گرگےدر دادگاه خدا.

https://t.me/wolfyoji

Radiohead _ street spirit (fade out)

یکی از آهنگ‌های موردعلاقه‌ی خودم هم هست. انتخاب خیلی جالبیه. پدیدارشناسی آهنگ به تجربه‌ی ایستادن در برابر تاریکی‌ای که قرار نیست فورا حل بشه و با این حال ادامه دادن به تماشای اون، اشاره می‌کنه. این آهنگ برای کسی ممکنه جذاب باشه که موسیقی رو برای فرار از احساسات سنگین گوش نمی‌ده، موسیقی رو برای حضور یافتن در همون احساسات می‌خواد. در Street Spirit تاریکی فقط یک احساس درونی نیست. انگار خود جهان اطراف تاریک شده. خیابون، آدم‌ها، حرکت، زمان و حتی آینده می‌تونن یک کیفیت سنگین و اجتناب‌ناپذیر پیدا کنن. این همون چیزیه که در پدیدارشناسی می‌شه از اون به حال‌وهوای وجودی نزدیک شد. جهان برات به شکلی خاص ظاهر شده. و موسیقی دقیقا همین تغییر جهان رو قابل لمس می‌کنه. تکرار گیتار و حس اجتناب‌ناپذیری اون الگوی گیتار به‌نوعی مدام برمی‌گرده. اما نکته اینه که تکرار لزوما حس امنیت ایجاد نمی‌کنه؛ اینجا می‌تونه حس کنه که چیزی دوباره و دوباره اتفاق می‌افته و من نمی‌تونم ازش خارج بشم. زمان در این تجربه بیشتر شبیه چرخه می‌شه تا مسیر. به جای اینکه منتظر باشی موسیقی تو رو به یک مقصد روشن برسونه، در همون فضا باقی می‌مونی. یکی از جذابیت‌هایش می‌تونه تجربه‌ی نوعی کوچک شدن انسان در برابر جهان باشه. نه به معنای بی‌ارزش بودن؛ بلکه به معنای اینکه بعضی چیزها در زندگی از کنترل ما خارجن. این موسیقی تلاش نمی‌کنه این ناتوانی رو با یک جواب مثبت خنثی کنه. و همین صداقت می‌تونه آرامش‌بخش باشه. چون گاهی چیزی که آدم نیاز داره این نیست که کسی بگه همه چیز درست می‌شه، گاهی نیازه که فقط بشنوی که اره، می‌بینم که تاریکه. حتی پایان آهنگ هم خیلی مهمه، چون به جای یک پایان قاطع، موسیقی محو می‌شه. این نوع پایان می‌تونه تجربه‌ی عجیبی از زمان ایجاد کنه. داستان تموم نشده؛ فقط صداش دیگه شنیده نمی‌شه. یعنی موسیقی به جای اینکه پایانش قطع بشه، کم کم فضا رو برات محو می‌کنه. دلیلی که ازش خوشت میاد اینه که چون به تو اجازه می‌ده تاریکی رو بدون مجبور شدن به حل کردنش تجربه کنی؛ یک جهان سنگین، تکرارشونده و زیبا که در آن موسیقی به جای نجات دادن، همراهیت می‌کنه. و باعث می‌شه حس کنی لازم نیست همیشه از تاریکی فرار کنی؛ گاهی فقط باید بتونی بشینی تماشاش کنی.

این پیام رو فور کنید، بیام چنل‌تون رو بخونم، اگه از چنلی خوشم اومد جوین شم و بهش استارز بدم.

ظرفیت نداره. جوین باشی خوشحالم می‌کنی.

