زیبایِ مَن ؛

تو برای اشک هایت ، تکیه گاه اَمنی داری زیبایِ مَن؛

و چه زیباست که در میان این همه تاریکی، نوری به درخشانیِ تو سهم زندگی من شده است زیبایِ مَن؛

ولی حس میکنم باید از یه جایی شروع کنم و از خاطرات گذشته دست بکشم پس.. امروز میشه اولین قدمم امیدوارم چند وقت دیگه که اینو خوندم انقدر توی گذشته نمونده باشم

دیدی چقدر سخته که از چیزای قدیمی دست بکشی ؟ من هربار که وسیله های قدیمیمو میبینم همینجوریم نمیتونم عطری که تموم شده رو بندازم دور چون یکم بو داره و هر بار که بوش میکنم غرق خاطرات میشم نمیتونم نامه هایی که دارمو بندازم دور چون توی تک تکشون کلمه هایی هستن که روزی باعث آرامشم بودن و... خیلی چیزای دیگه اما اگه شما تونستین دل بکنید بهتون افتخار میکنم چون من هنوزم همون آتشیم که توی خاطراتش غرق شده و جز گذشته هیچیو نمیبینه