نــآز

۷ ماه هست که به این نتیجه رسیدم. جالبش اینجاست خودمون یاد نمیگیریم بهمون یاد میدن.

بچه ها شماهم به این نتیجه رسیدید که دیگه نباید زندگی رو به خودمون سخت بگیریم؟

نمیدونم‌ فکر کنم دیگه هیچ وقت نمیشه به همیشگی بودن آدما اعتماد کرد اینکه همیشه این حس خوب از این آدما هست و قرار نیست تموم شه قرار نیست دوباره آسیب ببینیم و اذیت شیم انگار هممون میدونیم حتی خنده هامون هم همیشگی نیست.

بازم تاکید میکنم‌ خانواده ماندگار ترین اتفاق زندگی هر آدمیه این موضوع بارها بهم ثابت شده

یادش بخیر یه زمانی فکر میکردیم میتونیم به کسی تکیه کنیم و تو شرایط بهمون امید بدن در اخرم فهمیدیم تکیه گاه اصلی و امید واقعی اصلی و همیشگی تو آینه هست.

این ۵ خط حرفام برا زمانیه که وقتی بابتش خسته میشم و کم میارم به یادم میارم

فکر کن ۲۰ سال دیگه کسی یادش نیست تو کی بودی و چه آرزو و هدفایی داشتی و چه چیزایی برای تو تبدیل به حسرت شده.پس بهتره زندگی کنیم تا زنده ایم تا میتونیم آرزوهامون رو تبدیل به واقعیت کنیم انجامش بدیم.

و در آخر تموم میشیم چه زندگی کنیم چه بخندیم چه غصه بخوریم چه از تک تک لحظات زندگی لذت ببریم چه سخت بگیریم چه آسون چه ظلم کنیم چه وجدان را فراموش نکنیم و چه بخواهیم و نخواهیم فراموش میشیم و تموم میشیم.

نه تنها آهنگاش بلکه صداشم هیچ وقت قدیمی نمیشه و از یاد هیچ کسی نمیره واقعا دوست داشتنیه صداش نمی‌دونم چطوری توصیف کنم ولی هرموقع صداش میشنوم و به آهنگاش گوش میدم آرامش میگیرم و واقعا حیف،حیف این صدا که زیر خاکه.

یه عالمه موزیک جدید هورا.

چند روزیه دختر عمم کنارم مونده هرکاری رو انجام میدم هر طوری رفتار میکنم‌ مثل من انجامش میده،حتی لباس های منم میپوشه.فکر کنم نازنین دوم هم به وجود اومد😂.

ای بابا.

احساس میکنم‌ زندگیم خیلی یکنواخت شده