Motivation_Sultanovich

"Бир-бирингизни ўзгартиришга эмас, тушунишга ҳаракат қилинг. Чунки ҳақиқий муҳаббат шу ердан бошланади."

Шифокорнинг қасамидан устун ... Шаҳарнинг энг машҳур хусусий шифохоналаридан бирида доктор Камолиддин ишларди. У билимли, тажрибали ва маҳорати билан танилган эди. Аммо бир камчилиги бор эди — у беморларни инсон сифатида эмас, чўнтагининг қалинлигига қараб қабул қиларди. Қиммат машинада келган беморни эшик олдигача кутиб олар, табассум билан қарши оларди. Камбағал, эски кийимда келган инсонлар эса соатлаб навбат кутишар, баъзан эса: — Аввал пулни тўланг, кейин кўрамиз, — деган совуқ жавоб билан ортга қайтариларди. Бир куни ёмғирли кечада тахминан ўн икки ёшлардаги бола онасини етаклаб шифохонага кириб келди. — Доктор ака, илтимос... Онамнинг аҳволи оғир. Дадам йўқ. Ҳозирча пул тополмадим. Фақат бир марта кўриб беринг. Пулини кейин албатта тўлайман... Боланинг кўзларида ёш, овозида эса умид бор эди. Доктор эса ҳужжатларини йиғиштириб, унга ҳатто қарамасдан деди: — Бу ер хайрия маркази эмас. Пулсиз бўлсангиз, давлат шифохонасига боринг. — Илтимос... Онам ўлиб қолади... — Қўриқчи! Буларни ташқарига чиқаринг. Қўриқчи бола билан онасини ёмғир остига чиқариб қўйди. Бола кетар экан, шифохона эшигига бир марта орқасига қаради. Ўша нигоҳида алам ҳам, орзу ҳам бор эди. Ўша кеча онаси вафот этди... Йиллар ўтди. Доктор Камолиддин бойлик орттирди. Катта ҳовли, қиммат машиналар, мол-дунё... Аммо ҳаёт ҳаммага бир хил эмас. Ёши ўтиб, соғлиғи ёмонлаша бошлади. Бир куни оғир инсульт туфайли ўзи ҳам шифохонага тушди. Бу пайтга келиб фарзандлари чет элга кетган, хотини вафот этган, бойлиги эса фирибгар шериклари туфайли қўлидан кетган эди. Энди у оддий беморга айланганди. Кўпчилик уни танир, аммо илгариги муомаласини ҳам яхши эсларди. — У киши бизга вақтида ёрдам бермаган... — Мени ҳам қабул қилмаган эди... — Навбатим келмасидан чиқариб юборган... Шу сабабли ҳеч ким унга меҳр билан қарамасди. Бир куни палатага ёш шифокор кириб келди. У беморнинг ҳужжатларини диққат билан кўриб чиқди. — Ассалому алайкум, устоз. Энди даволанишингиз билан мен шуғулланаман. Унинг муомаласи жуда илиқ, ҳурматли ва самимий эди. Доктор Камолиддин ҳайрон бўлди. — Болам... Менинг даволанишим жуда қимматга тушса керак. Менда эса деярли ҳеч нарса қолмаган... Ёш шифокор жилмайди. — Сиздан бир сўм ҳам олмаймиз. — Нега? — Чунки шифокорнинг вазифаси инсонни эмас, касалликни танлашдир. Беморнинг чўнтаги эмас, ҳаёти муҳим. Бу гаплар қария докторнинг юрагига ўқдек санчилди. Бир неча кун ўтгач, у аста-секин тузала бошлади. Чиқиш олдидан ёш шифокор унинг ёнига келди. — Доктор ака... Мени танимадингизми? Қария диққат билан қаради. — Йўқ... Эслолмадим. Ёш шифокор кўзларини ерга тикиб секин гап бошлади: — Йигирма беш йил аввал ёмғирли кечада бир бола онасини етаклаб олдингизга келган эди. "Илтимос, онамни қутқаринг. Пулини кейин тўлайман", деб йиғлаган эди. Докторнинг ранги оқариб кетди. — Сен... ўша боламисан?.. — Ҳа. Мен ўша боламан. Палата жимиб қолди. — Онам ўша кечаси вафот этган. Мен эса ўша кун бир қарорга келганман. Агар Аллоҳ насиб этса, шифокор бўламан. Лекин ҳеч қачон беморни бой ёки камбағал деб ажратмайман, деб ўзимга сўз берганман. Қария докторнинг кўзларидан ёш оқиб тушди. — Болам... Мени кечир... Ёш шифокор унинг қўлини маҳкам ушлади. — Мен сизни кечирганман. Агар кечирмаганимда, бугун сизга меҳр билан қарамаган бўлардим. Шифохонадан чиқар экан, қария доктор эшик олдида бир лаҳза тўхтаб қолди. У энди бир ҳақиқатни жуда кеч бўлса-да англаган эди. Бойлик инсонни буюк қилмайди. Лавозим ҳам эмас. Инсонни улуғ қиладиган нарса — унинг инсонийлиги, меҳри ва адолатидир. Чунки ҳурмат талаб қилиб эмас, ҳурмат қилиб топилади. Ҳаёт айланади. Бугун сен ёрдам берадиган қўлсан, эртага ёрдам кутадиган қўлга айланишинг мумкин. Шунинг учун ким бўлишингдан қатъи назар, ҳар бир инсоннинг қадрини бил. Чунки ўзлигини англаган инсон ҳеч қачон бошқани камситмайди.

