ققنوس «ایران آینده »

نسل جدید به خاطر کیفیت پایین آموزش و تعطیل پی‌درپی مدرسه ها واقعاً دارن خنگ بار میان. ازونور صدای حذف شدن گوشت و لبنیات از سفره ی بچه ها ده بیست سال آینده با بیماریای زیاد درمی‌آد. موضوع کوچیکی نیست و واقعاً نگرانم، حتی یک روز ازین بلاتکلیفی هم کم بشه نعمته.

🏪 مردم مشتری‌اند؛ حکومت‌ها فروشنده بیایید ایران را یک بازار بزرگ تصور کنیم. در این بازار، مردم مشتری‌اند و هر حکومتی که اداره کشور را در اختیار می‌گیرد، صاحب یک مغازه و فروشنده خدمات عمومی است. مردم پول می‌دهند؛ مالیات می‌دهند، کار می‌کنند، تولید می‌کنند و منابع کشور را در اختیار حکومت می‌گذارند. در مقابل، از فروشنده انتظار دارند کالاهای مشخصی تحویلشان بدهد: امنیت، آزادی، رفاه، عدالت، آموزش، درمان، شغل، قدرت خرید، ثبات اقتصادی، آینده قابل پیش‌بینی، آزادی بیان، حقوق شهروندی و رابطه عادی با جهان. و مهم‌تر از همه: حق دارند هر وقت فروشنده نتوانست تعهداتش را انجام دهد، مغازه دیگری را انتخاب کنند. 🏪 مغازه جمهوری اسلامی حالا تصور کنید مشتری وارد مغازه‌ای شده که نزدیک به پنج دهه است اداره کشور را در اختیار دارد. روی تابلو نوشته: «جمهوری اسلامی» مشتری وارد می‌شود و می‌گوید: «من امنیت می‌خواهم.» «رفاه می‌خواهم.» «آزادی بیان می‌خواهم.» «عدالت می‌خواهم.» «اقتصاد سالم می‌خواهم.» «آینده فرزندانم را می‌خواهم.» اما وقتی به قفسه‌ها نگاه می‌کند، بسیاری از این کالاها یا اصلاً وجود ندارند، یا کیفیت و دسترسی‌شان با انتظار مشتری فاصله دارد. مشتری اعتراض می‌کند. اما فروشنده به جای اینکه بگوید: «حق با شماست؛ باید کیفیت خدماتم را بهتر کنم.» از مشتری می‌خواهد ساکت بماند و همان کالاهایی را که خودش انتخاب کرده، قبول کند. اینجاست که سؤال مهمی مطرح می‌شود: آیا مشتری مالک مغازه است یا مغازه‌دار مالک مشتری؟ 