‌نَفَس‌المهموم‌

بگذار که کربلا بمیرم چه خوش است با تو همجواری

نفرین تو، قنوت هر شبم..

تو که مشکین دو گیسو در قفایی به مو گویی که سرگردون چرایی؟

.

تدریس می‌کند به خرابات مسلکان قاسم میان زلف پریشان سلوک را • مهموم همدانی

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی • محمد بلخی

بگذار بگذرد این گذرگاه!

دعا بفرمایید مارو

اسیر به حزن… #موجع

چه کم دارد از فرقِ ازرق دلِ ما؟ که تیغت به آغوشِ ما در نیاید . #اسیر

بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری شور دیدار تو کفن خود پاره کنم

موجع …

عیش دنیا فریبمان داده دلِ تکه‌پاره آورده‌ام

شکسته بالم و از پشت میله‌های قفس نگاه حسرتی از دور بر چمن دارم

گریان تو جز گریه هیچ آیین ندارد حیران تو راهی به غیر از این ندارد

خلق اندر پی مناجات و من ز رندی پیِ مواساتم دست خالی به نزد رب نروم با حسین است سِیْرِ طاعاتم • مهموم همدانی