𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

آنکه دائم هوس سوختن ما میکرد بهش بگین کور خوندی!

تو لیست چتام رفتی پایین ولی هنوز پین مغزمی.

من برایِ داشتن تو به هر دری زدم، ولی تو همه درا رو کوبوندی تو صورتم.

‏وقتی داشتم می‌سوختم، تو کجا باران شده بودی؟

اگر گرد کسی بسیار گردی،اگر چه بس عزیزی خار گردی.

انقد دست به حذفم قوی شده میترسم نفر بعدی خودم باشم! ‍‌

ماهی سیاه بودن فقط به رنگت نیست... گاهی یعنی بین یه عالمه ماهی رنگی زندگی کنی و کم‌کم بفهمی قرار نیست هرکی کنارت شنا می‌کنه، هم‌مسیرت باشه. ماهی سیاه یاد می‌گیره کمتر خودش رو نشون بده، نه چون چیزی برای گفتن نداره، چون فهمیده هرچی بیشتر از خودت بگی، بیشتر چیز برای از دست دادن داری. حقیقت تلخه، ولی بعضی آدما تا وقتی مطمئن باشن دوستشون داری، خیالشون راحته. تا وقتی می‌دونن منتظرشونی، دیر جواب میدن. تا وقتی می‌دونن هر بار برمی‌گردن، هنوز یه جایی توی دلت دارن، رفتنشون براشون آسونه. و تو هر بار اسم اینو می‌ذاری «علاقه»... در حالی که گاهی فقط داری خودتو قانع می‌کنی که رفتارشون ارزش این همه موندن رو داشته. ماهی سیاه آخرش می‌فهمه نباید برای دیده شدن خودش رو به سطح آب برسونه. اونی که واقعاً بخواد ببینتش، خودش یه روز چشم می‌ندازه سمت تاریکی. بدترین قسمت ماجرا هم اینه که آدم معمولاً وقتی ارزش یه نفر رو می‌فهمه که دیگه مطمئن نیست می‌تونه برش گردونه. پس اگه یه روز دیدی ماهی سیاه دیگه سمتت شنا نکرد، فکر نکن غرورش زیاد شده، فکر نکن دیگه دوستت نداره... شاید فقط انقدر منتظر مونده که بالاخره فهمیده کسی که دلش با تو باشه، تو رو توی انتظار نگه نمی‌داره. بعضی‌ها رو از دست نمی‌دیم، فقط یه روز چشمامون باز می‌شه و می‌بینیم تمام این مدت، خودمون بودیم که داشتیم برای نگه داشتنشون شنا می‌کردیم. ماهی سیاه هنوز دل داره، هنوز احساس داره، هنوز بعضی شب‌ها دلش برای بعضی آدم‌ها تنگ می‌شه... ولی دیگه هر دلتنگی‌ای ارزش برگشتن نداره. گاهی باید تهِ آب بمونی، نه برای اینکه غمگینی، برای اینکه دیگه حاضر نیستی برای دیده شدن، خودتو به کسی ثابت کنی. حرف حق اینه: کسی که واقعاً بخوادت، کاری نمی‌کنه مدام از خودت بپرسی «هنوز دوستم داره یا نه؟» و کسی که رفتنش انقدر آسونه، نباید برگشتنش اینقدر برات سخت باشه. ماهی سیاه بودن شاید تلخ باشه... ولی از این تلخ‌تر اینه که خودتو رنگی کنی فقط برای اینکه چشم یه نفر بهت بیفته. 🖤🐟

میانِ تمام ناتمام‌ها، تنها مانده‌ام.

من تو رو بدونِ اینکه امیدی داشته باشم، دوست داشتم.

همه سعی دارن جاشو پر کنن ولی اون حسو حتی خودشم دیگه نمیتونه بهت بده.

نشستی و داری زندگیتو میکنی، یهو یادت میاد اگه اون بود چقدر خوب میشد.

هر موقع تونستی به شیطان پُشت کنی اونموقع میتونی با خدا رُشد کنی

‌ اینکه من تونستم قلبی که شکوندی رو چسب بزنم از زشتی قلب شکوندنت کم نمیکنه.  

آدم یهو یادش میوفته برای دوست داشته شدن چه کارایی کرده حالش بهم میخوره.

دیگر گنجایش هیچ ویرانی دیگری را ندارم؛ حتی به شرط آبادی.

تنها دلیلی که هنوز به عشق و دوست داشتن باور دارم، اینه که میبینم خودم چجوری میتونم بقیه رو دوست داشته باشم.

‏عضوی پیگیر تر از معده تو بدن داریم؟ به تو چه من کات کردم، قسطامو ندادم، امتحانم عقب افتاده، درس نمیخونم، بی‌پولم، پروژه مهاجرتو هی به تعویق میندازم و تو باتلاق گیر افتادم و بگا رفتم. سرت به کار خودت باشه دیگه.