گرگےدر دادگاه خدا.

اگر قرار باشد جایی را وطن صدا بزنم، دوست دارم مرزهایش به وسعت آغوش تو باشد.

اگر قرار باشد روزی به چیزی ایمان بیاورم دوست دارم به لبخند تو باشد.

اگر عشق فقط یک فعل باشد، تا آخر عمر صرف «ماندن»ش را بلدی؟

اگر روزی تمام واژه‌ها از یادم رفتند، چشم‌هایم را می‌خوانی؟

گاهی پوچی نه در خالی بودن، که در پر بودن آن از چیزهایی‌ست که به هیچ‌کدامشان تعلق نداری.

آنها از زن بیدار می‌ترسید، از زنی که می‌خندد، می‌رقصد و انتخاب می‌کند چون زن آگاه فقط زندگی نمی‌کند مرز های کهنه را می‌شکند و جهان را از نو معنا می‌دهد.

𖤐 Queen of Pentacles

⭑Symbolizes: Grounded creativity, nurturing, abundance, inner stability, and connection to nature.

“Rooted like an ancient forest yet endlessly imaginative. They create beauty with patience, nurture every dream they believe in, and remind others that true magic grows from a heart that stays grounded while reaching for the extraordinary.”

★ For Dear @greenoji

ممنونم که با دست‌هات چیزی کشیدی که هر بار نگاهش کنم، یاد خودت و مهربونیت بیفتم.

دوباره می‌خواهم بنویسم. نه برای اینکه چیزی تغییر کند، فقط چون اگر ننویسم این همه سکوت از درون مرا خواهد بلعید. امروز، برای اولین بار از آدم‌ها ترسیدم نه از فریادهایشان، از مهربانی‌هایشان. به چشم‌هایشان که نگاه می‌کنم دیگر آدم‌ها را نمی‌بینم فقط فاصله‌ای را می‌بینم میان آن‌چه هستند و آن‌چه تمام عمر تلاش کرده‌اند به نظر برسند و من، نمی‌دانم این کشف مرا بالغ‌تر کرده است یا فقط... تنهاتر.

دوباره به واژه‌ها پناه آورده‌ام. نه از آن رو که نوشتن درمان است، که گاهی اندوه جایی جز حاشیه‌ی کاغذ برای فرود آمدن پیدا نمی‌کند. دلم به گریه بند است، اما اشک‌ها انگار پیش از رسیدن به چشم‌ها، در رگ‌های قلبم تبخیر می‌شوند.

تو برای خورشید دلیل طلوع، برای هر نقاش دست‌نیافتنی‌ترین رنگ، برای هر شاعر ناتمام‌ترین شعر و برای من قانع‌کننده‌ترین دلیل دوست داشتن.