ققنوس «ایران آینده »

آغاز عرضه بنزین با نرخ ۸۷ هزار تومان در کرمان معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار کرمان از آغاز عرضه بنزین با نرخ تمام‌شده پالایشگاهی به مبلغ هر لیتر ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان از بامداد پنجشنبه (۲۱ مردادماه) در ۲۰۴ جایگاه سوخت استان خبر داد/ایرنا توجه کنین این قیمت بنزین معمولی هست نه سوپر!!!!

‍ حمزه صفوی، تحلیلگر: ممکن است بمب اتم داشته باشی اما مردم انقلاب کنند ‌ اگر بمب اتم هم داشته باشی، باید مسئله تحریم و اجماع جهانی را حل کنی. لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس

‍ دقت ساعت طراحی شده توسط ابوریحان بیرونی در ۱۰۰۰ سال پیش، با دیدن دقت این ساعت کهن ساخت ایرانیان، حیرت زده خواهید شد. لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس

‍ صحبت‌های این فرد تو اینستاگرام بیش‌ از چند میلیون بازدید داشته و حسابی مورد توجه و انتقاد خیلی از کاربر‌ها قرار گرفته‌؛ سوال من اینه؛ چرا بعد جنگ 12 روزه خبری از این تجمع‌های شبانه نبود، ولی بعد جنگ 40 روزه شروع شد؟ دشمن که همونه؛ پس چی عوض شده؟

مخالفای حکومت هم مردم همین کشورن، وطن‌فروش نیستن. ممکنه با حکومت مشکل داشته باشن یا طرفدار یه مدل دیگه حکومت باشن؛ خب حق دارن نظر خودشونو داشته باشن. اگه واقعاً می‌خوایم بدونیم مردم چی می‌خوان، یه رفراندوم برگزار بشه تا نظر اکثریت مشخص بشه.

سال 57 یکی از اعتراض‌ها این بود که مردم آزادی بیان ندارن و مخالفا سرکوب میشن، اگه الانم مخالف نتونه حرفشو بزنه، پس دقیقاً چی تغییر کرده؟ مخصوصاً وقتی وضعیت اقتصاد، روابط خارجی و خیلی چیزای دیگه هم بدتر شده.

در نهایت هر ایرانی می‌تونه کشورشو دوست داشته باشه، ولی در عین حال منتقد یا مخالف حکومت هم باشه. لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس

جهان از شوک تنگه‌های هرمز و باب‌المندب عبور کرده است!! ✍رستم شجاعی مقدم ،۱۴۰۵/۵/۲۰ خطای ارزیابی اثر برای بکارگیری هر اهرم فشار میتواند مبنای اشتباه استراتژیک قرار گرفته و موجب عواقب بسیار ناگواری گردد. ناامن کردن تنگه هرمز تا کنون به هیچ وجهی بازدارندگی کافی را برای ایران به بار نیاورده است، موجب محاصره  دریایی ایران شده است و هرگز باعث گرانی انرژی به حدی که برای اروپا و آمریکا بحران ساز باشد نیز نشده است و با اجرای مسیرهای جایگزین حتی در روال خنثی شدن نیز قرار گرفته است که نوعی زنگ خطر ژئوپلیتیک است. حتی با تشدید ناامنی در باب‌المندب نیز آنچه انتظار ایران بود محقق نشد. از جانب دیگر اقتصادهای بزرگ و مولد در اینگونه موارد با افزایش قیمت محصولات خود بازخورد سودآوری را عملیاتی می‌کنند. دلایل متعددی موجبات ناکارآمدی راهبرد تنگه‌ها شده‌اند که اهم آنها عبارتند از: ۱- حوزه کوچک انرژی خلیج فارس از چند جهت به کربدورهای پیرامون خود نزدیک است و طی زمان کوتاهی کشورهای این حوزه می‌توانند بخش عمده نفت و گاز خود را بدون نیاز به تنگه هرمز به مشتریان برسانند. ۲- فشارهای ایران و حوتی‌ها چین و روسیه را استثنا داشته‌اند که همین امر موجب عدم اثرگذاری قابل توجه در در گرانی بازارهای انرژی شده است. ۳- آمریکا قادر به صدور نفت خود و تامین نیازهای بازار انرژی است. ۴- روسیه از فرصت ناامنی در جنوب خوب استفاده میکند تا انرژی بیشتری بفروشد و غرب نیز هوشمندانه تحریم‌های آنرا شل مینماید. ۵- آمریکا اکنون مدیریت نفت ونزوئلا را نیز در دست دارد و میتواند بخشی از نیازهای بازار را تامین کند. اکنون آنچه مسلم است اینکه امکان امتیازگیری از تنگه‌های هرمز و باب‌المندب روز به روز کمتر میشود و در عوض هزینه ابرام بر بستن آنها بیشتر و بیشتر میگردد. جهان برای هر چیزی به قدر ارج و ضرورتی که ایجاب می‌کند قیمت می‌پردازد، در قبل گشایش این تنگه‌ها نه میتوان مطالبه حداکثری را دنبال کرد و نه میتوان آنرا به یک محل منازعه دائمی تبدیل نمود که یک طرف آن ایران و طرف دیگر همسایگان جنوب ، اروپا و آمریکا و.... است.