👑 اگر یک مغازه جواب نمی‌دهد، مشتری حق دارد ویترین دیگری را ببیند در یک بازار آزاد، مشتری مجبور نیست تا ابد مقابل یک مغازه بایستد. می‌تواند چند قدم جلوتر برود. ویترین دیگری را نگاه کند. قیمت‌ها و کیفیت کالاها را مقایسه کند. درباره فروشنده تحقیق کند. سؤال بپرسد. و بعد تصمیم بگیرد. یکی از ویترین‌هایی که امروز در بحث آینده ایران مطرح است، ویترین رضا پهلوی است. رضا پهلوی خود را به‌عنوان یکی از چهره‌های اصلی مخالف جمهوری اسلامی مطرح کرده و در مواضع رسمی خود از گذار به یک نظام دموکراتیک و سکولار، آزادی‌های فردی، حاکمیت قانون، برابری شهروندان، انتخابات آزاد، اقتصاد آزاد و حق مردم برای تعیین شکل حکومت سخن می‌گوید. پس اگر مردم مشتری‌اند، منطقی است که این ویترین را هم ببینند. اما دیدن ویترین به معنی خرید کردن نیست. مشتری عاقل خرید را با چشم بسته انجام نمی‌دهد. می‌پرسد: کالا دقیقاً چیست؟ قیمتش چیست؟ ضمانتش چیست؟ فروشنده چه سابقه‌ای دارد؟ اگر وعده‌ها عملی نشد، چه کسی پاسخگوست؟ آیا مشتری همچنان حق دارد فروشنده را عوض کند؟ این همان چیزی است که باید در مورد هر گزینه سیاسی پرسید؛ از جمله رضا پهلوی. 🎯 مسئله ایران فقط عوض کردن مغازه‌دار نیست. اگر قرار باشد مغازه جدیدی باز شود، باید یک اصل از همین ابتدا روشن باشد: این مغازه متعلق به مردم است، نه فروشنده. فروشنده برای خدمت به مشتری می‌آید، نه اینکه مشتری را صاحب خود بداند. مردم باید بتوانند انتخاب کنند، نظارت کنند، اعتراض کنند و اگر فروشنده عملکرد خوبی نداشت، او را با رأی خود عوض کنند. پس شاید سؤال اصلی این نباشد: «چه کسی قرار است مغازه‌دار ایران شود؟» سؤال بنیادی‌تر این است: «چه کسی حاضر است مغازه را طوری اداره کند که صاحب واقعی آن، یعنی مردم، همیشه حق انتخاب و حق تعویض فروشنده را داشته باشند؟» و اگر مغازه‌ای نزدیک به نیم قرن است کالاهای مورد انتظار مشتری را عرضه نمی‌کند... هیچ دلیلی وجود ندارد که مشتری حق نداشته باشد وارد مغازه بعدی شود و ویترین آن را ببیند. دیدن ویترین حق مردم است. انتخاب هم حق مردم است. #ایران #آینده_ایران #رضا_پهلوی #آزادی #رفاه #عدالت #دموکراسی #حق_انتخاب #کانال_ققنوس

