالا سوال اینجاست کسی که عاشق درس نیست توی این مسیر چی به سرش میاد ؟ هیچی! بهترین سال‌های زندگیش تلف میشه/ روح و ذوقش میمیره/ و بعد فقط برای بقا ادامه میده !