پیرسالاری | وقتی تصمیم‌گیری در انحصار افرادِ خاصی است ✍️ سیدجواد میرموسوی بارها در ذهنم مرور کردم که چرا باید گردش مدیریتی همچنان در میان عده‌ای خاص محدود بماند؟ چرا پس از ۴۷ سال، هنوز در بسیاری از جایگاه‌های کلان تصمیم‌گیری، همان چهره‌های تکراری حضور دارند؛ چهره‌هایی که لزوماً کارنامه‌ای بدون خطا نیز ندارند؟ پرسش اساسی‌تر این است که در این ۴۷ سال چه کرده‌ایم که نتوانسته‌ایم نسل جدیدی از مدیران شایسته، توانمند و برخوردار از تجربه لازم برای اداره کشور تربیت کنیم. پیرسالاری یا جرونتوکراسی (Gerontocracy)، هنگامی به یک آسیب حکمرانی تبدیل می‌شود که سن، سابقه و ادعای سهم داشتن در انقلاب و گذشته سیاسی، به‌جای شایستگی، کارآمدی، نوآوری و توانایی حل مسئله، به معیار اصلی حفظ و استمرار قدرت تبدیل شود. البته مسئله، «پیر یا جوان بودن» مدیر نیست؛ مسئله، انحصار قدرت در محدوده‌ای خاص و جلوگیری از گردش نخبگان است. پیرسالاری زمانی خطرناک می‌شود که سابقه و نزدیکی به کانون‌های قدرت، جای شایستگی را بگیرد و افراد صرفاً به دلیل گذشته خود، از ارزیابی مستمر و نقد کارشناسی مصون بمانند. حکمرانی پویا نیازمند آن است که هیچ فردی صرفاً به دلیل سابقه، از حق مدیریت دائمی برخوردار نباشد. سابقه زمانی ارزشمند است که به تجربه‌ای قابل انتقال تبدیل شود و در خدمت تربیت و توانمندسازی نسل بعد قرار گیرد؛ نه آنکه به ابزاری برای استمرار حضور در قدرت تبدیل شود. پیامد دیگر این وضعیت، مسدود شدن مسیر رشد نسل جدید مدیران است. اگر مدیران قدیمی همواره در جایگاه‌های کلیدی باقی بمانند، نسل بعدی چه زمانی باید فرصت تجربه‌ اندوزی پیدا کند؟ چه زمانی باید مسئولیت بپذیرد، بیاموزد و برای اداره آینده کشور آماده شود؟ هیچ نظامی نمی‌تواند بدون جانشین‌پروری، گردش نخبگان و انتقال تجربه بین نسلی پایدار بماند. جامعه‌ای که جوانان و نیروهای جدید خود را از مشارکت واقعی در فرآیند تصمیم‌گیری محروم می‌کند، به‌تدریج بخشی از سرمایه انسانی خود را از دست می‌دهد و فاصله میان نسل‌ها را افزایش می‌دهد. مسئله مهم‌تر این است که اگر پس از ۴۷ سال همچنان گفته شود «مدیر جایگزین نداریم»، باید پرسید: آیا واقعاً مشکل، کمبود استعداد و نیروی توانمند است یا ضعف در شناسایی، پرورش و جانشین‌پروری مدیران؟ اگر یک نظام مدیریتی پس از چند دهه هنوز نتوانسته است برای مدیران خود جانشینان شایسته تربیت کند، مسئله فقط کمبود نیروی انسانی نیست؛ این می‌تواند نشانه‌ای از ضعف در نظام پرورش و گردش نخبگان باشد. سابقه افراد نباید بهانه‌ای برای استمرار و ماندگاری در قدرت باشد. مدیریت نیز نه ملک شخصی است و نه امتیازی مادام‌العمر؛ مسئولیتی است که باید بر اساس شایستگی، کارآمدی و توانایی حل مسائل جامعه به افراد سپرده شود. نتیجه‌گیری راهبردی: قدرت زمانی کمتر در معرض فساد قرار می‌گیرد که گردش داشته باشد؛ تجربه زمانی ارزشمند است که منتقل شود؛ و کارآمدی زمانی محقق می‌شود که شایستگی، فارغ سابقه و تعلّق، معیار انتخاب باشد. آینده هر نظام حکمرانی، نه با سابقه طولانی مدیرانی که سال‌ها در قدرت باقی مانده‌اند، بلکه با مدیران شایسته‌ای سنجیده می‌شود که گره‌ای از مشکلات کشور گشوده باشند.