حضور یک‌چهارم نمایندگان در شیوه جدید جلسات مجلس سلیمی، عضو هیئت‌رئیسه مجلس: جلسات به ۲ شکل وبیناری و ترکیبی برگزار خواهد شد. جلسات وبیناری که در حال حاضر برگزار می‌شود، همچنان ادامه خواهد داشت در جلسات ترکیبی، یک‌چهارم نمایندگان در صحن مجلس حضور خواهند داشت و سایر نمایندگان از طریق تبلت و به‌صورت برخط شرکت می‌کنند. قرار است نمایندگان به ۴ گروه تقسیم شوند و از هر کمیسیون یک‌چهارم در جلسات حضوری مجلس شرکت کنند. براساس برنامه پیش‌بینی‌شده، حدود ۴ جلسه در ماه به شیوه ترکیبی برگزار خواهد شد. این شیوه مصوبه شعام است. ♦️وجود این جماعت چه ثمری دارد ؟

قبلا عرض کرده بودم که پیمان مکه یک پیمان نظامی صرف بین عربستان و پاکستان و ترکیه نیست . محاصره ی زمینی ایران مقصود اصلی است .

سرگردانی۱۲ هزارکانتینر ایران در پاکستان امیر روشن‌بخش، مقام سازمان توسعه تجارت ایران:

پاکستان کانتینرهای ایرانی را مصادره نکرده. ما هنوز در حال رایزنی برای وارد کردن کالا به ایران هستیم. اول گفتند ۳ هزار کانتینر، بعد گفتند ۸ هزار و سپس گفتند ۱۲ هزار کانتینر آنجا مانده است. ما به طرف ترکیه می‌گوییم: چرا ظرفیت را زیاد نمی‌کنی؟ او هم پاسخ می‌دهد: فردا آشتی می‌کنید، می‌روید سر زندگی خودتان. در کراچی هم همین اتفاق افتاده. ظاهرا پاکستان تمایلی به ایجاد زیرساخت ندارد. غیر از این هم تمایلی به تحویل کالاهای ایرانی ندارد. طبق اعلام اتاق بازرگانی تقریبا از شروع جنگ یکسری کامیون ایرانی در آنجا متوقف شدند و به سمت ایران نمی‌آیند. یعنی پاکستان اجازه نمی‌دهد. در کراچی و بقیه مرزهای پاکستان مثل گوادر و ریمدان همین اتفاق افتاده. در این مرزها اصلا نمی‌دانستند ترانزیت یعنی چه. ما در جنگ مجبور شدیم کالاها را به کراچی ببریم و آنجا خالی کنیم. حال پس از دوره ۵ روزه یک سه‌ماه مهلت داشتیم کالا را بیاوریم ایران. اگر نمی‌آوردیم پاکستان کالا را برمی‌داشت برای خودش./ اعتماد

