"نوشته های ناتمام"

هزار جمله‌ی تلخ است در دلم اما برای اینکه نرنجانمت نمی‌گویم…

همه سرخوش از وصالت من و حسرت خیالت... -فیض کاشانی

‌اینجا یکم خودمونی تره اگه دوست داشتید تشریف بیارید =)🌷

‌🪴

آقای عزیزم، برای رابطه‌ هایی که به خاطر دوست داشتن شما تموم شدن، ذره‌ای حسرت نمی‌خورم؛ چون ولایت و محبتِ شما برای من از همه‌ی اون آدم‌ها با ارزش‌تر بود... -ر.نون

«وَاِنْ تُطِعْ اَکْثَرَ مَنْ فِی الْاَرْضِ یُضِلُّوْکَ عَنْ سَبِیْلِ اللّٰه» و اگر از بیشتر کسانی که در زمین هستند پیروی کنی، تو را از راه خدا گمراه می‌کنند... -سوره انعام، آیه ۱۱۶

3:34

🫱🏻‍🫲🏻(:

#جا_مانده وقتی همه راهی کربلا می‌شوند و تو می‌مانی... ناگهان انگار شهر ساکت‌تر می‌شود. استوری‌ها یکی‌یکی از جاده نجف، ستون‌های مسیر، موکب‌ها و گنبدی که هر لحظه نزدیک‌تر می‌شود پر می‌شوند، و تو فقط از پشت یک صفحه، قدم‌هایی را می‌شماری که قرار بود امسال جای قدم‌های تو باشند. جاماندن، فقط نرسیدن به یک شهر نیست؛ جا ماندن از رؤیایی است که یک سال با آن زندگی کردی. از سلامی که در دلت هزار بار تمرینش کرده بودی. از اشکی که قرار بود زیر آن گنبد، بی‌هیچ واژه‌ای خودش حرف بزند. می‌گویند اربعین یعنی حرکت؛ اما گاهی سخت‌ترین حرکت، همان ماندن است. ماندنی که هر لحظه‌اش بوی دلتنگی می‌دهد. دلتنگی برای جاده‌ای که ندیدی، برای غباری که روی کفش‌هایت ننشست، برای «لبیک یا حسین»ی که امسال فقط در خیالت شنیدی. و عجیب است... گاهی کسی که نرسیده، بیشتر از هر زائری مسیر را زندگی می‌کند؛ چون تمام راه را در دلش قدم زده است. امسال اگر سهم من، فقط حسرت باشد، باز هم دلم سمت همان قبله‌ای می‌تپد که میلیون‌ها عاشق به سویش می‌روند. شاید فاصله‌ی من تا کربلا با کیلومترها سنجیده شود؛ اما دلتنگی، هیچ‌وقت فاصله نمی‌شناسد.

-

2:07

درست شد

2:07

میزنید روش پخش میشه؟🌚

2:07

2:08

2:08  غم...