دست در حلقهٔ آن زلفِ دوتا نتوان کرد تکیه بر عهدِ تو و بادِ صبا نتوان کرد استاد حسین خواجه امیری (ایرج) یکی از نوادر آواز ایرانی در سن ۹۳ سالگی درگذشت.

حیات جامعه در خدمت یک نظم امنیتی ✍مرضیه حاجی هاشمی برخی تحلیلگران بر این باورند با افزایش نقش نیروهای نظامی و امنیتی در سیاست داخلی و خارجی، ساخت قدرت در «جمهوری اسلامی» به الگویی شبیه «پاکستان» نزدیک می‌شود، الگویی که در آن ارتش (قوای نظامی)، فراتر از یک نهاد دفاعی، به یکی از بازیگران اصلی و حتی داور سیاست تبدیل شده است و رفاه و توسعه به میزان قابل توجهی هزینه این رویکرد نظامی-امنیتی می شود. اینجاست که باید کاوید در حالی که ایران و پاکستان، تاریخ، ساخت قدرت، هویت ملی و تجربه اجتماعی متفاوتی دارند، ایران به واقع پاکستان می‌شود؟ آیا جامعه ایران هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی یک نظم سیاسیِ عمیقاً امنیتی‌شده را همان‌گونه که در پاکستان تا حدودی تجربه شده، می پذیرد؟ پاکستان در سال ۱۹۴۷ در شرایطی متولد شد که مسئله امنیت ملی از همان آغاز با مسئله بقای کشور گره خورده بود. تقسیم «هند» با خشونت گسترده همراه شد، مسئله «کشمیر» بلافاصله به جنگ انجامید و پاکستان خود را در برابر کشوری بزرگ‌تر و قدرتمندتر یافت. در چنین شرایطی ارتش به تدریج به منسجم‌ترین و سازمان‌یافته‌ترین نهاد کشور تبدیل شد. ضعف احزاب و نهادهای سیاسی، بی‌ثباتی دولت‌های غیرنظامی و استمرار منازعه با هند، زمینه‌ای فراهم کرد که ارتش نه فقط مسئول دفاع از کشور؛ بلکه مدعی توانایی اداره و حفظ آن نیز شود. کودتای ۱۹۵۸ به رهبری «ایوب خان» نقطه عطف این فرایند بود. پس از آن، حتی در دوره‌هایی که حکومت رسماً غیرنظامی بود، ارتش توانست نفوذ گسترده خود را در حوزه‌هایی مانند سیاست خارجی، امنیت ملی، هند و افغانستان حفظ کند. در نتیجه، در پاکستان با ساختاری مواجه شدیم که در آن ارتش فقط یک نهاد نظامی نیست؛ بلکه بخشی از «ساختار استقرار‌یافته قدرت» است؛ اما این تحول را نمی‌توان صرفاً با تهدید هند توضیح داد. اگر تهدید خارجی به‌تنهایی برای ایجاد سلطه نظامیان کافی بود، هند نیز باید مسیر مشابهی طی می‌کرد. آنچه اهمیت داشت، ترکیب تهدید خارجی با ضعف نهادهای غیرنظامی، بی‌ثباتی سیاسی و شکل‌گیری این تصور بود که ارتش حافظ اصلی دولت و ملت است. در اینجا یک متغیر مهم اجتماعی وارد بحث می‌شود، قرارداد اجتماعی میان امنیت و رفاه. در جوامعی که تهدید خارجی بخشی از تجربه تاریخی