Echtesia"

شما هیچوقت جبران نمیشوید،حتی با گریه های عمیق... شمارا به رسم امانت به آسمان داده ایم.

فرزند ایران و جان فدای میهن

این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است، اما مهم‌ترینش یک جوانیِ بدون رنج و نگرانی در یک سرزمینِ آرام است.

خوشبحالت

خدایا ملت رفیق دارن منم دشمن🎀🎀🎀

مگه موج های دریا تموم میشن که غصه ی آدما تموم بشه؟...

‏هزار بار قسم خوردم که نام تو را به لب نیاورم اما قسم به نامِ تو بود ؛

اخ تویی ک ری اکت خنده میزنی من شمارو گاهی میبینم

دلم برای شنیدن صدای رعد و برق و بارون تنگ شده جدی چه کثافتیه این گرما و تابستون.

بعضی اتفاق‌ها مثل دریان؛ غرقت میکنن بعد جنازتو برمی‌گردونن به زندگی:(💔

شعرهایم بعدِ تو، گویی یَتیم و بی کَس اند ؛ سوژه ای دیگر ندارم، واژه ها دلواپس اند ...

دیر کردی شعر دیگر بر لبانم خشک شد واژه پژمرد و غزل روی زبانم خشک شد خواب یاران دیدم اما یوسف تقدیر من قحطی اش تعبیرکرد و باغ جانم خشک شد بی تو کاغذها پریشانند و در جان قلم جوهر احساس، ای نامهربان خشک شد رفتنت همچو خزان زد بر درخت باورم شاخه هایش آه بی آنکه بدانم خشک شد عشق همچو رو جاری بود در رگ های من دیر کردی دیگر این رود روانم خشک شد!

بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت...

که چی؟ این سوالی ست که حالا در همه چیز از خودم می پرسم،تصور نمیکنم که به پوچی رسیده باشم اما خب دودستی هم به زندگی نچسبیده ام!خوشحال می شوم اما ذوق زده نه!هردردی عادیست و هر خنده ای عادی تر! شاید نهایت زندگی همین است،شاید بیهوده آن را در ذهنم عظمت دادم.

حقیقتا،هر چی میگردم واژه ای،جمله ای،آهنگی هیچی پیدا نمیکنم که بتونه حال الانِ منو توصیف کنه..

00:00

با ما بِه از این باش که هستی با دیگران

بودن تو مهم بود برام

مهم نیست هرچی که مهم بود برام..