es
Feedback

¡No caigas en manos de tramposos! Telemetrio encuentra y marca estos canales 👉 Si quieres ver la etiqueta, suscríbete

دمــی اَزْ موتِ فرضي🫁

دمــی اَزْ موتِ فرضي🫁

Ir al canal en Telegram

همچی روآله جز مغزم وی دختری از دیارِ شمآل با دمی عمیق برای زیستن…🕊️🫰🏼 آدمیزاد حتی از درون مرده باشه باز هم امید داره و میخنده🪂 📩 t.me/BluChtBot?start=61a7ad01b9ddaa898949 لینک ناشناس 🫂❤️

Mostrar más
El país no está especificadoLa categoría no está especificada
432
Suscriptores
-624 horas
-207 días
-830 días
Archivo de publicaciones
rainy summer 🙂‍↔️🧘🏻‍♀️
09 jul 2025, 17:29

بآرونه…
07 jul 2025, 17:20

خبر خوش؟ 79 روز ديگه پاييزه.
05 jul 2025, 15:46

تا زمانی که بمیرم…
04 jul 2025, 17:43

صبور بودنُ خواستم ولی با درد های ریز و درشت امتحان شدم
04 jul 2025, 14:21

آسمان شمال
آسمان شمال
04 jul 2025, 14:20

باید این خون تخلیه کنم دیگه بوی کصافت میده
03 jul 2025, 12:56

دیگه مغزی نمونده
03 jul 2025, 12:55

مغزم ورم کرده
03 jul 2025, 12:55

حرف حقه که آدم رو به جنون میرسونه….
03 jul 2025, 07:36

دریآ🐚🌊
02 jul 2025, 11:46

فضای من حرم با صفاته چشمای تر من مثل رود فراته
01 jul 2025, 17:24

کآش مرده بودمو نمیدیدم پیر شدن پدر و مادرم رو
01 jul 2025, 16:27

با دو چشم خویشتن دیدم اشک های پدرم را
01 jul 2025, 16:26

🏖️🧘🏻‍♀️
01 jul 2025, 15:24

تا عمق وجودم ناامیدم ولی کورسو امید دلم همچنان روشنه
01 jul 2025, 15:24

از صبح دنبال نشونه بودم تا اینکه دیدمت🦋❤️‍🩹
از صبح دنبال نشونه بودم تا اینکه دیدمت🦋❤️‍🩹
01 jul 2025, 15:21

پاشیدم دوباره،بد پاشیدم
01 jul 2025, 11:26

دردش یکی‌دوتا نبود. زندگی‌اش شده بود بحثِ مداوم، تکرارِ خستگی. خودش را قانع می‌کرد؛ می‌گفت: “خدا بزرگ است… حتماً صلاحم در این است.” اما طاقت نیاورد… مادر را شریکِ درد کرد. با مقدمه و بی‌مقدمه، گفت. از زخم‌هایش گفت… اما نه از آن دردی که کوفتی‌وار تنش را می‌فرسود. نه از آن خستگی که شبانه، موهای سیاهش را سفید کرده بود. دم نزد از شکستن‌های بی‌صدا، از اشک‌هایی که پشت لبخند پنهان شده بودند. ظاهرش خندان بود، شاد. اما درونش… جوانی بود که به سن یک پیرزن شکسته می‌ماند. درست می‌گویند: آدم به تاریخِ شناسنامه نیست، به سنِ روَحش است… بیست‌ویک سال داشت، اما خودش را، پیرزنی شصت‌هفتاد ساله می‌دید. و سرانجام… گفت. به مادر گفت. گفت و داغش تازه‌تر شد. گفت و فهمید مادر هم درگیر اوست. گفت… اما راهی ندید. گفت و شکسته‌تر شد. با خودش زمزمه کرد: “بعد از این حرف‌ها، انگار پیرتر شده‌ام… چرا؟”
30 jun 2025, 11:06

با همه چیز و همه کس قهرم مهم نیست دیگه مغزم رد داد
30 jun 2025, 10:50