𝔖𝔭𝔯𝔦𝔫𝔤'𝔰 𝔩𝔬𝔲𝔫𝔤𝔢

‏باید نیمه پر از گه لیوان رو دید.

یعنی وقتشه بگم: مرگ بر آمریکا؟! یعنی واقعا دشمن نتوانست هیچ غلطی بکند؟...

سوال اصلی اینجاست با چه عقل و وجدانی حاضر به خرید اینترنت پرو هستید؟ آیا فراموش کردید که اینترنت با وجود تمام فیلترینگ ها، همچنان قابل دسترسی بود؟ چرا باید حاضر باشید به نهادی پول بدید که خود اون نهاد اینترنت روی شما قطع کرده و تنها قطره های کوچیکی (اون هم با صد تا تعهد و امضا) با منت در اختیارتون قرار بده؟ متوجه نشدن در مورد اینکه خرید اینترنت پرو چه بی‌شرفی ای هست نیاز به سطح بالایی از حماقت داره که قابل درک نیست شرم بر شما... • @Cellphoneye 📱

بچه ها یه فکت: The Gods may throw a dice, their minds as cold as ice And someone way down here loses someone dear The winner takes it all The loser has to fall It's simple and it's plain Why should I complain?(:

تیم ارسنال امشب قهرمان شد بعد از چندين سال ولی عارف نبود خوشحالی کنه. 🦂@TheAxisNews

نمیدونم الان باید از پایان گود اومنز خوشحال باشم یا گریه کنم.

هرچی بیشتر From و میبینم، بیشتر احساس میکنم زندگیمون شبیهشه! شاید ما همه مثل "جید"، بارها و بارها اینجا زندگی کردیم ولی هیچوقت موفق به فرار نشدیم... به خاطر همینه که بارها و بارها برمیگردیم همینجا...

یکی نوشته بود اونقدر قهوه گرونه که نمیشه یه کافه رفت. طرف تو جوابش نوشته بود حالا یه کافه نری که نمیمیری! یکی دیگه نوشته بود نمیتونم آهنگامو تو اسپاتیفای گوش کنم. طرف تو جوابش نوشته بود حالا دوتا آهنگ گوش ندی که نمیمیری! اون یکی نوشته بود شبا نمیتونیم بخاطر عرعریا بریم دور دور. تو جوابش یکی نوشته بود حالا شبا بیرون نری که نمیمیری! چرا، میمیریم! زندگی مجموعه ای از کارهای کوچیک کوچیکه که در طول شبانه روز انجام میدیم. قهوه خوردن، یوتیوب دیدن، موزیک گوش دادن، رستوران و کافه رفتن، دور دور کردن، دورهمی داشتن، چرت و پرت خریدن و ... وقتی هیچکدوم اینا رو نتونی انجام بدی یعنی اصلا زندگی نمیکنی! همینا زندگی رو معنا میده و بدون اینا یعنی مرگ... بفهم اینو!

علاوه بر اینکه از رابطه با ایران خسته ام، از روابط انسانی هم خسته هستم.

Do bad things happen in a place because the place is evil, or were so many bad things done there it invited evil in?

The Terror S03-E01

‏من واقعا می‌ترسم. از این‌که هیچ‌وقت این اوضاع درست نشه، از این‌که اینترنت همین‌ جوری بمونه، از این‌که هیچ‌وقت نتونم مهاجرت کنم، از این‌که هیچ‌وقت نتونم زندگی خودمو بسازم، از اینکه نتونم حتی برای فردام برنامه ریزی کنم، از این‌که هیچ‌وقت رنگ خوشی رو‌ نبینم. ‏من می‌ترسم از این‌که این تاریکی تموم نشه.

‏ولی من جداً خسته شدم از جنگیدن برای چیزهایی که بقیه به راحتی دارنش

‏سرنوشت در سنی غمگینم کرد، ‏که مردم در آن سن، آرزوهایشان را زندگی می‌کنند...

هیچوقت یادم نمیره چچوری همه آدما یه جوری ذوقم رو کور کردن...

‏همه‌اش می‌ترسم تموم شه. کانفیگم تموم شه، قهوه‌ام تموم شه، پولم تموم بشه، این تموم شه، اون تموم شه.

توی جایی از زندگی و جغرافیا هستیم که نه توانِ موندن رو داریم، نه پولِ رفتن... صرفا باید بشینیم روی دیوارِ این زندان چوب خط بندازیم تا پایانِ ما هم مثل همه اون لاله های پر پر شده فرا برسه...