Koki's home...‌᭄ྀ ‌

Because when someone’s trust is broken , they may never be the same againand their everyday life can become filled with overthinking , pain , and even tears..

Be a solid support , be safe , and be trustworthy..

Because they trust that they’re standing exactly where they’ve needed to stand their whole life..

Give them a sense of security , so they can be themselves with you without fear of judgment , and so they’re not even afraid to show you their real self or worry that you might walk away..

Be trustworthy , even if you don't trust others!

روح اومده که تکامل پیدا کنه و توی این مسیر که زندگی توی جسم مادی و خاکیه ،میاد و تجارب زیادی کسب می‌کنه چراکه مسیر والای تکامل فراتر از هر نوع آزمون و خطای مادی توی این جهانه ، ما اومدیم تا بزرگ بشیم به وسیله همین تجارب آره خود من خیلی وقتا پیش اومده بگم چرا فلان درس ، من تجربه نمی‌خوام خدایا من درس نمی‌خوام.. اما باید پذیرفت بخشی از زندگیمون که توی این جهانه به وسیله همین موارد هم به نهایت خودش میرسه..

آنچه که تجربه شد و مثبت تلقی کردیم الان جزیی از خاطراته ، پس میتونم یه نتیجه گیری داشته باشم هرچند زخم هامون تا همیشه باهامون باقی بمونن و گاهی با یاداوریش حالمون بد بشه ، اما تهش اینه که همشون گذشتن و در زمان حال اثری از تجربه مجدد شون نیست و ما با یاداوریشه که یکمی گرفته میشیم یا خسته

اون موجودات تکرار نشدنی ، اتفاقات مثبت و تجربه های جالب و دوست داشتنی هستن که ذوق مارو هربار برانگیخته کردن و تکرار نمیشن ، صرفا به عنوان خاطره ازشون یاد می‌کنیم..

میتونم روحمون رو به یه دریا تشبیه کنم که در کنار وجود موجودای خوشگل و ماهی و صدف و ... حتی موجودات نایاب مسلما سنگ ریزه های سیاه هم داره ، مسلما جلبک های آلوده کننده هم داره (اون موجودات نایاب و خوشگل که حامل انرژی خوب هست دیدنشون تو دریا ، به اتفاقات مثبت و خاطرات زیبایی که نقش بستن و با مرور زمان بیشتر میشه تعدادشون ، تلقی میشن و اون سنگ ریزه و چیزایی که آلوده میکنن دریا رو به اتفاقات و تجربه های تلخ و سنگین.. آره سنگ های کف دریا تا همیشه باهاش هستن ، صدف ها و موجودات نایاب و تکرار نشدنی هم همینطور..

پس میتونم بگم از نظر خود من چیزی به نام التیام زخم وجود نداره و حقیقتا ما داریم با تمام زخمایی که خوردیم زندگی میکنیم و حتی اثرش توی ضمیر ناخودآگاه و روحمون باقیه ، با گذشت زمان تنها عادت کردیم به همزیستی با زخم هامون:)

ذاتا انسان زمانی که حتی زخمی به بدنش وارد میشه هم همینطوره ، شاید حتی دوز درد هم مثلا تا یک ساعت همون دوز درد اولیه باشه ، اما در کمال تعجب بعد از یه ربع دیگه فرد حس می‌کنه داره خوب میشه اون امر ، رخداد پدیده «خوب شدن نبوده» تنها بدنش و مغزش عادت کرده به اون درد و یه جورایی کنار اومده ، پس سعی می‌کنه درد رو کمرنگ جلوه بده در صورتی که اون میزان باقی میمونه حتی با کوچیکترین تغییر توی اون بازه زمانی!

اینکه میگن با گذشت زمان زخم خوب میشه یا مثلا التیام پیدا میکنه یه کلیشه مسخره س و در واقع اون شخص که روح و حالا به عنوان مثال قلبش زخمی شده ، تا همیشه اون زخم رو با خودش حمل می‌کنه و صرفا به وجود زخم عادت کرده و کنار اومده باهاش ، وگرنه اون زخم نه خوب شده نه التیام پیدا کرده..

یکم از عقایدمون بگیم..

Lovelike a precious pearl or a diamondmust be cherished.. If its value is not recognized , the world will take it away from you!

Please stay committed to your relationships (friendship or romantic) , so that you can prove your worthiness to the universe for having that person in your life, and show that you are capable of building a good life and even a beautiful daily routine with them..

In a way , it’s as if this is the karma of their actions :(