German idyll

روزی اگر خواستم ارکستری رو رهبری کنم چنین شفافیتی مدنظرم خواهد بود

نیاز شد تم واریاسیون هارو رو خودم بزنم.

تقریبا برامس کنترپوانش حتی ملودی هاش هارمونیش حتی فرم دست نیافتنی اش از ۲ نفر مشتق شده باخ بتهوون

فک کنم در حدود دهه ۲۰ زندگیش بوده اینو نوشته

«وقتی یک دست‌نویس یا قطعه جدید از هندل پیدا می‌کنم، آن را کنار می‌گذارم برای بعداً... اما وقتی از باخ پیدا می‌کنم، همه کارها را متوقف می‌کنم و فوراً با اشتیاق سراغش می‌روم.» یوهانس برامس @german_idyll

چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من روی رنگین را به هر کس می‌نماید همچو گل ور بگویم بازپوشان بازپوشاند ز من چشم خود را گفتم آخر یک نظر سیرش ببین گفت می‌خواهی مگر تا جوی خون راند ز من؟ او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود کام بستانم از او یا داد بستاند ز من گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من گر چو شمعش پیش میرم بر غمم خندان شود ور برنجم خاطر نازک برنجاند ز من دوستان جان داده‌ام بهر دهانش بنگرید کو به چیزی مختصر چون باز می‌ماند ز من صبر کن حافظ که گر زین دست باشد درس غم عشق در هر گوشه‌ای افسانه‌ای خواند ز من

مدتی بود اجرا های گولدا رو از شوبرت نشنیده بودم خیلی کمتر شناخته شدن مثل اجراهاش از باخ

وقتی در جایی داشت این قطعه اجرا میشد مخاطبین این موومان رو دوست داشتن و گفتن تکرار شه و اشنیتکه که آنجا بود خشمگین شد بعد از اجرا که به نوازنده ها رسید گفت چرا اینکارو کردید و آنها هم براشون سوال شد که چرا جواب آهنگساز یک جمله بود آدم فقط یکبار‌ میمیره پانویس: این قطعه رو پس‌از‌مرگ مادرش نوشت

تنها چیزی که الان میتونه منو تسلی بده اشعار شعرای بزرگمونه برخی میگن اینان زبانمون رو نگاه داشتن یا غم یا عشق هرچیو خوب توصیف کردن اینان فرای خیلی چیزا بودن مگرنه تا الان موندگار نمیشدند بی زمانی بی مکانی چیزیه که میتونم به اشعارشون اطلاق کنم در حد فهم خودم و اونی که هستم