German idyll

یه مشکلی هست میشه گفت بین ۹۰ درصد موزیسین های جدید حتی اگر روی تربیت شنواییشون کار کرده باشن انگار باز به عنوان حجمه موزیکو میشنون، نه یه جریان قدیمی ها بسیار از قاعده مستثنی بودن چه موزیسین های قدیم ایرانی چه قدیمی های غرب که نمونه از‌ جفتشون گذاشتم

2:18 عجب اوجی

بنظر در ۲ ۳ سال اخیر تا الان ایشون تصمیم داره کل کارای کیبورد باخ رو ضبط کنه

هممممممم زیاد دیدم مدرن هم نواخته باز ببینم چه ضبط شاهکاری ازش پیدا خواهد شد...

آکورد ته عملا منفجر‌ میشه نواخته نمیشه 3:26

بازگشت اسپاتیفای یکم کارمو راحت تر کرد اجرا های به مراتب بهتر پیدا میکنم🫡

تنها کسی که دیدم دیوانه وار شومان میزنه ایشونه

این مطالب بشدت طولانی هم بذاریم به پای اینکه امروز زادروز ایشون بود

البته که این دوگانگی بشدت عجیب و دردناک کرایسلر به ربط به اون دو شخصیت آفریده ی خود شومان که وجوه خودش بودن، یعنی فلورستان آتشین و اویزبیوس بشدت درونگرا بی ربط نیست....

فقط پایان ایشون تراژیک و پیچیده و دردناک بود مرگ در آسایشگاه روانی با اونکه میتونست به جامعه برگرده که اون زمان میسر نبود گویی شخصی به چنین جایی ورود میکرده بیرون اومدنش غیرممکن بود

شومان از اون آهنگسازانی بود که همه چیزش رمانتیک بود موزیسین بشدت رویاپرداز، پر از دیوانگی های عجیب، بشدت ادیب و عشق مطالعه و صد البته عاشقی واقعی کرایسلر یک شخصیتی ادبیه از یکی از داستان های هوفمان اگر اشتباه نکنم که یک آهنگساز هست کرایسلریانا عملا توصیف شخصیت ایشونه یک انسان بشدت با بالا پایین های زیاد و میشه گفت مودی و خب شاید بحدی قطعاتش گویان که نیازی به توضیح اضافی نمیبینم در زمانی که شومان این قطعه شو نوشت، به عنوان قطعه ی موردعلاقه اش میپنداشتش @german_idyll

خیلی جالبه کرایسلریانا به شوپن تقدیم شده در جوابش بعد ها شوپن بالاد ۲ رو تقدیم میکنه شوپن فکر کنم تو نامه ای به کسی نوشته بود تنها چیز این قطعه رو که دوست داشته طرح جلدش بود @german_idyll