𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

بعضی آدما فقط «رفیق» نیستن؛ یه تیکه از آرامشِ آدم میشن… شما دوتا برای من دقیقاً همونید. 🥹🤍 کسایی که بودنشون حتی وسط بدترین روزا، یه جور عجیبی حالمو بهتر می‌کنه. ممنونم که هستید، که می‌فهمید، که قضاوت نمی‌کنید و برای خیلی از لحظه‌های قشنگ زندگیم کنارمید. شاید همیشه به زبون نیارم، ولی بودنتون برام خیلی باارزشه. امیدوارم هرچقدر زندگی جلو میره، هرکدوممون کجا که باشیم، این رفاقت قشنگمون هیچ‌وقت کمرنگ نشه. دوستتون دارم رفیقایِ قشنگم؛ از اون دوست داشتنا که نه تاریخ انقضا دارن، نه جایگزین. 🫂🤍🫠

منِ عزیزم، متاسفم. متاسفم که انقدر ناامیدانه سعی کردی دیگران رو راضی نگه داری، متاسفم که وقتِ کافی برای حال بهترت به تو ندادم، متاسفم که بهت اجازه دادم وقتی زخم‌هات درحال خونریزی بودن، نگران بستن زخم‌های دیگران باشی، متاسفم که روزهایی بود که لبخند زدن دردناک بود خودت رو مجبور میکردی بخندی تا کسی نگرانت نباشه، متاسفم که تمام وقت و تلاش خودتو به ادمایی دادی که حتی نصف تو هم برات نبودن، متاسفم بابت شب‌هایی که خودت یواشکی گریه می‌کردی ولی کسی نبود که حالت رو بهتر کنه؛ اره من خیلی متاسفم که دوستت نداشتم اونجوری که تو لیاقت دوست داشته شدن داشتی.

گفت: زمان التیام می‌بخشد بله عزیزِ من، اما آدم هیچ‌وقت طعمِ برخی اشک‌ها را فراموش نمی‌کند.

اگه ازت درباره ی من پرسیدن بگو به اندازه ای که دوستم داشت آزارش دادم.

به هیچکس نمیتونم بفهمونم که چقدر داره بهم سخت میگذره و چقدر بابت این موضوع هیچکاری نمیتونم بکنم.

یه سطحی از غم رو دارم تجربه میکنم که هر تلاشی برای توضیح دادنش بیهوده هست.

کاش دفعه‌ی آخر که دیدمت، محکم‌تر بغلت می‌کردم.

یعنی حتی یکبارم دلت واسه بغل کردنم تنگ نشد؟

هوا هوای تصمیمای اشتباهه.

زندگیه دیگه، هربار یه تیکه از قلبت کنده میشه ولی باید ادامه بدی.

من تمومِ اشتباهای تو رو نادیده گرفتم ولی تو منو یجوری نادیده گرفتی، که انگار بزرگتریم اشتباهتم.

امیدوارم دخترم چشم های منو به ارث ببره نه قلبه احمقو حساسم.

دلم با رفتن نبود اما چاره دیگه‌ای نداشتم.

یه جا باید بد جور توی ذوقت بخوره تا بزرگ شی، قانونشه.

وای می میرم براش