Motivation_Sultanovich

🌅 Бугунги кун — янги имконият! Кечаги хатоларингиз бугунги кунингизни бузишига йўл қўйманг. Кеча ўтди. Эрта ҳали келмади. Сизда эса айнан БУГУН бор. Бугун кимгадир яхши сўз айтинг. Бугун бировнинг кўнглини кўтаринг. Бугун кечагидан бир қадам бўлса ҳам олдинга юринг. Бугун ўзингиз учун фойдали бир иш қилинг. Чунки катта ўзгаришлар ҳамиша катта қадамлардан бошланмайди. Баъзан битта қарор, битта ҳаракат, битта яхши ният бутун ҳаётингиз йўналишини ўзгартиради. ☀️ Бугунги кунингиз баракали бўлсин! Кўнглингиз хотиржам, ишларингиз унумли, ниятларингиз хайрли бўлсин. Бугун — кечагидан яхшироқ инсон бўлиш учун яна бир имконият. Хайрли тонг, азизлар! 🌿 Бугун ҳам ўзингизга ва ҳаётингизга яхши муносабатда бўлинг. ❤️

Биласизми, инсоннинг энг қизиқ одати бор... Ўзи хато қилса — «Ҳеч ким мукаммал эмас», дейди. Ўзи бировни ранжитса — «У ҳам тушунсин-да», дейди. Ўзи ваъдасида турмаса — «Шароит бўлмади», деб қўяди. Аммо гап бошқа одам ҳақида кетса... Бир хатони кўрса, бутун инсонни ҳукм қилади. Биров адашса — унинг хатосини эслаб юради. Биров кечикса — масъулиятсиз дейди. Биров жаҳл қилса — тарбиясиз дейди. Бировнинг камчилигини кўрса, унинг яхши томонларини ҳам унутиб қўяди. Аслида эса биз кўпинча ўзимизга адвокат, бошқаларга судя бўлиб қоламиз. Ўзимизнинг хатомизга сабаб излаймиз, бошқанинг хатосига эса айб. Ўзимизга тушуниш керак бўлса — сабр сўраймиз, бошқадан эса мукаммаллик кутиб қоламиз. Энг оғриқлиси шуки, баъзан инсон бошқани танқид қилаётганда, ўзи ҳам худди ўша хатони қилаётганини сезмайди. Шунинг учун мен бир нарсани тушундим: Ҳар бир одамни ҳукм қилишдан олдин, ўзингизга бир марта савол беринг: «Мен унинг ўрнида бўлганимда, балки ундан ҳам яхшироқ йўл тутармидим?» Балки жавобингиз сизни жим қилади. Чунки ҳаётда ҳамма хато қилади. Ҳамма адашади. Ҳамма баъзан нотўғри қарор қабул қилади. Фарқ шундаки, кимдир ўз айбини тан олади, кимдир эса уни бошқаларнинг айбини муҳокама қилиш билан яширади. Шундай экан, бошқаларнинг камчилигини санашдан олдин, ўз қалбимиздаги камчиликларни санаб кўрайлик. Чунки инсоннинг ҳақиқий буюклиги — бошқани айблашда эмас, ўз айбини тан олишда.

«Ўз айбига бефарқ, бошқанинг айбига ҳушёр»

Биласизми, инсонлар ўз айбига бефарқ, лекин сизникига эмас.

