𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

به تایپ نه ولی به دل نشستن اعتقاد دارم.

احساس میکنم خیلی وقته دارم با ۱٪ شارژ ادامه میدم.

یکی از مزایای خوب دوستی با من اینه که صاف میرینم بهت ولی پشت سرت حرف نمیزنم.

یه مرحله هم هست به اسم سر شدگی، یعنی نه ناراحت میشی، نه بحث میکنی، نه گله و شکایت میکنی، نه برات اهمیت داره دیگه، فقط انگار بدون سر‌وصدا یه گوشه‌ای برای خودت پیدا میکنی و از همونجا میری.

اخلاق منو از بقیه نپرسید من با هرکی اندازه لیاقتش رفتار میکنم.

این روزا خیلی بیشتر حس میکنم واسه رابطه های امروزی زیادی ساده‌ام.

امروز هم‌ مجددا میل به زندگی کردن ندارم، مثل دیروز و روزهای‌ قبلش.

‏از اینکه باید بپذیرم زندگی همینیه که هست اصلا خوشم نمیاد.

اگه سر وفاداری من با کسی بستی، بهت قول میدم نمیبازی.

فاصله اهمیت دادن تا ندادنم یه شب تا صبحه.

کات کردن باهاش اینجوری بود که انگار خونمو آتیش زدم.

اولین واکنشم نسبت به ناراحت شدن، کم حرف شدنه.

سخت ترین قسمت جدا کردن راهم از تو این بود که مطمئن بودم اگه برم دنبالم نمیای.

فرصتِ دوباره گاهی وقتا بی‌حرمتی به تموم رنج‌هاییه که کشیدی.

وقتی یک نفر برات آهنگ میفرسته، تشکر کن نگو قبلا شنیدم، تو خیلی غلط کردی که قبلا شنیدی.

من وانمود میکنم ازش رد شدم،شب که میشه اون از روم رد میشه.

دیدی همه بارونو‌ دوست دارن ولی هیچکس از سیل خوشش نمیاد؟ بحث همینه دوست من؛ خوبیِ بیش از حدم دل آدمارو میزنه.

یه مرد از قلبت محافظت میکنه، یه پسر از غرورش.

ماه امشب کامله، من همیشه.

‏یکی از سخت ترین قسمت های نشدن اینه که میبینی برای بقیه چه قدر راحت میشه، در حالی که تو تمام تلاشتو داری میکنی باید حسرت بخوری.