𝗠𝗘𝗬👾𝗨
Ir al canal en Telegram
ناشناس🧟♀:https://t.me/meowstarr_bot
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
262
Suscriptores
Sin datos24 horas
-47 días
-1030 días
Archivo de publicaciones
261
Repost from N/a
نامهای از دوردست برای شعری سروده شده از دل؛🎆
غزل مهربانم؛ شاید خودت ندانی، اما بعضی آدمها شبیه شعرند؛ نه به این خاطر که همیشه زیبا و بینقصاند، بلکه چون وقتی وارد زندگی کسی میشوند، چیزی را در دلش به حرکت درمیآورند. تو هم از همان آدمهایی. شاید خودت را میانِ تمامِ شلوغیهای زندگی، آنقدر معمولی ببینی که یادت برود حضورت برای بعضی آدمها، بخشی از خاطرههایشان شده است؛ آدم همیشه از جای خودش در دلِ دیگران باخبر نیست. گاهی زندگی آنقدر ما را با رفتنها، نادیده گرفتهشدنها و حرفهای نگفته روبهرو میکند که کمکم خیال میکنیم باید چیزی از خودمان کم کنیم تا ماندنیتر شویم؛ کمتر بخواهیم، کمتر احساس کنیم، کمتر دل ببندیم و کمتر از رفتنها بترسیم. اما عزیزِ من، قرار نیست هر بار که جهان با ما مهربان نبود، بخشی از خودمان را پشت سر بگذاریم. آدمها گاهی فراموش میکنند که قرار نیست همیشه نسخهای بینقص از خودشان باشند. قرار نیست همیشه حالشان خوب باشد، همیشه حرف درست را بزنند، همیشه سبک و بیدغدغه از کنار اتفاقها بگذرند. بعضی روزها فقط باید بود؛ با تمامِ آشفتگیها، سؤالها، خاطرهها و چیزهایی که هنوز برایشان جوابی پیدا نکردهایم. و شاید قشنگیِ آدمها هم همین باشد؛ اینکه هرکدامشان با شکلِ متفاوتی از زندگی، چیزی به جهان اضافه میکنند که دیگری نمیتواند. بعضیها با مهربانیشان، بعضی با خندهشان، بعضی با حرفهایی که شاید خودشان جدیشان نگیرند، و بعضی فقط با اینکه هستند و اجازه میدهند یک نفر برای لحظهای احساس کند تنها نیست. شاید تو هم نمیدانی چند بار، بیآنکه قصدش را داشته باشی، برای کسی همین بودهای. پس اگر روزی میانِ تمامِ رفتنها و نرسیدنها، خودت را کوچکتر از آنچه هستی دیدی، یادت باشد ارزشِ یک شعر را نمیشود با تعداد کسانی که آن را فهمیدهاند سنجید. بعضی شعرها سالها در گوشهای از یک دفتر میمانند و یک روز، درست در زمانی که باید، به دستِ کسی میرسند که تمامِ معنایشان را میفهمد. و تو، غزلِ عزیزِ من، شاید برای یک عشق سروده نشده باشی؛ اما مگر هر شعری باید برای عشق نوشته شود؟ بعضی شعرها برای ماندناند، برای به یاد آوردن، برای روشن کردنِ گوشهای از یک روز، و برای اینکه به آدمی یادآوری کنند هنوز چیزهایی در این جهان هست که ارزشِ دوست داشتن دارند. امیدوارم تو هم روزی خودت را از چشمِ خودت تماشا کنی؛ نه از نگاهِ کسانی که نماندند، نه از میانِ حرفهایی که آزارت دادند، و نه با متر و معیارِ آدمهایی که نتوانستند تو را بفهمند. شاید آن روز بفهمی که تمامِ این سالها، لازم نبوده شعرِ دیگری باشی؛ خودت، از همان ابتدا، شعری بودهای که فقط باید فرصت میکردی آن را بخوانی.
261
Repost from 𒀭روایتِخورشید
درود؛ این پیام رو همراه یکی از پستهای موردعلاقتون فوروارد کنید براتون نامه مینویسم.
"20 Ch"