☢️ هزاران میلیارد هزینه؛ چند درصد برق؟ وقتی درباره برنامه هسته‌ای ایران صحبت می‌کنیم، یک جمله بارها تکرار شده: «انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست و برای برق و مصارف صلح‌آمیز است.» اما بیایید به جای شعار، چند عدد را کنار هم بگذاریم. 🔹 بوشهر؛ دستاورد برق هسته‌ای نیروگاه بوشهر با ظرفیت حدود ۹۱۵ مگاوات از سال ۲۰۱۱ به شبکه برق ایران متصل شده است. طبق داده‌های ثبت‌شده در پایگاه اطلاعاتی World Nuclear Association، این نیروگاه در سال ۲۰۲۴ حدود ۶.۴ تراوات‌ساعت برق تولید کرده و سهم برق هسته‌ای ایران حدود ۲ درصد بوده است. در حالی که ایران برای تأمین برق با کمبود ظرفیت و خاموشی‌های تابستانی مواجه بوده است؛ طبق گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا، در سال ۲۰۲۳ اوج تقاضای تابستانی حدود ۱۲ گیگاوات بیشتر از عرضه بود. 🔹 اما هزینه چقدر بوده؟ برای خود نیروگاه بوشهر، برآوردها متفاوت است. یک مطالعه Carnegie هزینه آن را با احتساب ارزش امروز نزدیک ۱۱ میلیارد دلار برآورد کرده است. اما این نکته مهم است: برای کل برنامه هسته‌ای ایران، یک رقم رسمی و قابل حسابرسی که تمام هزینه‌های چند دهه‌ایِ استخراج اورانیوم، تبدیل، غنی‌سازی، سانتریفیوژها، تأسیسات، تحقیق و توسعه و هزینه‌های مرتبط را دربرگیرد، منتشر نشده است. پس اگر جایی دیدید کسی با قطعیت می‌گوید «کل برنامه دقیقاً فلان تریلیون دلار هزینه داشته»، باید پرسید: منبع حسابرسی این عدد کجاست؟ 🔹 غنی‌سازی برای چه؟ برای تولید برق در نیروگاهی مانند بوشهر، صحبت از غنی‌سازی ۶۰ درصدی نیست. سوخت نیروگاه‌های آب سبک در سطح غنای بسیار پایین‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرد. اما ایران در سال‌های اخیر به غنی‌سازی ۶۰ درصد رسیده است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش کرده بود که ایران در تأسیسات فردو و نطنز اورانیوم را تا ۶۰ درصد غنی می‌کرد و پیش از حملات ژوئن ۲۰۲۵ بیش از ۲۰ هزار سانتریفیوژ در سه تأسیسات غنی‌سازی اعلام‌شده نصب شده بود. این سطح غنی‌سازی، برای تولید برق معمولی بوشهر ضرورت ندارد. از طرف دیگر، ۶۰ درصد به‌تنهایی اثبات‌کننده تصمیم ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای نیست. اما از نظر فنی فاصله آن با غنای مورد استفاده برای سوخت نیروگاه بسیار زیاد است و به همین دلیل موضوعی جدی در نظارت و عدم اشاعه هسته‌ای محسوب می‌شود. حتی آژانس در سال ۲۰۲۵ اعلام کرد که به دلیل برخی اقدامات ایران، توانایی‌اش برای اطمینان از صلح‌آمیز بودن کامل برنامه هسته‌ای ایران کاهش یافته است. و حالا سؤال اصلی: اگر هدف فقط برق بود، چرا بخش مهمی از ظرفیت و سرمایه کشور صرف زنجیره‌ای از فعالیت‌های پیچیده غنی‌سازی شده که بخش زیادی از آن ارتباط مستقیمی با تولید برق بوشهر ندارد؟ اگر هدف پزشکی و تولید رادیودارو بود، چرا باید غنی‌سازی را تا ۶۰ درصد افزایش داد؟ و اگر هدف، استقلال راهبردی بود، آیا هزینه تحریم، کاهش سرمایه‌گذاری، محدودیت بانکی و تجاری و افزایش ریسک درگیری نظامی هم باید در محاسبه هزینه این پروژه قرار بگیرد؟ شاید مسئله واقعی این باشد: هسته‌ای بودن یک فناوری، نه ذاتاً خوب است و نه ذاتاً بد. سؤال اقتصادی این است: ایران در برابر تمام هزینه‌هایی که برای این مسیر پرداخته، چه میزان برق، دارو، فناوری و رفاه واقعی برای مردم تولید کرده است؟ و سؤال سیاسی ـ امنیتی این است: آیا می‌توان میان «حق استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای» و «شیوه‌ای که این حق در عمل دنبال شده» تفاوت قائل شد؟ این دو سؤال را نباید با یکدیگر اشتباه گرفت. #انرژی_هسته‌ای #ایران #غنی_سازی #غنی_سازی۶۰درصد #برق #تحریم #اقتصاد_ایران #بوشهر #ققنوس_ایران_آینده #کانال_ققنوس

