زیبایِ مَن ؛

@Afqjsus

-Fire

بزرگترین خواسته ام در زندگی این است که از مرور خاطرات نترسم خاطراتی که مرور آنها نفسم را خفه میکند و احساس تنفر نسبت به گذشته را در من ایجاد میکند تنفری که سپری در برابر دلتنگی من است متنفر میشوم که دیگر به آن فکر نکنم اما در جایی از قلبم میدانم که این تنفر از دلتنگی و دوست داشتن زیاد است حقیقت این تنفر را میدانم و میدانم که این نفرت قرار است تا همیشه با من باشد -آتش

Звёзды падали

بدون او فراموش میکنم که شادی و لبخند چگونه است اما به محض دیدن چشم هایش یا با شنیدن صدایش که نامم را نجوا میکند یا وقتی که اوقاتمان را باهم میگذرانیم متوجه میشوم که لبخند ، بی اختیار از من؛ بر لبانم ظاهر میشود -آتش

حقیقت زندگی این است که،حتی زیباترین و شیرین ترین رویاها نیز میتوانند به کابوسی وحشتناک تبدیل شوند ...! و تو برای من دقیقا همان کابوس وحشتناک شدی زیبای من ! -آتش

این آغاز، پایانی ندارد زیبای من ...! -آتش

-Fire

مقصر این آتش شعله ور ، زیبای من نبود ... من بودم ! این من بودم که آرامش را درون چشم هایش پیدا کردم ، درون اغوشش به طوری که با هر لمسش به آرامش میرسیدم این وظیفه او نبود که برای من مرهمی باشد اما با نبودش این آتش جوری زبانه میزند که وجودم را ذره ذره درون سرخی شعله هایش میسوزاند -آتش