•𝑮𝒍𝒐𝒘𝒊𝒏𝒈 𝒔𝒕𝒂𝒓𝒔•

گاه گویم که بنالم از پریشانی حالم 2:27

برمی گردم از تو راه گمم از ساحل به سمت یه خواب پر از مه و هوا پر از هاله و رنگ یه خونه با ستونای بلند پنجره ها کفن پوش و سقید تو همخوابی ملحفه های بلند یه راه روی بی انتهای پر از مه تهش انگار یه قابه خودمو می کشم به سمت قاب هر طور می کشنم اشباح از پشت تصویر رو یادم نمیاد خالیه جای چشمهاش از دور داد میزد داد میزد که نگاهم کن کشیدنم اشباح از پشت سمت پنجره که گفت بازم کن یه سیاره ی زرد در حال نظاره ی من نزدیک تر از هر سایه به من من خیره به این سیاه چاله ی رنگ

...