☢️ انرژی هسته‌ای ایران؛ صلح‌آمیز یا پرهزینه؟ ایران بیش از دو دهه است که می‌گوید برنامه هسته‌ای‌اش صلح‌آمیز است؛ برای تولید برق، پزشکی، دارو و توسعه علمی. اما یک سؤال ساده وجود دارد: در برابر هزینه‌ای که ایران پرداخته، چه چیزی به دست آورده‌ایم؟ 🔹 برق هسته‌ای نیروگاه بوشهر از سال ۲۰۱۱ به شبکه برق متصل شد و تا پایان سال ۱۴۰۳ حدود ۶۵ تراوات‌ساعت برق تولید کرده است. اما در سال ۲۰۲۳ کل تولید برق ایران حدود ۳۸۵ تراوات‌ساعت بود و سهم برق هسته‌ای فقط حدود ۲ درصد گزارش شده است. یعنی بعد از چند دهه سرمایه‌گذاری، تنها نیروگاه فعال هسته‌ای ایران سهم کوچکی از برق کشور را تأمین می‌کند. 🔹 هزینه بوشهر چقدر بوده؟ برآوردهای موجود درباره هزینه نهایی نیروگاه بوشهر متفاوت است؛ برخی منابع هزینه ساخت را حدود ۸ تا ۱۱ میلیارد دلار برآورد کرده‌اند. در مقابل، ارزش برق تولیدشده تا پایان ۱۴۰۳ حدود ۴.۳۵ میلیارد دلار برآورد شده است. البته این به معنای «زیان قطعی» به همین مقدار نیست؛ چون هزینه سوخت، عمر نیروگاه، ارزش ظرفیت برق و سایر عوامل باید در محاسبه اقتصادی لحاظ شوند. و مهم‌تر: برای کل برنامه هسته‌ای ایران، از استخراج و تبدیل اورانیوم تا تأسیسات غنی‌سازی، سانتریفیوژها، تحقیق و توسعه و هزینه‌های امنیتی و سیاسی، یک رقم رسمی و شفاف که بتوان با اطمینان گفت «کل سرمایه‌گذاری» است، در دسترس نیست. 🔹 اما غنی‌سازی برای برق چقدر لازم است؟ سوخت نیروگاه بوشهر با اورانیوم غنی‌شده در حدود ۴.۵ درصد تأمین می‌شود. بنابراین برای تولید برق در نیروگاهی مانند بوشهر، رسیدن به ۶۰ درصد ضرورت ندارد. برای مصارف پزشکی هم ماجرا پیچیده‌تر است. برخی رادیوایزوتوپ‌های پزشکی به مواد با غنای بالاتر یا فرایندهای خاص نیاز دارند، اما این موضوع به‌تنهایی توضیح‌دهنده ذخیره و تولید گسترده اورانیوم ۶۰ درصدی نیست. 🔹 پس ۶۰ درصد برای چیست؟ اینجاست که موضوع از «برق» فاصله می‌گیرد. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش خود در ژوئن ۲۰۲۵، حدود ۴۴۰.۹ کیلوگرم اورانیوم تا سطح ۶۰ درصد را در برآورد ذخایر ایران ثبت کرده بود. غنی‌سازی ۶۰ درصد، بسیار بالاتر از سطح مورد نیاز برای سوخت نیروگاه بوشهر است و از همین‌جاست که نگرانی‌های بین‌المللی درباره ماهیت و قابلیت‌های برنامه هسته‌ای ایران شکل گرفته است. این البته به‌خودی‌خود اثبات نمی‌کند که ایران تصمیم به ساخت سلاح هسته‌ای گرفته است؛ آژانس نیز میان «داشتن مواد و توانمندی» و «تصمیم به ساخت سلاح» تفاوت می‌گذارد. اما یک واقعیت فنی را نمی‌توان نادیده گرفت: ۶۰ درصد، برای برق معمولی بوشهر لازم نیست. 🔹 و هزینه‌ای که فقط روی قبض برق دیده نمی‌شود... مسئله فقط دلارهایی نیست که برای تأسیسات هسته‌ای هزینه شده است. تحریم‌ها، محدودیت سرمایه‌گذاری خارجی، محدودیت بانکی، افزایش هزینه تجارت، تنش‌های سیاسی و در نهایت درگیری نظامی، هزینه‌های بسیار بزرگ‌تری ایجاد کرده‌اند. برخی برآوردها، خسارت مستقیم اقتصادی ناشی از تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای را در مقیاس تریلیون‌ها دلار قرار داده‌اند؛ اما این ارقام محل اختلاف‌اند و نباید آنها را به‌عنوان یک حسابرسی قطعی پذیرفت. سؤال اصلی شاید این نباشد که: «انرژی هسته‌ای خوب است یا بد؟» سؤال دقیق‌تر این است: اگر هدف اصلی برق و پزشکی بود، آیا می‌شد با هزینه کمتر، ریسک کمتر و ارتباط عادی‌تر با اقتصاد جهانی، همین اهداف را به دست آورد؟ و اگر پاسخ مثبت است، باید پرسید: هزینه‌ای که ایران برای این مسیر پرداخته، دقیقاً چه نسبتی با دستاورد آن دارد؟ شما چه فکر می‌کنید؟ برنامه هسته‌ای ایران را بیشتر یک سرمایه‌گذاری راهبردی می‌دانید یا پروژه‌ای که هزینه‌های اقتصادی و سیاسی آن از منافعش بیشتر شده است؟ #انرژی_هسته‌ای #ایران #غنی_سازی #برق #تحریم #اقتصاد_ایران #بوشهر #ققنوس_ایران_آینده #کانال_ققنوس