🏫 ФАОЛ ДИРЕКТОР + ЗАМОНАВИЙ МАКТАБ = КЕЛАЖАК МАКТАБИ Бугун директор фақат кабинетида ўтириб, буйруқ чиқарадиган раҳбар эмас. 🎯 У — мактабнинг стратеги. 💡 У — инновация ташаббускори. 🤝 У — жамоанинг мотиватори. 🚀 У — ўзгаришларни бошлайдиган лидер. 🔥 ФАОЛ ДИРЕКТОР ҚАНДАЙ БЎЛАДИ? ❌ «Шундай қилиб келганмиз» демайди. ✅ «Буни яна қандай яхшилаш мумкин?» деб сўрайди. ❌ Фақат муаммони изламайди. ✅ Муаммога ечим яратади. ❌ Ўқитувчига фақат вазифа бермайди. ✅ Унинг ғоясини эшитади ва қўллаб-қувватлайди. ❌ Ўқувчини фақат баҳо билан баҳоламайди. ✅ Унинг қобилияти, қизиқиши ва келажак салоҳиятини кўради. 🚀 ЗАМОНАВИЙ МАКТАБ — БУ ФАҚАТ КОМПЬЮТЕРЛАР ЭМАС! Замонавий мактабда: 📱 технология бор; 🧠 танқидий фикрлаш бор; 🎨 ижодкорлик бор; 🤖 сунъий интеллектдан оқилона фойдаланиш бор; 🔬 тажриба ва лойиҳалар бор; 🤝 жамоавий иш бор; ❤️ энг муҳими — инсонга эътибор бор. Замонавий мактабда ўқувчи: «Дарс қачон тугайди?» деб эмас, 👉 «Бугун нимани кашф қиламан?» деб мактабга келади. 💥 ДИРЕКТОРГА 5 ТА САВОЛ: 1️⃣ Менинг мактабимда ўқитувчи ўз ғоясини эркин айта оладими? 2️⃣ Ўқувчилар қарорлар жараёнида ўз фикрини билдиришяптими? 3️⃣ Мактабда технология восита сифатида ишлатиляптими ёки шунчаки «кўргазма» учунми? 4️⃣ Ҳар бир ўқувчининг кучли томонини биламизми? 5️⃣ Агар бугун мактабимизга янги директор келса, у нимани ўзгартирар эди? 💭 Энг охирги савол эса энг муҳим: «АГАР МАКТАБ — БИЗНИНГ КЕЛАЖАГИМИЗ БЎЛСА, УНИ БУГУН ҚАНДАЙ ҚУРИШИМИЗ КЕРАК?» Чунки… Кучли директор — яхши мактаб қуради. Кучли жамоа — кучли авлодни тарбиялайди. Замонавий мактаб эса — мамлакатнинг эртанги кунини яратади. 🇺🇿 🔥 Директор ўзгарса — мактаб ўзгаради. 🔥 Мактаб ўзгарса — ўқувчи ўзгаради. 🔥 Ўқувчи ўзгарса — жамият ўзгаради. Сизнингча, замонавий мактабнинг энг муҳим белгиси нима? 👇Комментда битта фикр ёзинг.

Замонавий мактаб + фаол директор

2-қисм тугади. Давоми — «17-хона: 3-қисм — Тириклар рўйхати» Кейинги қисмда Зокир фарзандлари ҳақидаги даҳшатли ҳақиқатни билишга яқинлашади. Аммо энг катта савол очилади: Зокир нима учун беш йил олдин ўз қўли билан ёзилган махфий «17-лойиҳа» ҳужжатларини эслай олмайди?

