ای کاش؛

1:11

من عصبی نیستم؛ من بی تفاوت نیستم؛ من بد اخلاق نیستم؛ از جهتیم من آدم سالمی نیستم؛ من دوست خوبی نیستم؛ من آدم مناسبی نیستم؛ یه جورایی منشأ همشون یک چیزه، من خوب نیستم..

ناخن های جویده شده(مرده) لب های بدون پوست(مرده) پرش های پلک(مرده) تیک های عصبی(مرده) ریزش مو(مرده) قاتل تمام این مغز منم. من بودم که خودم را ذره‌ذره کشتم و حال جز اسکلت چیزی سالم نمانده.

1:11

به امید لبخند

درود میفرستم به تک تک دخترای سرزمینم که تا الان ادامه دادند و جا نزدند. به جای انتخاب راه اشتباه و آسون، راه درست ولی سخت‌تر رو انتخاب کردن. اول از همه روز تک تک کسایی که الان پیشمونن مبارک باشه و امیدوارم که از ته دلشون خوشحال بشن. دوم اینکه امیدوارم روح دخترایی که دیگه پیشمون نیستن توی آرامش باشن. روحشون شاد و یادگشون گرامی.

به امید لبخند

1:11

1:11

پرسید: حضورش به چه مانَد؟ گفتم: به شنیدن صدای آدمی که در غربت به زبان مادری‌ات سخن بگوید…

1:11

1:11

1:11

به امید لبخند

چمدان دست تو و ترس به چشمان من است این غم انگیز ترین حالت غمگین شدن است

علیرضا آذر

1:11

به امید لبخند

انگار زمان روز‌ها رو میخوره و شب‌ها سیره.