𝓛𝓸𝓿𝓮.

هعیییی

دوری ببینمت بهت میدم🎀

می‌خوام ولی کووو:)

شکلات نمیخوای:)؟

آشنایی میدونم:)

شکلات برای تو🍫❤️‍🔥

حرف بزنید هر سوالی چیزی دارید اینجا بگید می‌زارم چنل🤍 t.me/HidenChat_Bot?start=8004321674

متن خود را جایگزین کنید

ریکت توت فرنگی بزنید:)

بیاید پلنگ صورتی ببینید❤️

ميگفت بارون مثل شرابه؛ اگه حالت خوب باشه خوبتر ميشى واگه حالت بد باشه بدتر ميشى.

دوست داشتنی که باعث بشه یه سنگینی رو روی قلبت حس بکنی هیچوقت نمیتونه عشق واقعی باشه از سرت بیرونش کن

امروز حالم عجیب خوب بود؛ مثل بادبادکی که نخش از دست کسی دررفته و آزادانه در آسمان می‌چرخد. از این همه حسِ رهایی دلهره داشتم؛ جالب است که آدم از رهایی هم بترسد. چقدر با پریشانیِ ذهنم انس گرفتم.

فکر کردن به کودکانی که قرار است به دنیا بیایند، اندوهی بی‌پایان دارد؛ کودکانی که روزی چشم باز می‌کنند و خود را در جهانی می‌یابند که هرگز، آمدن به آن را انتخاب نکرده‌اند. چه کسی می‌تواند قول بدهد که جهان با آن‌ها مهربان خواهد بود؟ ما به رسم بقا، آن‌ها را به این زندگی دعوت می‌کنیم؛ بی‌آنکه بدانیم چه چیزی در انتظارشان است. تصمیمی که هرچقدر هم با مهر و امید همراه باشد، انتخاب خودشان نبوده است. کاش می‌شد به کودکی که هنوز پا به این جهان نگذاشته است گفت: این دعوت را رد کن؛ مهمانیِ قشنگی نیست...

شب زنی‌ست با موهایی سیاه و مواج که بر شانه‌هایش رها شده‌اند؛ پیراهنی از حریرِ سرمه‌ای بر تن دارد که بر زمین دامن گسترده است. ستارگان در چشمانش می‌درخشند، ماه را به گردن آویخته و زهره را به گوش‌ها نشانده است. زیبایی‌اش چنان افسونگر است که سهیل، کیوان و بهرام به شوق دیدارش سر برمی‌آورند. هر یک در پیِ او، در مدارِ آسمان می‌چرخند و دل در گرویِ مهرش دارند. اما هیچ‌یک نمی‌دانند که این زن چه غربت عمیقی را در وسعت آسمان به دوش می‌کِشد؛ تمام آسمان دل‌باختۀ اوست، «اما او همچنان غریب‌ترینِ آسمان است.»