تمام تلاش همتی با ارزپاشی دو‌میلیارد دلاری باعث شده بود ۲۴ ساعت دلار در ۲۷۰ هزار تومن باقی بمونه که امروز دوباره به مدار افزایشی برگشت و الان ۲۷۲/۵۰۰ قیمت داره

🔻فشار فروش، بازار سهام را سرخپوش کرد ▪️شاخص کل بورس تهران در ابتدای معاملات امروز ۹۶ هزار واحد منفی شد و به تراز ۷ میلیون و ۶۸۶ هزار واحد کاهش یافت. ▪️شاخص هم‌وزن ۱۵ هزار واحد افت داشت با این حال در کانال ۲ میلیون واحد باقی مانده است . ▪️ارزش معاملات خرد تاکنون بیش از ۶ همت و ارزش بازار هم در رقم ۲۲.۲ هزار همت است. ▪️۶۵ درصد نمادهای بازار در محدوده قرمز قرار دارد ارزش تقاضای خرید سهام نیز حدود ۱۰ همت است.| ایرنا

‍ تفاوت برخورد با اعتراضات در ایران و فرانسه اعتراضات دانش‌آموزان بخاطر حقوق پایین معلمین و ممنوعیت ورود موبایل به مدرسه و مدارای پلیس اگر در ایران بود، سپاه پاسداران  تا الان هزاران دانش‌آموز را به خاک و خون کشیده بود و صدها دانش‌آموز را در زندان از چوبه‌های دار آویخته بود.

‌‌هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب بر دولت آشیان شما نیز بگذرد باد خزان نکبت ایام ناگهان بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز این تیزی سنان شما نیز بگذرد چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد بیداد ظالمان شما نیز بگذرد در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت این عوعو سگان شما نیز بگذرد آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست گرد سم خران شما نیز بگذرد ▪️سیف فرغانی

روزنامه کیهان: پلیس در جمهوری اسلامی جان‌نثار مردم و در غرب ابزار سرکوب مستضعفانه. علیرضا رئیسی، معترض محکوم به اعدام در پرونده «میدان علیخانی» اصفهان، برای اجرای حکم به سلول انفرادی زندان دستگرد منتقل شده و خانواده‌اش برای آخرین ملاقات با اون فراخوانده شدن.💔💔💔

ز بوسیدنی های این روزگار یکی هم بود دست آموزگار 🔴 معلمان، قلب❤️  تپنده ی آموزش ۱۳ مهرماه مصادف با ۵ اُکتبر «روز جهانی #معلم » خجسته باد.🎊❤️☘

تورم مواد غذایی در آمریکا ۲.۲ درصد تورم مواد غذایی در ایران ۱۲۰ درصد بعد صداوسیما برنامه میسازه ملت آمریکا دارن زیر بار گرونی له میشن، رو که نیست سنگ پای قزوینه😁

صادق حسینی، روزنامه‌نگار: اگر میدان کاج را مردم میدان تهرانی‌مقدم صدا کردند؛ بلوار دریا را هم بلوار تنگسیری و نوبنیاد را هم شمخانی صدا می‌‌کنند. ظرفیت تازه شهری بسازید بعد روی آن هر اسمی خواستید بگذارید

دلیل گرونیا و نوسانات ارز هم مشخص شد.

چرا هیچکدام از آقازاده‌ها و سردارزاده‌ها و‌ دامادها کارمند آموزش و پرورش نیستند؟ چرا هر کدوم‌ لو‌ می‌رند تو کار نفت و پتروشیمی و بانک و صرافی و اینجور کارها هستند؟

اینم از پرونده ی مدرسه شجره طیبه میناب 💔

فدوی، رئیس گروه مشاوران فرمانده کل سپاه: «جا دارد یادی کنم از همسر مرحومم که در جنگ ۱۲روزه از دنیا رفت و ایشان موسس مدارس شجره طیبه بود و ۹۷ مدرسه را تاسیس کرد.» mohamedtabriz شایعه «اعدام» فدوی و «کشته شدن همسرش زیر بازجویی» داشت پخش می‌شد که او امشب در تلویزیون ظاهر شد و گفت همسرش موسس مدارس شجره طیبه (از جمله میناب) بود و در جنگ ۱۲ روزه کشته شد. nedads مدرسه، زمین لازم داره و وقتی زن فرمانده سپاه باشی، تماس‌هات اکثرا سپاهی میشه و راحت‌تره که بری سراغ زمین مکان‌های نظامی. جمهوری اسلامی هم بدش نمیاد یه سپر انسانی کنار این مکان‌ها داشته باشه. این اعتراف، یعنی ۹۷ تا مدرسه در خطر جدی آسیب‌های حاصل از جنگ وجود داره.

❗️ عجیب اما واقعی بعد از ۱۰قرن حرم امام هشتم شیعیان را از یک مکان مذهبی به یک مکان سیاسی تبدیل کردند