🚀 Ихтисослаштирилган мактабларда PD (Professional Development – касбий ривожланиш) кунлари қандай ташкил этилиши керак? Замонавий мактабларда PD куни — бу оддий методик йиғилиш эмас. Бу ўқитувчининг касбий маҳоратини ошириш, илғор тажрибани оммалаштириш ва таълим сифатини юксалтиришга хизмат қилувчи амалий майдондир. 📌 Энг самарали ёндашув — "70–20–10" модели 🔹 70% – Practical Activities (амалий фаолият) ✔️ Дарсни биргаликда режалаштириш; ✔️ Дарс кузатиш; ✔️ Дарс таҳлили; ✔️ Янги методларни амалда синаб кўриш. 🔹 20% – Peer Learning (ҳамкасблардан ўрганиш) ✔️ Lesson Study (дарсни биргаликда режалаштириш, кузатиш ва таҳлил қилиш); ✔️ Peer Coaching (ҳамкасблик коучинги); ✔️ Micro Teaching (қисқа намунали дарс). 🔹 10% – Theory (назарий билимлар) ✔️ Янги педагогик ёндашувлар; ✔️ Халқаро тажрибалар; ✔️ Илмий тадқиқотлар. 📅 PD кунининг тавсия этиладиган тартиби 🕘 09:00–10:30 Common Session (умумий педагогик сессия) Барча педагоглар учун ягона мавзу: Formative Assessment (форматив баҳолаш); Critical Thinking (танқидий фикрлаш); Artificial Intelligence – AI (сунъий интеллект); Project Based Learning (лойиҳа асосида ўқитиш) ва бошқалар. 🕥 10:45–12:30 Subject Workshop (фанлар кесимида амалий семинар) Фанлар кесимида: 📘 Математика 🧪 Кимё 🌿 Биология 💻 Информатика 🇬🇧 Инглиз тили 🌍 География 📖 Она тили ва адабиёт 🏛 Тарих Ҳар бир фан гуруҳи ўз методик материалларини ишлаб чиқади. 🕜 13:30–15:00 Lesson Study (дарсни биргаликда ўрганиш) ✔️ Бир ўқитувчи очиқ дарс ўтади. ✔️ Қолганлар кузатади. ✔️ Дарс таҳлил қилиниб, таклифлар берилади. 🕒 15:00–16:00 Reflection (рефлексия ва хулоса) Ҳар бир педагог: ✅ Нима яхши ишлади? ✅ Нимани такомиллаштириш керак? ✅ Кейинги ҳафта қандай инновацияни қўллайман? 📌 Ҳар бир PD кунида бўлиши шарт бўлган 5 та блок 📊 Data Talk (таҳлилий маълумотлар муҳокамаси) 🏆 Best Practice (энг яхши тажриба) 🛠 Workshop (амалий семинар) 🎓 Classroom Lab (амалий дарс кузатуви) 💡 Reflection (рефлексия ва келгуси режалар) 🌟 Қўшимча инновацион ғоялар 📘 PD Passport (касбий ривожланиш паспорти) 🚪 Open Classroom Week (Очиқ дарслар ҳафталиги) 🧑‍🏫 Teacher Lab (ўқитувчилар лабораторияси) 👨‍💼 PD Leader (касбий ривожланиш етакчиси) 📈 Impact Dashboard (натижалар мониторинги панели) 🎯 Мақсад: PD кунларини расмий йиғилиш эмас, балки ўқитувчиларнинг ҳақиқий касбий ўсиши, инновацияларни жорий этиш ва таълим сифатини оширишга хизмат қилувчи самарали платформаларга айлантириш.