و هویت ملی آنها شده است، ممکن است جامعه حاضر باشد برای امنیت، هزینه‌های قابل توجهی بپردازد. به عبارت دیگر، می‌تواند میان خود و دولت نوعی قرارداد نانوشته برقرار کند، اینکه دولت امنیت و بقای ملی را تضمین و جامعه نیز حاضر است بخشی از منابع، آزادی‌ها یا حتی رفاه خود را در این راه هزینه کند. اما مسئله ایران متفاوت است. ایران یک دولت ـ ملت تاریخی با سابقه‌ای بسیار طولانی‌تر از جمهوری اسلامی است. هویت ایرانی نیز به حکومت مستقر فروکاسته نمی‌شود. از همین رو، برای بخش مهمی از جامعه، «ایران» و «جمهوری اسلامی» دو مفهوم یکسان نیستند. اگر ساختار قدرت بگوید برای حفظ امنیت ملی باید تحریم، انزوا، کاهش ارزش پول، کاهش رفاه و استمرار منازعه خارجی را تحمل کرد، این گزاره فقط زمانی می‌تواند مشروعیت اجتماعی پیدا کند که جامعه نیز تعریف حکومت از تهدید و امنیت ملی را بپذیرد و اگر نه، شکاف عمیق بین جامعه و حکومت، پیامدهای جدی خواهد داشت. درچنین شرایطی جامعه حاضر نیست بهای دائمی یک منازعه را از جیب زندگی خود بپردازد و این به معنای هواداری ازیک قدرت خارجی نیست؛ بلکه ناشی ازیک تصور متفاوت از منافع ملی است. این تمایز بسیار مهم است؛ زیرا نظامی‌شدن قدرت، تازمانی که جامعه آن را درخدمت امنیت خود بداند، می‌تواند مشروعیت پیدا کند؛ اما اگر جامعه به این نتیجه برسد که افزایش قدرت نظامی باکاهش رفاه، انزوای بین‌المللی، محدودیت‌های اجتماعی وفرسایش فرصت‌های زندگی همراه شده است، همان چیزی که قرار بود منبع امنیت باشد، می‌تواندبه منبع بحران مشروعیت تبدیل شود. ممکن است جمهوری اسلامی از نظر نهادی به سوی الگویی حرکت کند که در آن وزن نیروهای نظامی ـ امنیتی درتصمیم‌گیری افزایش یابد، سیاست خارجی بیش ازپیش امنیتی شود، نهادهای غیرنظامی در تصمیم‌های راهبردی استقلال کمتری داشته باشند و اقتصاد و سیاست نیز تحت تأثیر منطق امنیت قرار گیرند؛ اماجامعه ایران الزاماً قرارداد اجتماعی مشابه پاکستان را نخواهد پذیرفت. جامعه ایران امنیت می‌خواهد؛ امانه به قیمت زندگی. بنابراین، خطراصلی برای یک ساختار امنیتی‌شده، فقط بی تفاوت شدن مردم و عدم همرامی بانظامیان نیست؛ بلکه آن است که تعریف حکومت از امنیت، به تدریج از تعریف جامعه از امنیت کاملاجدا شود و جامعه دست به اقداماتی بزند که در راستای تعریف خودش از امنیت است؛ چراکه مدام می پرسد چرا به جای اینکه قدرت نظامی درخدمت جامعه وامنیت حیات من باشد، حیات جامعه درخدمت یک نظم امنیتی است.