— Бу нима? — Сизнинг ишингиз. Зокир папкани очди. Биринчи саҳифа. Унинг фотосурати. Иккинчи саҳифа. Суд ҳукми. Учинчи саҳифа... Зокирнинг қўллари титрай бошлади. Бу саҳифада Жамшиднинг исми бор эди. Аммо унинг ёнида: «Гувоҳ» деб ёзилган. Зокир ҳайрон бўлди. — Гувоҳ? Доктор бош ирғади. — Ҳа. — Лекин Жамшид... — У ўлмаган. Зокирнинг нафаси тўхтаб қолгандек бўлди. — У қаерда? — Билмайман. — Сиз биласиз. — Йўқ. — Ёлғон гапирманг! Доктор столдан яна бир қоғоз олди. — Буни ўқинг. Зокир қоғозни олди. Қоғозда Жамшиднинг кўрсатмаси ёзилган эди. «Зокир уйга келганида хотини билан менинг орамизда ҳеч қандай муносабат бўлмаган. Мен у ерга бошқа сабаб билан борган эдим.» Зокирнинг юраги тез ура бошлади. — Қандай сабаб? Доктор жавоб бермади. Зокир кейинги саҳифани очди. У ерда битта жумла бор эди: «Мен Зокирга ҳақиқатни айтиш учун борган эдим.» Зокир қоғозни мушт қилиб сиқди. — Қандай ҳақиқат?! Доктор: — Бу саҳифа йўқолган. — Ким олиб кетган? — Билмаймиз. Зокир унга тикилди. — Сизлар менинг ақлимни йўқотган деб ўйлайсизлар. Доктор жавоб бермади. — Лекин мен ақлимни йўқотмаганман. Шифокор биринчи марта Зокирнинг кўзига тўғридан-тўғри қаради. — Мен ҳам шундан қўрқаман. ТУН СОАТ 03:17 Шифохонада ҳамма ухлаётган эди. Зокир эса уйғоқ. Соатга қаради. 03:17. Шунда эшик остидан яна бир қоғоз сирғалиб кирди. Зокир бир неча сония қимирламай турди. Кейин қоғозни олди. Бу сафар унда атиги учта сўз бор эди: «ПАСТКИ ҚАВАТГА ТУШ.» Зокир эшикни очди. Коридор бўм-бўш. У секин пастга туша бошлади. Биринчи қават. Ҳеч ким йўқ. Подвалга олиб тушадиган эшикни кўрди. У қулфланган эди. Зокир эшик тутқичини босди. Қулф очилди. Ичкарида қоронғилик. У телефон чироғини ёқиб тушди. Подвал охирида эски архив хонаси бор эди. Эшик очиқ. Ичкари кирди. Папкалар. Эски ҳужжатлар. Шифохона тарихи. Беморлар рўйхати. Зокир бир жавондан ўз фамилиясини кўриб қолди. АБДУРАҲМОНОВ ЗОКИР. Папкани олди. Очди. Биринчи саҳифада: Қабул қилинган сана: 2021 йил. Зокир қотиб қолди. У иккинчи саҳифани очди. У ерда бир нечта фотосурат бор эди. Унинг хотини. Жамшид. Отаси. Ва... Зокирнинг ўзи. Аммо фотосуратдаги Зокир бемор кийимида эмасди. У стол ортида ўтирган. Қўлида ҳужжат. Орқасида эса катта ёзув: «17-ЛОЙИҲА». Зокирнинг юраги музлади. — Бу нима?.. Шу пайт орқасидан эшик ёпилди. Қулф овози эшитилди. Зокир бурилди. Қоронғиликда кимдир турган эди. — Кимсан?! Соя бир қадам олдинга чиқди. Ёруғлик унинг юзига тушди. Зокирнинг кўзи катталашди. У бу одамни танирди. Жамшид. Аммо Жамшиднинг қўлида пичоқ эмас... Зокирнинг беш йил олдин йўқолган телефони бор эди. Жамшид телефонни ёқди. Экранда эса битта видео очилди. Видеода Зокирнинг ўзи гапираётган эди. Аммо бу видео... қотиллик содир бўлишидан икки кун олдин ёзилган. Видеодаги Зокир камерага қараб шундай деди: — Агар бу видеони кўраётган бўлсангиз, демак, менга ишонишмаган. Жамшид видеони тўхтатди. — Энди тушуняпсанми, Зокир? Зокирнинг лаблари титради. — Нимани? Жамшид унга яқинлашди. — Сен хотинингни ўлдирмагансан. Зокирнинг кўзида ёш пайдо бўлди. — Унда ким? Жамшид бироз сукут сақлади. Сўнг паст овозда: — Сен ўша куни уйда кўрган одам Жамшид эмасди. Зокир унга тикилиб қолди. — Сен... Жамшид бош ирғади. — Мен ўша куни уйингда бўлмаганман. — Унда ким эди? Жамшид телефондаги видеони яна қўйди. Видеодаги Зокир сўнгги гапни айтди: — Агар мен хотинимни ўлдирсам, мени қотил деб ўйлашади. Лекин ҳақиқатни фақат 17-хона билади. Видео ўчди. Подвалда сукут ҳукм сурди. Зокир Жамшидга қараб: — 17-хона нима ўзи? деди. Жамшид жавоб беришдан олдин орқасидаги деворга қаради. — Сен 17-хонада бемор сифатида эмас... У бироз тўхтади. — гувоҳ сифатида сақлангансан. Шу пайт подвалда чироқлар ёниб кетди. Аммо Жамшид йўқ эди. Зокир ёлғиз қолган. Стол устида эса битта янги папка турарди. Папканинг устида: 17-ХОНА Махфий иш №17 Зокир папкани очди. Биринчи саҳифада унинг исми бор эди. Иккинчи саҳифада хотинининг исми. Учинчи саҳифада... унинг икки фарзандининг исми. Зокирнинг қўли титрай бошлади. Чунки уларнинг исмлари ёнида битта белги бор эди: «Тирик.»

