نَطنز

بهترین اپشن خونه مجردی واسم هار هار گریه کردنه.

هیچ حقیقتی نمی تواند غمی را که در فقدان عزیزی احساس می کنیم برطرف کند. تنها کاری که از دستمان برمی آید، دیدن آن تا انتها و آموختن چیزی از آن است، اما چیزی که می آموزیم در رویارویی با غم بعدی که بی‌هشدار می آید کمکی به ما نخواهد کرد.

هاروکی موراکامی، جنگل نروژی

وقتی سر سفره خونوادت بزرگ شدی و بدون عقده و گیر و گور روانی تصمیم میگیری دکتری بخونی و استاد شی:

‏نیک میلر میگه: «من کسی‌ هستم که درونم تقریباً مرده، اما هنوز کمی امید به چیزی خارق‌العاده دارم، که همان‌طور که گفتم، این بدترین نوع انسان است. چون یعنی می‌دانم همه‌چیز مزخرف و بی‌معناست، ولی در خفا امیدوارم روزی برسد که شاید این‌طور نباشد.»

‏لبخند ماهی‌های مرده را در دستان مرد ماهیگیر دیده‌ای؟ همان.

هَرچه مانده از عِشق فقط این است که تو دیگر هرگز نمی آیی ...

یادت باشه هنوز به فکرتم، نکردم اون دورا ولت...

این روزها به هرچه گذشتم کبود بود. هر سایه‌ی که دست تکان داد، دود بود. این روزها ادامه نان و پنیر و چای، اخبار منفجر شده صبح زود بود. جز مرگ پشت مرگ خبرهای تازه نیست. چقدر جهان بی وجود بود .

عبدالجبار کاکایی