«یک قاب رنگی»

ما آدما به اندازی زخمامون به دیگران آسیب میزنیم

اگر كسى دور و برتون هست ( همكار،دوست،فاميل..) كه مدام همه رو مسخره ميكنه، از همه ايراد ميگيره، توهين ميكنه، گيراى چرت ميده! اون مشكلش بقيه نيستن اون حالش با خودش بده!

داشتم فکر می‌کردم امسال بدترین تابستونی بوده که داشتم ولی در واقع این بدترین زندگی بوده که داشتم.

‏زندگی اینجوری شده که ۳ الی ۴ ساعت بهت خوش می‌گذره بعد یهو ته دلت خالی می‌شه و یک دلشوره عجیبی میاد سراغت

تو هر کاری که توش پول نیست من دقیقا توی همون خوبم.

دلم می‌خواد بیشتر زندگی کنم، بیشتر بیرون برم، بیشتر بخونم؛ اما فقط مثل یه جنازه خودمو از امروز به فردا می‌کشم.

به عنوان کسی که با نود و نه درصد آدم‌های زندگیم قطع ارتباط کردم، باید بهتون بگم باور کنید قرار نیست از نبودن هیچ‌کدومشون بمیرید.

اگر هر چه ارائه کردید کافی نبود؛ نبودتان را ارائه کنید.

نترس، گاهی تاریک میشه تا نور رو پیدا کنی.

اینکه بشقاب صبحونه ت رو قشنگ بچینی، توی بطری آب، لیمو بندازی، برای کتابت بوک مارک بخری، به کلیدت عروسکای بامزه آویزون کنی، روی وسایلت استیکر بچسبونی، میشه شور زندگی. به نظر بیهوده میاد؛ اما با همینا به زندگی وصل می‌شی.

تو هیچوقت قرار نیست بفهمی من برای اینکه تورو ناراحت نکنم، چقدر خودمو ناراحت کردم.

انسان بودن چیز سختیه ، تو زندگی بعدی می خوام ابر باشم

آدمایی که وقتی ناراحتم سعی میکنن حالمو بهتر کنن تو امن ترین جای قلبم نگه ‌می‌دارم ؛ حتی اگه تلاششون بی‌نتیجه باشه …

فقط میتونم بگم سواد هیچ ربطی به شعور نداره🤝

از آدمایی که دروغای غیرضروری می‌گن واقعا می‌ترسم. وقتی کسی حتی ازت سوالی نپرسیده چی میشه که تصمیم می‌گیری دروغ بگی؟

‏از دست دادن تا ابد سخته، هیچوقت قرار نیست بهش عادت کنی.

«من اینطوریم که سر تا سر بدنم قلبه، نمیتونم سیاست داشته باشم، نمیتونم کم دوست داشته باشم، اگه یکیو دوست دارم با تموم قلبم دوست دارم ولی شماها مث من نباشید.»