17-ХОНА 2-қисм: ЎЛМАГАН ОДАМ Зокир девордаги исмга тикилиб қолганча қотиб турарди. «Абдураҳмон Тошпўлатов». Отасининг исми. У бу исмни охирги марта беш йил олдин эшитган. Ўша куни... отаси унинг дафнига бориб, жамоатчилик олдида дуо қилганди. Зокир ўша пайт отасининг қўлини ушлаб: — Дада, мен сизга муносиб фарзанд бўламан, — деган эди. Отаси эса: — Фақат ҳалол бўл, болам. Қолгани ўзи бўлади, — деганди. Энди эса... унинг исми 17-хонанинг деворида пайдо бўлган. Зокир деворга қўлини теккизди. — Дада... Овоз чиқмади. У яна: — Дада, сиз тирикмисиз? деди. Шу пайт орқасидан кимдир: — Бу саволга жавоб излама, Зокир. деди. Зокир шошиб бурилди. Эшик олдида ҳеч ким йўқ. — Кимсан?! Сукунат. Зокир эшикка югурди. Йўлак бўм-бўш. У ҳамширалар хонасига қаради. Навбатчи ҳамшира столда ўтирганча журнал тўлдирарди. — Сиз мен билан гаплашдингизми? Ҳамшира бошини кўтарди. — Йўқ. — Ҳозир кимдир шу ерда эди. — Ким? Зокир жавоб беришга улгурмади. Чунки унинг кўзи ҳамшира столи устидаги журналга тушди. Журналнинг биринчи бетида беморлар рўйхати бор эди. Зокир яқинлашди. Биринчи қатор. 17-хона. Бемор: Зокир Абдураҳмонов. Қабул қилинган сана: 5 йил аввал. Зокир қотиб қолди. — Бу нима? Ҳамшира ҳайрон бўлиб: — Нима бўлди? — Мен бу ерга бир неча ой олдин келганман. — Йўқ. — Нима «йўқ»? Ҳамшира унга тикилди. — Зокир ака, сиз 5 йилдан бери шу шифохонадасиз. Зокирнинг юзи оқарди. — Нима?! — Сиз қамоқхонадан тўғридан-тўғри шу ерга келтирилгансиз. Зокир бир қадам орқага чекинди. — Йўқ... — Ҳужжатларингиз бор. — Йўқ! Унинг овози йўлак бўйлаб акс садо берди. — Мен қамоқхонада эдим! Ҳамшира жим қолди. — Қамоқхонада эмас эдингиз, Зокир ака. Зокирнинг кўзи катталашди. — Унда қаерда эдим? Ҳамшира жавоб беришга улгурмади. Чунки коридор охиридан шифокор пайдо бўлди. Доктор Камолиддин. У Зокирга қараб: — Хонага киринг. деди. Зокир шифокорга яқинлашди. — Менга ҳақиқатни айтинг. — Ҳозир эмас. — Мен беш йилдан бери шу ердаманми? Шифокор бир неча сония жим турди. — Ҳа. — Унда мен нега қамоқда бўлганимни эслайман? Шифокорнинг чеҳраси ўзгарди. — Чунки сизга шундай хотира қолдирилган. Зокир бу гапни тушунмади. — «Қолдирилган» дегани нима? Доктор жавоб бермади. Зокир унинг ёқасидан ушлади. — Менга ким нима қилган?! Шифокор унинг қўлини секин бўшатди. — Сизга эмас. — Кимга? — Ҳаммага. БЕШ ЙИЛЛИК БЎШЛИҚ Ўша кеча Зокир ухламади. У каравотда ўтириб, беш йилни эслашга ҳаракат қилди. Қамоқхона. 17-хона. Суд. Жамшид. Хотини. Пичоқ. Қон. Кейин... ҳаммаси аралашиб кетарди. У бир нарсани аниқ эсларди. Ўша куни уйга кирганида Жамшид тирик эди. Уни пичоқлаган. Буни аниқ эсларди. Аммо Жамшиднинг юзи... Нега унинг юзи хотирасида хира? Зокир кўзларини юмди. Бир лаҳзага яна ўша хона кўз олдига келди. Хотини бақираётганди. — Зокир, тўхта! Жамшид: — Ака, мен тушунтираман! Зокир пичоқни кўтарган. Шунда хотини унга қараб бир нарса деганди. Нима деган? Зокир эслай олмади. — Нима деган эди?.. У бошини чангаллади. Бирданига боши қаттиқ оғриди. Ва хотиранинг бир парчаси қайтиб келди. Хотини: — Болаларимиз тирик бўлса, мени ўлдирма! Зокир кўзларини очди. — Болаларим... У каравотдан турди. Эшикни очди. — Болаларим қаерда?! Навбатчи ҳамшира чўчиб кетди. — Зокир ака, тинчланинг. — Болаларим қаерда?! — Билмайман. — Уларни ким олиб кетган?! Ҳамшира жим қолди. Зокирнинг кўзига ёш келди. — Мен уларни беш йилдан бери кўрмаганман... Ҳамшира бошини эгди. — Сизга улар ўлган, деб айтишган. Зокир бирданига жимиб қолди. — Нима? — Болаларингиз ҳақида ҳужжатда... — НИМА ДЕЙИЛГАН?! Ҳамширанинг лаблари титради. — Улар ҳам... У гапини тугата олмади. Зокир деворга суяниб қолди. Бир неча сониядан кейин: — Йўқ. деди. — Улар тирик. Ҳамшира унга қаради. — Нега бундай ўйлайсиз? Зокир секин жавоб берди: — Чунки кеча мен ўғлимнинг овозини эшитдим. ЭСКИ ҚОҒОЗ Эртаси куни доктор Камолиддин Зокирни алоҳида хонага чақирди. Стол устида эски папка турарди.

