«جریان🪦»

هممون تو حیطه کاری خودمون تو سبک زندگی و شرایط خودمون یه بدبختی عجیبی داریم یه مشکل یه گرفتاری یه جوریه که نه میشه ولش کرد نه میشه تمومش کرد نه میشه حلش کرد. مصداق کامل عین خر تو گل گیر کردن. تصورم از بزرگسالی واقها این نبود .وقتی داشتم تصور می‌کردم که بیست سالمه خوشحال تر بودم از حالا که بیست سالمه.مثل امروز که قبل از اینکه 5/5/5بشه فکر می‌کردیم قراره معجزه بشه اما کسا کننده تر بود.گاهی اوقات تصور ما از یک چیز از خود آن چیز بهتره به خاطره همینه خیلی هامون انتخاب کردیم در تصور عشق زندگی کنیم در تصور رویاهامون چرا چونکه رویاهامون اونجوری که میخاییم نیست تو این شرایط هیچی اونجوری که ما میخواییم نمیشه همچی بوی خون گرفته همچی یه غم عجیبی طلسم کرده گویی خنده ازلب جوانان این نسل به بعد گرفته شده.

میخام یه مدت چیزی نگم حالم خیلی گرفته هرچی بیشتر سعی میکنم از مشکلات دوری ‌کنم فرار کنم بیشتر احساسشون میکنم کنار اومدن باهاشون هم خیلی سخته..

امروز میخاستم شاد باشم هرجوری که شده شاد باشم هرچی شد شاد باشم اما نشد واقعا نمیشه تو این ایران نمیشه.. نمیدونم اینونت نیما کجاش ایراد داشت که بازداشت کردنش این حقش نبود. حالم چه مزخرف بده..

یه سری آدم ها از هر فرصت کوچکی برای خوشحال کردنت استفاده میکنن واقعا آدم های دوست داشتنی هستن من خودم از اون آدم هاییم که برای هرچیزی کوچیکی تا یه هفته ذوق میکنم و برای یه چیز کوچیک احتمال داره دو هفته هم ناراحت بمونم ولی بیایید از کوچیک ترین فرصت ها برای خوشحال کردن خودمون و دیگران استفاده کنیم. لازم نیست براش بری کادو بگیری اون همه پول بدی پاشو براش یه پلی لیست خفن درست کن نمیخاد حتما ببریش فلان رستوران میتونی براش غذا درست کنی. لازم نیست حتما دسته گل لیلیوم براش بخری چون همه میدونیم اونقدر شرایط خرابه که دیگه اون همه پول دادن به یه دسته گل کسیو خوشحال نمیکنه نه اینکه دوست نداشته باشه نه میگه چرا باید هم‌چنین کاری کنم یه جورایی تو این روزا همچین کاری کردن خوده اصرافه میتونی براش یه چیز کوچیک حتی یه گل سر بگيری میدونی میخام چی بگم مهم نیست چکاری انجام میدی مهمه اینکه اون کار چقدر دلی باشه ارزش اون چیزی که خودت با دل خودت میگیری خیلی بیشتر از چیزیه که طرفو سرویس کنی تا برات بگیره به نظرم ارزش کادو به دلی بودنشه نه اینکه چقدر مانی براش هزینه کردی. بیایید همو خوشحال کنیم واقعا تنها کاریه که از من یکی در میاد..

05/05/05 پیش به سوی خود کشی

میخوابم بیدار میشم میرم حموم غذا میخورم و دوباره عجب چرخه لذت بخش احمقیه.

از پولدار بودنم همینقدر بگم که امروز پول نقد دادم به فروشنده یادم رفت باقیشو بگیرم میخاستم برم بیرون که خانمه صدام زد.

الان دیگه وجه مشترک همه «وجود» نیست،غمِ.

هر روز تصمیم جدید میگیرم و هر شب یک شکست متفاوت رقم میزنم.

میلی در من هر روز بیشتر از قبل می‌شود میلی که نمی‌دانم ار کجا نشعت گرفته،یا چه چیزی در مورد الهام بخش اوست اما دارد زندگیم را به ناکجا آباد میکشاند. این میل مرا یه سمتی می‌برد که با او زیادی غریبه ام سمتی که مدت ها شده از آنجا نگذشته سمتی که از اوفراریم. این میل عاقبتش جان مرا می‌بازد!. زندگی بیشتر از یک بازی نیست و توی این بازی دست کارتم زیادی بده دسته کارتی که با نگاه کردن بهش پایان بازیو رو میبینی اما من میخام دست روبرگردونم . صبر میکنم این درختم یک روزی میوه میده.