استکبارستیزان، رکوردداران اختلاس جهان سازمان بازرسی از ۹۴ میلیارد یورو عدم رفع تعهد ارزی می‌گوید؛ یعنی غارت رقمی بالغ بر ۱۱۰ میلیارد دلار پول بیت‌المال! بزرگترین تخلف مالی تاریخ بشر، بخاطر اعتماد به تراستی‌های خودی و احتمالا بواسطه چفیه و جای مُهر پیشانی! راستی سران قوا با افزایش نرخ بنزین بعلت کمبود ارز موافقت کردند ✍ محمد پارسی #جمهوریت

ایران اعلام کرده است که تنگه هرمز تا سال ۲۰۲۹، یعنی پایان دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، بسته خواهد ماند؛ مگر اینکه ترامپ تمام خواسته‌های ایران را بپذیرد. این ادعا به نقل از یک منبع ارشد ایرانی و مجید شاکری، مشاور محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، مطرح شده است. طبق این متن، مطالبات ایران در سندی که از آن با عنوان «سند تسلیم آمریکا» یاد شده، تغییری نکرده و شامل این موارد است: ۳۰۰ میلیارد دلار غرامت آزادسازی تا ۱۰۰ میلیارد دلار دارایی مسدودشده لغو کامل همه تحریم‌ها خروج نیروهای آمریکایی از سراسر منطقه پایان محاصره دریایی پذیرش دریافت عوارض عبور از هر کشتی

🖊 روایت آماری مسعود نیلی از زندگی ایرانیان از سال ۹۷ تا ۱۴۰۵؛ نرخ ارز، تقریبا ۵۰ برابر شده و ۱۶ میلیون نفر به جمعیت زیر خط فقر افزوده شده است   ✍️ مسعود نیلی، اقتصاددان، در سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد نوشت:   نرخ ارز از ابتدای سال ۱۳۹۷ تاکنون، تقریبا ۵۰ برابر شده است. این در حالی است که در بازه‌های زمانی مشابه در گذشته، حداکثر ۴ برابر می‌شده است. این ۵۰ برابر شدن در مسیری هموار اتفاق نیفتاده و به‌صورت ۷ بحران بزرگ ارزی، اقتصاد ایران را لرزانده است.   سطح عمومی قیمت‌ها در همین فاصله، کمی بیش از ۱۹ برابر شده، در حالی که در فاصله‌های مشابه قبلی، حدودا ۳.۵ تا ۳.۸ برابر می‌شده است. در مورد خوراکی‌ها، افزایش در مقیاس بیش از ۳۴ برابر است.   تولید ناخالص داخلی از سال ۱۳۹۷ تاکنون رشد بسیار اندکی داشته و درآمد خالص ملی سرانه در همین فاصله، تقریبا ۱۲ درصد کاهش یافته است.   در فاصله ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۳، تقریبا ۱۶ میلیون نفر به جمعیت زیر خط فقر افزوده شده است. این رقم، هیچ مشابه قبلی ندارد.   از سال ۱۳۹۸، حدود ۵ میلیون نفر به جمعیت در سن کار اضافه شده، اما میزان خالص اشتغال، تنها ۴۰۰ هزار نفر افزوده شده است. سالانه تنها ۵۷ هزار شغل جدید اضافه شده است.   از کل جمعیت حدود ۶۶.۵ میلیون نفر در سن کار، حدود ۴۰ میلیون نفر وارد بازار کار نمی‌شوند و حدود ۲.۵ میلیون نفر هم بیکارند. بخش غالب جمعیت غیرفعال و بیکار را جوانان در بازه سنی ۲۰ تا ۲۹ سال تشکیل می‌دهند.   به جمعیت زنان در سن کار، ۲.۶ میلیون نفر افزوده شده اما نه تنها به اشتغال زنان افزوده نشده، بلکه ۷۰۰ هزار شغل هم کاهش داشته است.   تنها ظرف یک سال از بهار ۱۴۰۴ تا بهار ۱۴۰۵، حدود ۶۳۰ هزار نفر از شاغلان صنعت کاسته شده است. اشتغال ذره ذره افزوده شده طی ۸ سال، تنها در یک سال بر باد رفته است.   سال‌های ۱۳۹۷ به بعد، علاوه بر اقتصاد، بیشترین چگالی را از نظر حوادث و مصیبت‌ها داشته است؛ آبان ۱۳۹۸، دی ۱۳۹۸، کرونا، ۱۴۰۱، جنگ ۱۲ روزه، حوادث دی ۱۴۰۴ و مرحله دوم جنگ، همگی روح و روان جامعه ایران را عمیقا تحت تاثیر قرار داده‌اند.   هر تصمیمی امسال بگیریم، یکی از دو سرنوشت متفاوت بنیادی را برایمان رقم خواهد زد. یک رویکرد، حکمرانی را عرصه جنگاوری می‌داند. رویکرد دیگر، حکمرانی را عرصه فراهم‌آوری آرامش و صلح و ثبات و رفاه در سایه عزت و استقلال کشور می‌بیند.   از این پس، فقط یکی از این دو رویکرد می‌تواند بر سرنوشت ایران سایه بیندازد و آینده آن را رقم بزند.