🍽 ТУШЛИК ПАЙТИ! 😄 Соат тушликка келганда инсонда икки хил режа пайдо бўлади: 1️⃣ «Тезгина овқатланаман-у, ишимни давом эттираман!» 2️⃣ «Бугун ҳам меҳнат қилдик... Энди бироз дам олишга ҳаққимиз бор!» 😂 Аммо қорин тўйгандан кейин мия шундай дейди: 🧠 — Энди ишлаймизми? 😴 — Йўқ, аввал 5 дақиқа кўзни юмамиз... 🧠 — 5 дақиқами? 😴 — Ҳа-а... фақат 2 соатга чўзилиб кетмаса бўлди! 😂 Лекин ҳаётда энг катта натижалар тушликдан кейин ҳам ҳаракатни давом эттирганларга келади. 💪 Шунинг учун бугун тушликдан кейин ўзингизга катта ваъда берманг. Фақат битта ишни танланг ва уни охирига етказинг. ✅ 📌 Бир бет ўқинг. 📌 Бир вазифани тугатинг. 📌 Бир қадам ташланг. 📌 Бир янги нарса ўрганинг. Чунки катта натижа бир кунда эмас, ҳар куни ташланган кичик қадамлардан қурилади. 🌱 Тушликдан кейинги уйқуни енгсангиз — бугунги биринчи ғалабангиз шу! 😂🔥 Савол: Тушликдан кейин сизда қайси режим ёқилади? 😁 😎 — «Ишлаш вақти!» 😴 — «Бироз дам олай...» 😂 — «Эртадан бошлайман!» Изоҳларда ўз вариантигизни қолдиринг! 👇

☀️ ТУШЛИККАЧА ЎЗИНГИЗ УЧУН БИР ЯХШИЛИК ҚИЛИН! Куннинг ярми ҳали ўтмади. Демак, бугунги режаларингиз амалга ошмай қолиши учун ҳали ҳеч қандай сабаб йўқ. 😉 Кўпинча биз катта натижани кутиб, кичик қадамларни менсимаймиз. Аслида эса: 📖 10 дақиқа китоб ўқиш — билимга қадам. 📝 Бир муҳим ишни тугатиш — тартибга қадам. 📱 Телефонни 30 дақиқа четга қўйиш — ўзингизга вақт. 💬 Яқин инсонга яхши гап айтиш — муносабатга сармоя. 🚶‍♂️ 15 дақиқа юриш — танангизга эътибор. Бугун ҳаммасини қилиш шарт эмас. Биттасини қилинг. Чунки катта ўзгаришлар кўпинча катта қарорлардан эмас, ҳар куни такрорланадиган кичик одатлардан бошланади. 🌱 🎯 Бугун тушликкача битта ишни албатта тугатаман, деб ўзингизга ваъда беринг. Ва изоҳларда ёзиб қолдиринг: 👇 «Бугун тушликкача мен ___ қиламан!» Ким билади, балки шу оддий ваъда бугунги кунингизни ўзгартириб юборар. ❤️ Сизда ҳали ярим кун бор. Уни бекорга ўтказманг!

