شاید کلئوپاترا 📑

موقعیت های سخت ، تمرینِ واقعی ان .🩵

اینقدر نگران نباش! یک وقت‌هایی همه چیز از هم می‌پاشه تا سر جای درستش قرار بگیره..✨🪽

جای دنج برای درس خوندن، خودش کلی انگیزه می‌ده☕️

این پیام + یک پست مورد علاقتون رو از کانالمون فور کنید و یه پست مشخص کنید ازتون فور کنم.

فقط کسایی که جوینن🩵

📚مطالعه : ۱ـ آسیب مغزی: حداقل یک ساعت ۲ـ زندگی بر روی میسی سیپی: حداقل ۵ صفحه

🏠خانه: جمع کردن لباس ها شستن ظرف ها مرتب کردن پذیرایی مرتب کردن اتاق خواب چرخ کردن گوشت روشن کردن لباسشویی ناهار

☕️🤍🕊

خواهشی دارم از بچه‌هایی که مشاور هستید یا دانشجو، فرض کنید من یه کنکوری هستم که دقیقاً وسط دوراهیِ “موندن و جنگیدن برای یه رشته خاص” یا “رفتن و شروع زندگی و پذیرش واقعیت” گیر کردم بدون کلیشه‌های انگیزشی و نصیحت‌های تکراری، اگر جای من بودید با چه منطقی تصمیم می‌گرفتید؟

چه استایلی🤌💋

چالش𓍯 این پست و این تکست رو فور بزن چنلت ، بیام تو چنلت فوضولی کنم و بگم اگه شخصیت کارتونی بودی چی بودی؟🧘🏻‍♀️💖

چنلتون پابلیک باشه و محتوا راجب خودتون داشته باشین.

اگه چنلتون پرایوته حتما لینکشو ناشناسم بفرستین.✨

بامزههه بوددد

نسخه جدید داره این باگ رو سازماندهی میکنه. 💋

#تجربه_ارزشمند

منم یک چیزی این وسط بگم من اخر ترم ۱۲ پزشکی ام و دقیقا همینی که خودت میگی یک بازه ای زیاد خوندم یک بازه ای کم خوندم یک مدت ول کردم ولی من یک عقیده ای دارم،اونم اینکه اگر الان درس نخونی و سر کار نری شیفت اضافه برنداری وقتی ۴۰ سالت شد به نظرت توان انجامشو داری شیفت زیاد برداری و کار زیاد بکنی؟ یا اگر الان فقط درس بخونی و شیفت برداری به نظرت حوصله تفریح کردن و خرج کردن این پولارو توی ۴۰ سالگی داری؟فکر نکنم جواب جفتشون چیزی به جز خیر باشه، من خیلی روزا شل کردم خیلی روزاهم سفت چسبیدم،و به نظرم تفاوت زیادی بین نمره کم و نمره بیشتر هست،وقتی شیفت میری،توی دانشگاه ما که رزیدنتی همه رشته هاش نداره خیلی وقتا خودتی و خودت،این درس خوندنه خیلی بهت کمک میکنه،چون واقعا بعضی بخش ها فقط خودت باید بدونی کیو بفرستی بره درمانگاه،کیو نگه داری بستری کنی.واسه همین مناسب با زندگی خودت تصمیم بگیر.من توی استاژریم تا تونستم درس خوندم،ولی توی اینترنیم خیلی کمتر وقتشو دارم و بیشتر برای استراحت استفاده اش کردم از طرف دیگه یک چیز دیگه هم اینجا اضافه کنم وقتی رشته هایی رو انتخاب میکنی که مرتبط با خانواده و جون آدمهاست به نظرم انتخاب اولت باید سلامت روان خودت و انتخاب دومت حفظ جون ادما باشه. من گاهی انقدر شیفتا بهم فشار میاورد که ساده ترین چیزها یادم میرفت،اینجوری نه برای خودم خوب بود نه برای بیمارهایی که میان اورژانس و امیدشون اینه که تشخیص مناسبی بدی.در اخر همین دیگه. یکی بالاتر گفت نمیشه تعادل داشت،منم باهاش موافقم. من هر وقت به این فکر میکنم دور از جون یکی از عزیزانم بیان بیمارستان اموزشی،و کسی بالای سرشون بره که تصمیم گرفته فقط بیماری های مهم رو بخونه،چون سالی یکبار با بیماری نادر در ارتباطته واقعا ناراحت میشم،ادم هرچی برای خودش خوشش نمیاد که اتفاق بیوفته برای هم نوع خودشم نمیخواد.وقتی فقط بیماری شایع رو میخونی نمیتونی به اون نادر فکر کنی و مریض میس میشه،من چقدرررر اینو توی رزیدنتها یا حتی اتندها دیدم،حتی برعکسشو دیدم که اول از همه به اون نادر تره که بدتر از همه است فکر کردن،مریض رو نجات دادن، یا باعث شدن بیماری رو مغز بیمار سکلشو بذاره.

میدانی عزيزم... ما دوام نياورديم، فرو پاشيديم. اما آن قدر بازیگران ماهرى بوديم كه اين فروپاشی را از چشم همه پنهان كرديم. روایتی از جدال درون و بيرون انسان؛ صورتى خاموش در ذهنی پر از هياهو

✉️ پیام ناشناس : 💬: میدانی عزيزم... ما دوام نياورديم، فرو پاشيديم. اما آن قدر بازیگران ماهرى بوديم كه اين فروپاشی را از چشم همه پنهان كرديم. روایتی از جدال درون و بيرون انسان؛ صورتى خاموش در ذهنی پر از هياهو https://t.me/Asalselection

💚📗

درک میکنم متاسفانه.

این پست🌸