‍ مسعود نیلی: تورم در کشور طی ۸ سال ۲۲ برابر شد! ‌ تورم گاهی به بالای ۹۰ درصد رسیده‼️

جامعه شناس و پژوهشگر اجتماعی در اصفهان بر این باور است تجرد قطعی در حال تبدیل شدن به نوعی از سبک زندگی است و بخشی از جامعه به مجردماندن تمایل بیشتری دارد. آمار‌های رسمی از وجود بیش از ۱۸ میلیون نفر مجرد قطعی بالای ۴۵ سال و بیش از ۲۴ میلیون مجرد به علت طلاق یا فوت همسر در پهنه جغرافیایی کشور حکایت دارد. تجرد قطعی بر اساس برخی تعریف‌های جمعیت شناختی، برای افرادی به کار می‌رود که بدون حتی یک بار ازدواج، وارد سن ۴۰ سالگی شده‌اند. بر اساس دیگر تعریف‌ها و البته به خاطر تغییر سن ازدواج، برخی ورود به سن ۵۰ سالگی که احتمال ازدواج را بطور تقریبی به صفر نزدیک می‌کند مترادف با تجرد قطعی می‌دانند. در همین پیوند امان الله باطنی روز جمعه در گفت‌و‌گو با ایرنا اظهار داشت: برای بخش‌های قابل تاملی از جامعه میل به تجرد تبدیل به سبک زندگی شده است که در برخی موارد حتی والدین نیز از آن حمایت می‌کنند. این پژوهشگر اجتماعی افزود: برخی طبقات خاص جامعه حتی پا را فراتر نهاده‌اند به طوریکه برطرف کردن نیاز‌های عاطفی و حتی جنسی را به صورت منظم در سبک زندگی خود گنجانده‌اند، اما تعهد در قالب ازدواج رسمی در روابط آن‌ها جایگاهی ندارد. باطنی با بیان اینکه تجرد قطعی در جامعه ایرانی نه یک انتخاب و نه یک اجبار بلکه بیشتر یک انتخاب اجباری است؛ بیان کرد: حقیقت این است که در این پدیده فرد علاقه به ازدواج دارد، از قرار گرفتن در موقعیت ازدواج بدش نمی‌آید، اما شرایط اجتماعی اجازه ازدواج به او نمی‌دهد و یا مسوولیت اجتماعی ازدواج را نمی‌خواهد قبول کند که برای همین می‌توان آن را یک انتخاب اجباری تلقی کرد. وی با مروری بر آسیب‌های این مقوله گفت: تجرد قطعی برای دختران به طور معمول با برچسب‌های اجتماعی بیشتر و چالش‌های مهم‌تر همراه است. این پژوهشگر اجتماعی اضافه کرد: پیامد‌های تجرد قطعی در سطح فردی افسردگی و خلاء عاطفی و در سطح اجتماعی پدیدارشدن بحران سالمندان مجرد و خودکشی‌های تقدیر گرایانه ناشی از خستگی خواهد بود. باطنی توضیح داد: تجرد قطعی در مکتب فکری جامعه شناسی کارکردگرا؛ ناشی از کژکارکرد نهاد‌های اجتماعی بخصوص خانواده است که در آن والدین هلیکوپتری مقصرند. وی بیان کرد: والدین هلیکوپتری آن دسته از والدینی هستند که به جای توانمند سازی فرزندان همیشه به آن‌ها خدمت رسانی کرده و مانند یک هلیکوپتر بالای سر بچه‌ها به پرواز در می‌آیند تا از آن‌ها مراقبت کنند. باطنی افزود: فرزندان این والدین خود را ملزم به استقلال و ازدواج نمی‌بینند و فرآیند بلوغ اجتماعی آن‌ها و پذیرش مسوولیت ازدواج شان درست پیش نمی‌رود، به همین دلیل میل به تجرد در میان آنها بسیار بالاست. این پژوهشگر اجتماعی با اشاره به طلاق به عنوان یکی دیگر از کژکارکرد‌های نهاد خانواده تصریح کرد: پژوهش‌ها نشان می‌دهد بسیاری از فرزندان طلاق یا فرزندان طلاق عاطفی نسبت به ازدواج نوعی مقاومت نشان می‌دهند که این موضوع متاثر از تجربه زیسته تلخ آنان از طلاق یا طلاق عاطفی پدر و مادرشان است که به میل به تجرد آن‌ها دامن می‌زند. وی با بیان اینکه در جامعه شناسی کارکردگرا، تجرد قطعی و میل به تجرد را می‌توان ناشی از کژکارکرد نهاد حاکمیت نیز دانست، گفت: بحران اقتصادی کنترل نشده و تورم فزاینده جامعه را دچار هنجار پریشی می‌کند؛ یعنی بسیاری از هنجار‌های اجتماعی مثل ازدواج کردن به عنوان یک قاعده اجتماعی کمرنگ می‌شود، زیرا برای بسیاری افراد جامعه امکان پذیر نیست. باطنی ادامه داد: میل به تجرد در مکتب فکری جامعه شناسی تعارض گرا ناشی از تعارض‌های اجتماعی بخصوص شکاف فرهنگی بین نسل‌هاست. این پژوهشگر اجتماعی اظهار داشت: نسل‌های جدید، ارزش‌های متفاوتی نسبت به نسل‌های قبلی دارند و واقعیت این است که ازدواج کردن برای آن‌ها چندان دارای معنا و ارزش نیست. وی بیان کرد: تجرد قطعی در جامعه شناسی تعامل گرا به دلیل تغییر محتوا و فرم تعامل اجتماعی دختران و پسران نسبت به دهه‌های قبل (مانند عشق رمانتیک و ازدواج سفید) و نیز تغییر معنای ازدواج در ذهن آن هاست. باطنی تاکید کرد: بنابراین هنجارپریشی به واسطه بحران اقتصادی، کمرنگ شدن قواعد اجتماعی و احساس تعلیق و فرار از مسوولیت ازدواج به واسطه حمایت‌های بی انتهای والدین مهم‌ترین دلایل فزونی این پدیده اجتماعی است. بر اساس آمار هفت میلیون و ۲۳۹ هزار و ۱۹۰ زن کمتر از ۴۰ سال و هفت میلیون و ۶۹۵ هزار و ۹۸۷ زن کمتر از ۴۵ سال هرگز ازدواج نکرده در کشور داریم. همچنین ۹ میلیون و ۳۳۸ هزار و ۴۷۳ مرد کمتر از ۴۰ سال و ۹ میلیون و ۸۱۲ هزار و ۲۸۱ مرد کمتر از ۴۵ سال در کشور تاکنون ازدواج نکرده‌اند. مجموع مجردین هرگز ازدواج نکرده کشور را ۱۸ میلیون و ۷۷۵ هزار و ۴۵۲ نفر اعلام کرده است.

