sea🌊(چک نمی‌کنید لف بدید🙏)

فکر می‌کنم آدم‌ها به ندرت عاشق خودِ یک نفر می‌شن. بیشتر عاشق روایتی می‌شن که ذهنشان از اون ساخته است. هر کسی نسخه‌ای متفاوت از من رو در ذهنش داره؛ نسخه‌ای که با تجربه‌ها، نیازها و پیش‌فرض‌های خودش شکل گرفته، نه با واقعیت کامل من. شاید به همین دلیل هست که وقتی کسی می‌گه "تو را می‌شناسم"، بیشتر از اونکه درباره‌ی من حرف بزنه، درباره‌ی برداشت خودش صحبت می‌کنه. اگر کسی بعد از کنار رفتن تمام این تصویرها و برداشت‌ها و گذر زمان طولانی برای شناخت هنوز ماند، اون وقت می‌شه گفت که واقعاً من رو دیده. و چنین آدم‌هایی بسیار کمیاب‌ هستن‌.

https://t.me/brof96/6634 فیلم خیلی زیاد میبینم و در ژانر های مخالفن ولی بخوام جمع ببندم بر اساس علاقه میشه گفت درام و روان شناختی و زندگی نامه و معمایی و عاشقانه شاید خوشحال میشم بعد ها هم شروع به خوندن فلسفه و رمان های سیاسی کنم اگر زحمتی نیست برای شروع اونها هم معرفی کن (خیلی معذرت میخوام درخواست هام حد نداره اگر مایل نیستی اشکالی نداره جواب ندی=))

فکر می‌کنی آدم‌ها بیشتر عاشق شخصیتت می‌شن یا تصویری که از تو در ذهنشون ساختند؟

پسر میگه مهربون

دوست داری در اینده چکاره بشی

موش کور از پسر میپرسه

برگانم

اونی که من دیدم فیلم بود که

تازه یادو اومد

بر اساس یه کتابه اگر اشتباه نکنم

فیلم نیست یه کارتونه اسمش پسرک،موش کور، روباه و اسبه

اینو الان دیدم. و مشتاق تر از پیشم.

.

گفتم که بالا

اسم فیلمه

کاپوچینو، شیرقهوه، دوغ، شیر

کدوم

اتفاقا من یکم نسبت به صدام موقع تعریف کردن و روایت کردن خیلی وسواس دارم یکی از دلایلی که تا الان چیزی ضبط نکردم همینه