🌅 Ассалому алайкум! ☀️ Кунингиз хайрли ва баракали бўлсин! Ҳар бир янги тонг — янги имконият, янги умид ва янги ютуқлар эшигидир. 🌿 Бугун: ✨ Яхшилик қилишдан чарчаманг. ✨ Ҳеч кимнинг қалбини оғритманг. ✨ Ота-она дуосини олишга ҳаракат қилинг. ✨ Ҳар бир ишингизни ихлос билан бажаринг. Аллоҳ таоло бугунги кунингизни хайрли, ризқингизни баракали, қалбингизни хотиржам ва ишларингизни омадли қилсин. 🤲 Яхши кунлар яхши ниятлардан бошланади! 🌸 Барчангизга файзли, самарали ва бахтли кун тилаймиз!

"Томчи" лойиҳаси учун Дадажон... Сиз менинг энг катта суянчимсиз. Ҳаётдаги ҳар бир ютуғим ортида меҳнатингиз, дуоларингиз ва меҳрингиз бор. Дада, Сизни жуда яхши кўраман! ❤️ Доимо бахтимизга соғ-саломат бўлинг. Кулиб юришингиз, орзуларимизга шерик бўлишингиз биз учун энг катта бахт. Аллоҳ Сизни бизга узоқ умр, мустаҳкам соғлиқ ва хотиржам ҳаёт билан сийласин. Сиз билан фахрланаман, Дада! Ўғлингиз Бунёдбек, Султон Али Қизингиз Чарос, Ифора

Муҳаббатдан ёнган қалбларни бир зум тинчланишини истаганлар учун.

Отасини хор қилган фарзанднинг кеч қолган пушаймони. Азизбек катта компания раҳбари эди. Қиммат машина, ҳашаматли уй, обрў-эътибор... Ҳаммаси бор. Фақат бир нарса йўқ эди — у отасини қадрлашни унутганди. Қишлоқда яшайдиган отаси ҳар ҳафта қўнғироқ қиларди. — Ўғлим, ишларинг яхшими? — Яхши, дада. Кейинроқ гаплашамиз, мажлисдаман. Бу жавоб отаси учун одатий бўлиб қолганди. Бир куни отаси шаҳарга келди. Қўлида бир халта. Эшикни невараси очди. — Бобо келдилар! Отаси ичкарига кирди. — Ўғлим, ўзим етиштирган асал билан қовун олиб келдим. Болалар яхши кўрар, деб... Азизбек эса телефондан бош кўтармади. — Дада, аввал қўнғироқ қилиб келсангиз бўларди-ку. Ҳозир меҳмон кутаяпмиз. Отаси жилмайди. — Майли, безовта қилмайман... У келганидек секингина чиқиб кетди. Халтани эса эшик ёнига қўйиб кетди. Кечқурун Азизбекнинг қизчаси сўради: — Дада, нега бобом жуда хафа бўлиб кетдилар? Бу савол унинг юрагига ўқдек санчилди. Орадан бир неча кун ўтди. Онаси қўнғироқ қилди. — Ўғлим, даданг ҳар куни эшикка чиқиб, «Балки ўғлим келар», деб йўлга қараб ўтиради. Лекин сен ҳақингда бир оғиз ҳам ёмон гапирмайди. «Болам иш билан банд», деб ҳаммани ишонтиради. Азизбекнинг кўзига уйқу келмай қўйди. Эртаси куни у ҳеч кимга айтмай қишлоққа йўл олди. Ҳовлига кирса, отаси дарахт тагида эски стулда ўтирарди. Уни кўриши билан юзи ёришди. — Келдингми, ўғлим? Ҳеч қандай таъна йўқ... Ҳеч қандай шикоят йўқ... Фақат соғиниб кутган отанинг меҳри... Азизбек тиз чўкиб, отасининг қўлларини ушлади. Шунда биринчи марта у қўлларнинг нақадар қаттиқлашиб кетганини ҳис қилди. Бу қўллар бир пайтлар уни кўтарган, егулик топиш учун меҳнат қилган, совуқда музлаган қўллар эди. — Дада... мени кечиринг... Отаси унинг елкасига қўлини қўйди. — Болам... ота фарзандидан хафа бўлиб яшай олмайди. Мен фақат сенинг бахтингни истайман. Шу гапдан кейин Азизбек боладек йиғлаб юборди. Ўша кундан бошлаб у ҳар ҳафта отасини кўргани борадиган бўлди. Бир куни қизчаси ундан сўради: — Дада, нима учун ҳар доим бобомникига борамиз? Азизбек қизини бағрига босиб, секин жавоб берди: — Чунки бир куни мен ҳам сенинг бобонг каби қарийман. Мен сенга қандай муносабат кўрсатишни гап билан эмас, амалим билан ўргатмоқчиман. Чунки фарзанд отасини қандай кўрса, эртага ўзи ҳам шундай кўрилади. Отанинг дуоси — бойликдан ҳам улуғ неъмат. Уни тириклигида қадрлайлик.