محاصره دریایی از جنگ بدتر است، چرا؟ چه بلایی سر ما می‌آورد؟ سه‌ نکته از میان حرف‌های تکان‌دهنده‌ی مجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین 1️⃣ تحریم‌ که معرف حضورتان هست؟|‌ «بدترین اتفاقی که امروز می‌تواند بیافتد این است که فکر کنیم، می‌توانیم محاصره دریایی را دور بزنیم و سعی کنیم با وجود آن کشور را اداره کنیم. کاری که مشابه آن را با تحریم‌ها کردیم و به جای رفع آن و یا یافتن سازوکاری برای خنثاشدن آن، سراغ دورزدن تحریم رفتیم و نتیجه آن شد اقتصادی مستهلک‌شده و فسادهایی بزرگ.» 2️⃣قحطی می‌شود؟| «بسته‌شدن مسیرهای دریایی یعنی دشوار کردن بازرگانی خارجی که اگر به  طولانی باشد به قحطی منجر می‌شود. بیش از ۸۰ درصد از تجارت جهان از دریاها است. آوردن تمام نیاز تجاری کشور به روی زمین، یعنی تجارت به ظرفیت ۲۰ درصدی بسنده کند. مثلا اگر یک کانیتنر از چین و با کشتی به ایران بیاید، هزینه حمل‌ونقل آن سه‌هزار دلار است اما همان کانتینر وقتی از مسیر زمینی می‌آید به طور میانگین ۱۲هزار دلار باید هزینه دارد. واردات ما از بنادر جنوبی سالانه حدود دومیلیون کانتینر است و اگر محاصره ادامه یابد هر کانتینر ۹ هزار دلار هزینه تجاری بیشتری به اقتصاد ایران تحمیل خواهد کرد. درواقع چیزی در حدود ۱۸ میلیارد دلار هزینه اضافی برای ما در برخواهد داشت. درحالی‌که کل نیاز اقتصاد ایران به واردات کالاهای اساسی و دارو کمتر از ۱۵ میلیارد دلار در سال است. در بخش صادرات غیرنفتی هم ما بر فرض سالانه حدود ۵۰ میلیارد دلار صادرات غیرنفتی داریم که کل آن سود نیست گر سودی هم باشد حدود ۱۰میلیارد دلار است. حال اگر بنا باشد ۱۰ یا ۱۵ میلیارد دلار بر هزینه صادرات افزوده شود، صادرات چه توجیهی دارد؟ کل تجارت خارجی ما ۱۰۰ میلیارد دلار در سال است و افزودن هزینه ۲۰ میلیاردی در آن، کل این پروسه را به تعطیلی خواهد کشید.» 3️⃣صبر می‌کنند تا از پا درآییم| «در وضعیت نه جنگ، نه صلح  و محاصره این اقتصاد ماست که وارد دوره استهلاک و نابودی می‌شود، نه اقتصاد آمریکا. در جنگ ۴۰روزه ما به اندازه محاصره کمبود نداشتیم. در محاصره آن‌ها نیروی دریایی ‌شان را در چندصدکیلومتری ساحل ما نگه می‌دارد، جایی که برد موشک‌ها و پهبادهای ما به آن نمی‌رسد و بعد از آن صبر می‌کند تا ما از پا در آییم.» براساس مصاحبه حریری با خبرآنلاین دیروز پزشکیان با افتخار می‌گفت که چون راه دریایی بسته است، پس‌ به جای یک قطاری که در حالت عادی از چین به ایران بار می‌آورد حالا روزی سه قطار می‌آید.

