tunnel vision
Ir al canal en Telegram
𝗂 𝗀𝗈𝗍 𝗍𝗎𝗇𝗇𝖾𝗅 𝗏𝗂𝗌𝗂𝗈𝗇
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
264
Suscriptores
Sin datos24 horas
-97 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
Repost from s̴hiᥒᥱkᦅ
به گفته یکی از بچهها این پیامی که الان توی چنلش هست بنر برای تبه و من قبل اینکه چنلشو بزارم گفتم از پیاماش شات ندارم درواقع مدرکی نیست صرفا دیدم اینطور چیزی گفته
Repost from آشپزخانـه سبـز
بشریت موجود بهغایت مزخرفی است. شما به عنوان یک نمونه از این گونه، حتماً میدانید از چه حرف میزنم. ولی بگذارید شرح بدهم، شاید بعضیهایتان هنوز در انکار به سر میبرید. شما موجودی هستید که میتوانید صبح، یک فنجان قهوه دستتان باشد، از پنجره بیرون را نگاه کنید، یک بیخانمان را ببینید که از سرما میلرزد، و همان لحظه فکر کنید: «وا اینا چرا اینا کار پیدا نمیکنن؟» و بعد پرده را بکشید. این صحنه آنقدر برایتان عادی است که حتی متوجه جهنمی که در همین یک لحظه در مغزتان رخ داده نمیشوید. شما با خودتان در صلحید، چون فقط فکر کردید، عمل که نکردید. گناه نکردید که هیچ، یک قدم هم جلوتر، احساس دلسوزی کردید، پس آدم خوبی هستید. این مکانیزم خودفریبی بشر است. تبریک. مواقع سیل، زلزله، جنگ. شما پای صفحه نمایشگر نشستهاید، چیپس در دست (بله چیپس، چون در موقعیتهای امن معمولاً یک خوراکی شور هوس میکنید) و اخبار را نگاه میکنید. مردمی که گریه میکنند، خانههایی که فرو ریخته. و شما چه میکنید؟ یک استوری سیاه میگذارید با یک شمع و یک قلب شکسته. بعد بلافاصله اسکرول میکنید به سمت یک ویدئوی بامزه از یک سگ که روی دو پا راه میرود. ظرفیت همدلی شما دقیقاً به اندازهٔ همان استوری است. یک لحظه بعد، تمام میشود. چون اگر ادامه پیدا کند، ناهارتان سرد میشود. چه موجود کارآمد و خوش آب و رنگی هستید. شما اخلاق را دوست دارید، اما فقط در حد تئوری. تا وقتی که دارد دربارهٔ یک کتاب فلسفی بحث میشود، خیلی هیجانزدهتان میکند. ولی به محض اینکه لازم باشد به خاطرش از صف طولانی بانک عقبتر بایستید، یا جایتان را در مترو به یک پیرزن بدهید، ناگهان آن اصول متعالی یادتان میرود و تبدیل میشوید به یک حیوان بقاطلب ک به هر چیز چنگ میزند. بعد از آن، دوباره به کتابتان برمیگردید و زیر جملهای از کانت خط میکشید: «زیبا بود.» فاصلهٔ بین عقیده و عمل در شما آنقدر زیاد است که اگر یک موجود فرازمینی آن را اندازه بگیرد، احتمالاً فکر میکند با دو گونهٔ متفاوت طرف است. شما از کسی که زیر فشار کم آورده، متنفر نیستید. بدتر از آن، او را مسخره میکنید. چون مسخرهکردن یک کارکرد عالی برایتان دارد: هم او را تحقیر میکنید، هم خودتان را بالا میبرید، و هم مجبور نیستید با این واقعیت روبرو شوید که ممکن است شما هم روزی در آن شرایط، ده برابر بدتر عمل کنید. شما به جای همدلی، یک آیینهٔ دفرمه جلوی طرف میگیرید و به تصویر مضحکش میخندید. پس بله، بشریت مزخرف است. شما میتوانستید با شکنندگی خودتان روبهرو شوید، میتوانستید بپذیرید که شانس نیاوردهاید در آن موقعیت خاص قرار بگیرید، میتوانستید کمی سکوت کنید. اما نه، شما ترجیح میدهید بلندبلند قضاوت کنید، چون قضاوت کردن به شما توهم کنترل میدهد. و این ترجیح دادن یک دروغ آرامشبخش بر یک حقیقت ناراحتکننده است. آن هم به قیمت تحقیر کسی که از قضا شبیهترین آدم روی زمین به خود شماست، فقط کمی بدشانستر.
و عمده مخاطب من افرادی هستند که به ذات بشریتشان همچنان پر و بال میدهند.
منم دارم همین رو میگم گلم
میگم فرقی نمیکنه ایرانی ایرانیه. پس بدون تعصب باید برای همشون عزا گرفت.
چرا نگرفت واقعیت مردم نتونستن برای بچه های ۱۸ و ۱۹ دی هم راحت عزاداری کنن همه مردم یه روزی تو ازادی کامل میتونن برای همه فرزندان ایران و جان فداهای میهن گریه کنن مگه اون بچه ۳ ساله که تو دی ماه کشته شد چه فرقی با بچه های میناب داره؟ از یه کشور دیگن مگه؟
