شیشه

وسوسه بر‌انگیز و زیبایی. به ریسک می‌ارزی عزیزم.

از مشاغل مورد علاقه

هشت سال جنگیدم. هشت سال تمام. و دقیقا پارسال همین موقع، هشت سال رو باختم. نه اینکه یه کم ببازی ها، کامل باختم. جدا شدم جدا موندم از هر چی که سالها براش دویده بودم.

تا حالا یه عمر آزگار برای چیزی جنگیدی و یهو ولش کردی؟ من کردم.

بعد مدت‌ها رها کردم، چون: دلم بشکنه اما دل نشکنم.

حتی گوارش آدم هم زیبایی رو میفهمه و واکنش نشون میده.

امن باشید، بذارید اعتماد به درد دل کردن و مورد سو‌استفاده قرار نگرفتن تو این دنیای بد، باقی بمونه.

‏یه چیزی درون آدم هست ‏که نمیذاره تو موقعیتهای سخیف آدم خودشو درگیر کنه، یا اگه دچار همچین موقعیتهایی شدین شما رو از اون موقعیت میکشه بیرون. نمیدونم چیه اسمش ‏اما بنظرم دوست واقعی ابدی آدم همینه که گفتمه. خیلی هم با آدم روراسته.

بد نیست در مقابل انتقاد گاهی سکوت کنیم، نه از سر ضعف، که از سر ضرورت.

بیا با من بیا

شخصا یقین دارم که هر گمشده‌ای، یه روز پیدا میشه. وگرنه، این همه چراغ پس برای چیه؟

همیشه میگم: شک ندارم هر چقدر هم گم بشی، اون چیزی که مال توئه چراغ دستش میگیره میگرده و تو رو پیدا می‌کنه.

من تسلیم نشدم. با نوشتن، با دوربینم، با روندن از خیابون‌ها دارم حفاری می‌کنم. شهر رو می‌گردم، کتاب ورق می‌زنم، پرده سینما رو نگاه می‌کنم، انگار دارم بین تلی از خاک و خاطره، دنبال یه نبض می‌گردم. دنبال یه نشونه که بگه زندگی جریان داره.

[دوست باز‌یافته]

قبل از آشنایی با تو آدم تنهایی بودم و اگر تو طردم کنی، از آن هم تنهاتر می‌شوم. فرد اولمن، دوست بازیافته، ترجمه‌ی سحابی @nabayad_mikhandim

امیدوارم تو هم خونه‌ی خودتو پیدا کنی. خونه‌ای که توش احساس تعلق باشه و آرامش.

آفتاب به اندازه

یک ریتم بی‌نظم، یک چرخه‌ی بی‌پایان از زخم و مرهم. این است زندگی؛ رقص بی‌امان وصل و فصل.