‍ مهاجرانی: گرانی های موجود، ناشی از فشار اقتصادی است عجب  پس دلیلش این بود و ما نمیدونستیم فکر میکردیم از گرمی هواست ‌

مجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین: محاصره دریایی از جنگ «بدتر و زیان‌بارتر» است و در شرایط محاصره، اقتصاد ایران وارد دوره «استهلاک و نابودی» می‌شود، نه اقتصاد آمریکا. ‌

ژاپن ۸۰ سال بعد از ۲ بمب اتمی در مقابل کوبا ۷۰ سال بعد از سوسیالیسم

‍ محمود احمدی‌نژاد : طائب مشکل روحی روانی دارد ایشان [طائب] تعادل ندارد؛ همه مقامات کشور می‌دانند. اصلاً کارش پرونده‌سازی است. از وزارت اطلاعات انداختنش بیرون چون دوبهم‌زنی می‌کرد. باید معلوم شود ایشان بر چه مبنایی در این کشور کار می‌کند. ۱۳۹۷/۶/۲۶

📝 وزیر انرژی آمریکا: خروج نفت از خلیج فارس به ۱۵ میلیون بشکه در روز رسید وزیر انرژی آمریکا گفت میانگین هفت‌روزه نفت خروجی از تنگه هرمز به نزدیک ۹ میلیون بشکه در روز رسیده است. کریس رایت افزود با احتساب پنج تا هفت میلیون بشکه دیگر که از راه خطوط لوله و تأسیسات صادراتی ارتقایافته از منطقه خارج می‌شود، مجموع جریان نفت حدود ۱۵ میلیون بشکه در روز است.