اودیسئوس.

Wait does it actually work?

Now I want one

یکیش اینکه (احتمالا شنیدین ولی میگم باز) چای زمانی تو انگلستان انقدر گران‌قیمت بود که مردمش چای رو قفل می‌کردن. تو قرن هجدهم، چای کالایی لوکس و وارداتی محسوب میشد و قیمتش به قدری بالا بود که خانواده‌های ثروتمند اونو تو جعبه‌های مخصوصی به اسم Tea Caddy نگهداری می‌کردن، یک نوع جعبه‌های چوبی خوشگل که قفل داشتن. معمولا هم فقط بانوی خونه کلید چای رو در اختیارش داشت و برای عصرونه، یک مقدار دقیقی از برگ چای را بیرون میاورد تا هیچ‌کس نتونه مخفیانه از چای استفاده کنه. جالب‌تر اینکه همین ارزش بالای چای باعث شد قاچاقش تو بریتانیا اون زمان رونق بگیره. بعضی اشخاص اون زمان هم برای افزایش سودشون، برگ‌های استفاده‌شده رو خشک می‌کردن و دوباره می‌فروختن، یا حتی گیاهان دیگه رو رنگ می‌کردن تا شبیه چای به نظر برسه=))) بعدها دولت با کاهش مالیات رو چای تونست تا حد زیادی این قاچاق رو از بین ببره.

Oh I insist.

من به قدری عاشق چای ام که همینطوری فکت ازشون میخونم و سرچ میکنم. بذارید یکیشو بگم.

این جالب‌ترین فکتی بود که این ماه شنیدم.

تو شمال چین بهش می‌گفتن 'چا' هر کی از جاده ابریشم با شتر و اسب و اینا رفت خریدش همینو شنید و آورد تو زبون خودش شد چای. ​هلندی‌ ها هم با کشتی از بنادر جنوب بار زدن که اونجا مردم محلی بهش می‌گفتن 'تِی' و همینو بردن اروپا و شد Tea (جز پرتغال)🤓☝️

البته بماند که به خیار میگن انگوری

چای به یونانی هم میشه چای (τσάι) بعد میپرسید چرا این زبان رو دوست داری.

این دوتا جا موند

Overload کافیین این شکلیه که یهو دلت میخواد هرچی خوندی به همه بگی

We should carry on.

این امتحانات تموم بشه اینقدر کتاب بخونم اینقدر کتاب بخونم که سه نمره چشمم ضعیف‌تر بشه.

I hate you for making me want to end my life more than I could ever count.