شهربند هوای جانان

به نگاهی فروختم خود را چه كنم بيشتر نمی‌ارزم

✍🏻 تقی اوحدی

عاشق به گریه آمد و بوسید یار را عاقل هنوز منتظر یک اشارت است

✍🏻 فاضل نظری / کتاب نیست

از برایِ امتحان چندی مرا دیوانه کن گر به از مجنون نباشم، باز عاقل کن مرا ✍🏻 صائب تبريزى

هربار که تو را در آغوش می‌گیرم بوی کتاب گرم و تازه را می‌دهی که صاحبش بعد از تلاش بسیار آن‌ را با ذوق و شوق، بدست آورده‌ است. هربار که می‌خوانمت، سیر نمی‌شوم دوست دارم دوباره و دوباره و دوباره به عقب برگردم، به اولین صفحه تو ! لطافت برگ هایت سر انگشتانم را جادو می‌کند. هیچ گاه تو را در کتابخانه نمی‌گذارم همیشه باید جلوی چشمم باشی.

✍🏻 محمد متین داودی / جشن نیلوفر

گفته بودی غزلی در وصف چشمانم بگو وصف آن چشمت،غزل؟ والله دیوان‌هم کم‌ است

✍🏻 راحم تبریزی

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَة أَمِیرِ الْمُؤْمِنین علی(ع) ❤️

ما گدایان خیل سلطانیم شـهـربند هـوای جانانیـم بنـده را نام خویشتن نبود هرچه ما را لقب دهند آنیم گر برانند و گر ببخشایند ره به جای دگر نمی‌دانیم چون دلارام می‌زند شمشیر سر بـبازیم و رخ نگردانیـم دوستان در هوای صحبت یار زر فشانند و ما سر افشانیم هـر گلی نو کـه در جـهـان آیـد ما به عشقش هزار دستانیم تنگ‌چشمان نظر به میوه کنند ما تـماشاکنان بـسـتانـیـم تو به سیمای شخص می‌نگری ما در آثـار صـنـع حـیـرانـیـم هرچه گفتیم جز حکایت دوست در همـه عـمـر از آن پـشیمانیـم سعدیا بـی وجـود صحبت یـار همـه عالم به هیـچ نستانیم

✍🏻 سـعـدی

نام جدید کانال رو از یک غزل از پادشاه سخن پیدا کردم‌..

یادش بخیر شب قبل از جنگ.. اکنون که دیگر هیچ چیز مثل گذشته نیست نه این خانه، نه من

یا قاضِیَ المَنایا { ای برآورنده آرزوها }

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم به طاقتی‌ که ندارم کدام بار کشم نه قوتی که توانم کناره جستن از او نه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم نه دست صبر که در آستین عقل برم نه پای عقل که در دامنِ قرار کشم چو‌ می‌توان به صبوری کشید جور عدو چرا صبور نباشم که جور یار کشم

✍🏻 سعدی

خداروشکر . . . کار خاصی نکردم اما با این وجود یادتون مونده بود.

درد ها و زخم های عزیزانم زیاد است. باید شنونده خوبی شوم. چه مرهمی بالاتر از این