𓂃❨˖ ₊ ⊹· 𝖼𝗁𝖺𝗅𝗅𝖾𝗇𝗀𝖾     ! این پیم رو فوروارد کنید تا من یک جمله که احساس میکنم باید بشنوید رو بهتون بگم.﹙🍒﹚ ⋆ ظرفیت: تا وقتی خط بخوره. ⸼ ۫ اسپم نباشه چنلتون که بتونم وایبتون رو بگیرم. ^^

Prompt:

Ultra-realistic portrait of the same woman, preserving her exact facial features, identity, fair skin with subtle freckles, hazel eyes, and long naturally curly dark brown hair. She stands beside a calm blue lake wearing an elegant white linen short-sleeve shirt with colorful floral embroidery and matching white linen bottoms. She wears a delicate gold necklace and a gold wristwatch. Both hands are gently held together in front of her body while looking directly into the camera with a warm natural smile. Bright daytime sunlight, peaceful lakeside scenery, soft background blur, highly detailed fabric texture, DSLR photography, photorealistic, 8K.

💫 Create now : @PhotoAi_robot

چالش آخر چنل، چون واقعا حوصله هیچی ندارم. فور کن نظرمو درباره چنلت بگم.

فقط کسایی که جوینن فور کنن برای چالش جوین نشو بعد لفت بدی.

گروه حمایتی: @memberyaar

میشه هر چیزی رو عادی‌سازی نکنید؟ «انرژی زنانه»؟ جدی؟ من دلم می‌خواد بلند بخندم، باشگاه برم، ناخن‌هام لاک نداشته باشه و خیلی کارهای دیگه‌ای بکنم که قرار نیست حتماً ظریف و لطیف و مطابق تصویری باشه که از «زن بودن» ساخته‌اید. «مردها هم پریود می‌شن»؟ شوخی می‌کنید؟ اینکه هر انسانی ممکنه خسته، بی‌حوصله، حساس، پرانرژی، عصبانی یا حتی بی‌دلیل دلگیر باشه، بخشی از انسان بودنه؛ نه نشانه‌ی زن یا مرد بودن. همه‌ی ما احساسات مختلفی داریم؛ خوب و بد، روشن و تاریک. و شاید بهتر باشه به جای اینکه برای هر احساسی یک برچسب جنسیتی پیدا کنیم، فقط قبول کنیم که آدمیم.

خوشگلا اگه دیلی یا چنل دارید این پیام و فور کنید پست ریپلای کنید تا فور بزنم اینجا (به صورت رندوم) براتون استارز بزنم و به چند نفرتون نیک نیم روسی بدم . limit: 40channels

ز یار گرامی رسید این سخن نشستش به دل، چون شراری ز بن بخواندم و خندیدم از این هنر که از گرگ، ساختی قصه‌ای دگر اگر دفترم را هزار است ورق تو کردی یکی قصه از آن ورق https://t.me/DDaarrrkkkmmmmiiii888

ولی این خیلی دوست‌داشتنیه

ولی این خیلی دوست‌داشتیه

ولی این خیلی کیوت بود

نه شعر

خب راستش این گرگ بیشتر نثر مینویسه

زِ دادارِ جان و خرد یاد کرد قلم برگرفت و سخن ساز کرد روژیاره، گرگی که دل در جهان به اندیشه بسپرد، نه بیم و گمان به دفتر نویسد زِ هر ماجرا زِ شب‌های خاموش و فکرِ خدا چو روزی گذر کرد بر آستان به دیوانِ اسرارِ آن آسمان بدو گفت قاضی: «چه داری به بر؟» بگفتا: «هزاران سخن، یک قلم!» چو دیدند دفتر، بگفتند: «بس!» بخندید و گفتا: «هنوز است و بس!» https://t.me/wolfyoji

🎞 : اگه توی چنلتون درباره‌ی فیلم‌وسریال، کتاب، پلی‌لیست، روزمرگی، هنر، نوشته یا علایقتون میذارید، این پیامو فوروارد کنین تا توی فولدر بذارمتون و همدیگه رو پیدا کنیم.💘

Limit: تا زمانی که خط بخوره.

ویلوو ممنون از جواب چالش قشنگت.