🏥 Мактабда ҳамшира бўлмаса, ўқувчига биринчи тиббий ёрдам ким томонидан кўрсатилади? ⚠️ Ҳар қандай фавқулодда ҳолатда энг муҳимси — вақтни бой бермаслик. Ихтисослаштирилган мактабларда доимий ҳамшира мавжуд бўлмаган ҳолларда: ✅ Биринчи тиббий ёрдам бўйича ўқитилган масъул педагог ёки ходим дастлабки ёрдам кўрсатади. ✅ Мактабдаги биринчи тиббий ёрдам қутиси (First Aid Kit) доим тайёр ҳолатда сақланади. ✅ Зарурат туғилганда зудлик билан 103 хизмати чақирилади ва ўқувчининг ота-онасига хабар берилади. 💡 Инновацион ёндашув қандай бўлиши керак? 🔹 Барча педагоглар учун First Aid бўйича сертификатланган ўқувлар. 🔹 QR-код орқали биринчи тиббий ёрдам алгоритмлари. 🔹 AI ва VR симуляциялар орқали амалий машғулотлар. 🔹 Мактабда автоматик фавқулодда хабар бериш тизими. 🔹 Ҳар чоракда биринчи тиббий ёрдам бўйича амалий тренинглар. 📌 Хулоса: Мактаб хавфсизлиги фақат ҳамширага эмас, балки тайёргарликка, тезкор ҳаракатга ва замонавий ёндашувга боғлиқ. 🩺 Хавфсиз мактаб — соғлом ва ишончли келажак пойдеворидир!

🌸 Пайшанба тонги муборак бўлсин! Янги кун — янги имконият, янги мақсад ва янги натижаларнинг бошланишидир. Бугун қиладиган ҳар бир эзгу амалингиз баракали, меҳнатингиз самарали, қалбингиз эса хотиржам бўлсин. Раббим ҳар бир қадамингизга файз, хонадонларингизга тинчлик ва ризқингизга барака ато этсин. ☀️ Барчангизга мазмунли, унумли ва хайрли Пайшанба тилайман!

Ҳеч ким абадий эмас... Бугун ёнингизда турган инсон, эртага фақат хотира бўлиши мумкин. Қадрлаш учун эртага эмас, бугун яшанг.

Кенг поён далалардек кўнглимиз ором олсин. Барчангизга ҳайрли тун тилаймиз. Қўшиғимиз сизларга манзур келади деган умиддаман. Олдинда битта лойиҳамиз, томчидан денгизгача.