🌅 САЛОМ, ТОНГ! Янги кун бошланди! ☀️ Кимдир кунни қаҳва билан бошлади ☕, кимдир чой билан 🍵, кимдир эса ҳали ҳам «Яна 5 дақиқа...» режимида. 😄 Бугун миямизни ҳам уйғотиб қўяйлик! 🧠 🤔 КУН САВОЛИ: Бир хонада 5 та шам ёниб турибди. Шамол эсиб, улардан 2 таси ўчиб қолди. Бироз вақт ўтгач, хонада нечта шам қолади? А) 2 та Б) 3 та В) 5 та Г) 0 та 😉 Шошилманг! Савол оддий кўринади, аммо жавобида кичик «тузоқ» бор. 👇 Жавобингизни изоҳларда қолдиринг. Ким биринчи топар экан? Бугунги кунингиз ҳам шамдек ёруғ, кайфиятингиз эса чойдек иссиқ бўлсин! ☀️❤️ САЛОМ, ТОНГ! БУГУН ҲАМ ЯХШИ КУН БЎЛАДИ!

📅 10 СЕНТЯБРЬ — КАНАЛ КОНТЕНТ ДАСТУРИ 🌅 07:00–08:00 | «Салом, тонг!» Кунни илиқ тилак, чиройли визуал ва мотивацион фикр билан бошлаймиз. 🍽️ 12:00 | «Тушликка...» Енгил, самимий ва интерактив пост. Аудитория билан мулоқотга киришиш учун қизиқарли савол ёки мавзу. 🎓 13:30 | «Сертификат сари» 10–11-синф ўқувчиларини миллий ва халқаро сертификатларга тайёрлаш бўйича фойдали пост. Мақсад → тайёргарлик → натижа → янги имконият. 📖 15:00 | «17-хона» — ҳикоя давоми Зокир тақдиридаги навбатдаги сирли воқеалар. «Ҳар бир эшик ортида бир сир бор...» Ҳикоянинг энг қизиқ нуқтасида cliffhanger қолдириш. 🏫 17:00 | «Фаол директор» Ўз ишига янгича ёндашадиган, мактаб ҳаётида ташаббус кўрсатаётган директор ҳақида махсус таништирув пости. Директорнинг фаолияти, ғоялари, жамоаси ва эришган натижалари ёритилади. 💬 19:00 | Интерактив пост «Сизнингча, замонавий мактаб қандай бўлиши керак?» Овоз бериш, савол-жавоб ёки изоҳларда фикр алмашиш. 🎵 20:30 | Мусиқий контент Куннинг кайфиятига мос қўшиқ. Қисқа, эстетик визуал + қўшиқ ҳақида бир-икки таъсирли жумла. 💧 21:30 | «Томчи» лойиҳаси Кун якунида инсонни ўйлантирадиган, қалбига етиб борадиган қисқа ҳикоя, ҳаётий фикр ёки таъсирли иқтибос. 🌙 22:00 | Кун якуни — «Бир кунлик хулоса» «Бугун сизга қайси пост кўпроқ таъсир қилди?» Аудиториядан реакция ва фикр олиш. ⚡ 10 сентябрь формуласи: Тонг 🌅 → Тушлик 🍽️ → Сертификат 🎓 → Детектив 📖 → Директор 🏫 → Интерактив 💬 → Мусиқа 🎵 → Томчи 💧

Onamsiz olgan har bir nafasim ham endi menga minnatli...

Ona borki, bu dunyo farzandlar uchun jannatdir.

Зокир деворга қаради. Деворда яна ўша ёзув пайдо бўлганди: 17 Аммо бу сафар рақамнинг тагида яна бир исм бор эди. ЗОКИРНИНГ ЎЗ ИСМИ ЭМАС. У исмни кўриб, Зокирнинг тиззаси бўшашди. Чунки у исмни беш йилдан бери ҳеч ким тилга олмаган эди. Унинг ўлган деб ҳисобланган отасининг исми эди. 1-қисм тугади. Давоми бор... Кейинги қисмда: Зокирнинг отаси ҳақиқатан ҳам тирикми? Жамшид қандай қилиб ўлимдан кейин пайдо бўлди? Зокирнинг хотини нима учун ўлдирилди? Ва энг муҳими — Зокир ўша куни уйига тасодифан келганмиди ёки уни атайлаб уйига чақиришганмиди?