🌿 Табиат – энг катта очиқ лаборатория Замонавий таълим фақат лаборатория хонаси билан чекланиб қолмайди. Табиат қўйнида ташкил этилган амалий машғулотлар ўқувчиларда кузатувчанлик, тадқиқотчилик ва экологик маданиятни шакллантиришда муҳим аҳамиятга эга. Табиатда ўтказиладиган амалий машғулотларга мисоллар 🧬 Биология Ўсимлик ва ҳашарот турларини кузатиш ва таснифлаш. Дарахтлар ўсиш динамикасини ўрганиш. Тупроқ ва сув намуналарини йиғиш ҳамда таҳлил қилиш. Биохилма-хиллик бўйича мини-тадқиқотлар ташкил этиш. 🧪 Кимё Турли ҳудудлардан олинган тупроқ намуналарининг таркибини ўрганиш. Табиий сув манбаларининг pH кўрсаткичи ва тозалигини баҳолаш. Минераллар ва табиий моддаларнинг хоссаларини аниқлаш. ⚙️ Физика Қуёш нури интенсивлиги ва соя узунлигини ўлчаш. Шамол тезлиги, ҳарорат ва намликни кузатиш. Оддий механик қурилмалар ва энергия манбаларини амалда таҳлил қилиш. Ўқитувчи ва лаборантнинг ҳамкорлиги Табиат қўйнидаги машғулотлар ҳам режали ташкил этилиши лозим. 👨‍🏫 Фан ўқитувчиси: тадқиқот мавзуси ва вазифаларини белгилайди; кузатув варақалари ва топшириқларни тайёрлайди; ўқувчиларни гуруҳларга ажратади; натижаларни таҳлил қилиш ва тақдим этишни ташкил қилади. 👨‍🔬 Лаборант: кўчма лаборатория жиҳозлари, реактив ва ўлчов асбобларини тайёрлайди; хавфсизлик талабларига риоя этилишини назорат қилади; намуналарни йиғиш ва сақлашда техник ёрдам кўрсатади; машғулотдан сўнг жиҳозларни қабул қилиб, ҳисобини юритади. 🎯 Тавсия Ҳар бир ихтисослаштирилган мактабда ойига камида 1 марта "Дала лабораторияси" (Field Lab) ташкил этиш тавсия этилади. Бу машғулотларда ўқувчилар назарий билимларни реал муҳитда қўллаб, тадқиқотчилик, таҳлил қилиш ва муаммоларга илмий ёндашув компетенцияларини ривожлантирадилар. Хулоса: Энг яхши лаборатория — бу фақат бинода эмас, балки табиат қўйнида ҳам давом этадиган, ўқувчини изланишга ундайдиган таълим муҳитидир.

Сукунат ортида қолган болалик... ...Онасининг қабри ҳали нам эди. Уй ичида эса фақат сукунат ҳукм сурарди. Бир пайтлар онасининг овози эшитилган деворлар энди йиғидан бошқа ҳеч нарсани қайтармасди. Яккаю ягона ўғил ҳам икки кунлик оғриқдан сўнг кўзларини абадий юмди. У кетар экан, отасига охирги марта ҳам қарамади. Чунки у кўзларда меҳрни ҳеч қачон кўрмаган эди. Қабристондан қайтган куни ҳам отаси маст эди. — «Биттаси камайди...» деди у совуқ овозда. Бу гапни эшитган қизларнинг юраги тириклайин синди. Катта қиз яна кўчага чиқди. Бу сафар пул топиш учун эмас... тирик қолиш учун. Ҳаёт уни аямади. Одамлар эса унинг дардини эмас, заифлигини кўришди. Бир куни у ҳам бедарак йўқолди. Уни ҳеч ким қидирмади. Ҳеч ким унинг исмини чақирмади. Кичик синглиси эса болалар уйига тушди. Ҳар куни эшикка қараб ўтирарди. — «Опам келадими?..» Ҳеч ким келмасди. Йиллар ўтди. Бир куни қаровсиз уйдан қўшнилар ёмон ҳид келаётганини сезишди. Эшикни бузиб киришганда, бир бурчакда қўлида бўш ароқ шишаси билан ўтирганча жон берган отани топишди. Унинг жасади уч кундан бери ҳеч кимга керак эмасди. Жанозасига ҳам деярли ҳеч ким келмади. Қабрига битта ҳам гул қўйилмади. Фақат шамол эски уйнинг синган деразасидан ўтиб, болаликдаги йиғиларни яна бир бор такрорларди... Энг ачинарлиси эса шу эдики... Бу оилани ўлдирган нарса қашшоқлик эмасди. Уларни ўлдирган нарса — меҳрсизлик эди. Чунки баъзан инсонни пичоқ эмас, отасининг бир оғиз ҳақорати ҳам умрбод ўлдириб қўяди. Ва баъзи болаларнинг болалиги қабристонда эмас... Тириклигидаёқ кўмилади. Давоми бор....

Қишнинг совуқ кечаси эди. Қабристон четида янги кўмилган бир қабр турарди. Унинг бош тошига фақат битта исм ёзилган эди: "Нафиса." Жанозасида атиги уч киши қатнашди. Иккиси қабрков, бири имом. На фарзанди, на яқини, на дўсти… Ҳеч ким йиғламади. ... Бир неча кундан кейин қабр устига эскигина конверт келиб қолди. Унда шундай ёзилган эди: "Она... Агар бу мактуб сизга етиб борса, демак мен кеч қолибман..." Нафиса ҳам бир вақтлар орзу-ҳавасларга тўла қиз эди. У ҳалол меҳнат қилиб яшашни истарди. Аммо ҳаёт унга осонлик бермади. Эри ташлаб кетди. Қўлида икки ёш бола билан ижара уйларда сарсон бўлди. Иш тополмади. Қарзлар кўпайди. Шунда бир аёл унга: — Ҳаётда ҳалоллик билан бойиб бўлмайди. Бир марта қадам ташла, кейин ҳаммаси осонлашади, — деди. Нафиса аввал йиғлади. Кейин ўзини оқлади. "Фақат болаларим учун…" деди. Биринчи ёлғони осон кечди. Иккинчиси янада осон. Кейин ҳаром пул ҳалол меҳнатдан ширинроқ туюла бошлади. У ҳақиқат билан ёлғоннинг чегарасини йўқотди. Ҳар сафар: "Мен бошқалардек эмасман. Мен мажбурман." дерди. Вақт ўтиб эса: "Мен ҳақман." дейишни бошлади. Унинг юраги эмас, виждони ўла бошлаган эди. Болалари катта бўлди. Аммо улар онасининг бойлигидан эмас, номидан уяладиган бўлишди. Қизи: — Она, мени излаб келманг, — деди. Ўғли эса: — Менинг онам йўқ, — деб таништира бошлади. Нафиса эса ҳамон ўзини ҳақ деб биларди. — Мен ҳаммасини сизлар учун қилдим! Лекин ҳеч ким бу гапга ишонмасди. Чунки ҳаром билан қурилган уйда меҳр яшамас экан. Ёши ўтди. Пули қолди. Лекин ҳеч ким қолмади. Касалхонада ойлаб ётди. Телефони бир марта ҳам жирингламади. Ҳолидан хабар олган ҳам бўлмади. Ҳамширалардан бири бир куни секин сўради: — Опа, яқинларингиз йўқми? Нафиса биринчи марта йиғлади. — Бор эди… Ўзим йўқотдим… Вафотидан кейин хонасини йиғиштиришганда эски сумкасидан боласининг ёшлигида чизган расми чиқди. Орқасига титроқ қўл билан ёзилган эди: "Она, мен катта бўлсам сизни ҳеч қачон ташлаб кетмайман." Расмнинг устида эса кўз ёшидан қолган доғлар қотиб қолганди. Қабр устидаги мактубни имом ўқиб берди. Унда шундай сатрлар бор эди: "Она... Сизни кечиришга жуда кеч тушундим. Аммо сиз ҳам бир нарсани жуда кеч англабсиз. Бизга бойлик эмас, сиз керак эдингиз. Бизга ҳаром пул эмас, ҳалол она керак эди..." "Мен сизни қидирдим. Касалхонага бордим. Айтишдики... кеч қолибсиз..." "Энди ҳар куни дуо қиламан. Чунки энди сизга пул ҳам, баҳона ҳам эмас… фақат дуо керак." Имомнинг овози титраб кетди. Қабристонда турганлар кўз ёшларини яшира олмадилар. Аммо Нафиса бу йиғини эшитмасди. Чунки баъзи ҳақиқатларни инсон тириклигида англамаса… Қабр ҳам уларни орқага қайтармайди.

🍽️ Тушлик вақти! 😄 🥘 Иштаҳангиз карнай бўлсин! 😋 Ошқозонингиз: «Яна қўшинг!» десин. 😂 Калориялар эса бугунча ҳисобга олинмасин! 🌞 Барчангизга мазали тушлик, кўтаринки кайфият ва файзли дам олиш тилаймиз! 🍛☕