نیلی‌شرابی|مبینا وفا

دو نسخه ازش آپلود کردم و نمی‌دونم کدومش مناسب‌تره برای آدمای اینستاگرام

من این مسیر کرج-تهران را و این شلوغی بی‌پایان را اصلا این زندگیِ مرده‌ی در ایران را با خیال تو تحمل کردم تو را بهانه‌ی خود کردم و دیگر هر بار در این جوانی فرتوتِ نَزار قبل پرتابِ خودم بین ریل‌های قطار با خیال تو تعلل کردم و با خیال تو شب در تختم خیال می‌کنم که خوشبختم تو کیستی که به شک در یقین این‌که «زنی سرسختم» با خیال تو تامل کردم مبینا وفا @mobinavafaa

زندگی رنگ خیال بر رخ تصویر خواب بود.

[انعکاس نور چراغ ماشین‌ها کف خیابون - بوی زمین خیس] گفته بودم پروپوزالم تصویب شه شیرینی میدم؛ ولی از هفته‌ی پیش که تصویب شد تا امروز، کسی رو ندیده بودم. پس امروز سر کلاس موسیقی شیرینی خوردیم، بارونم میومد، چایی هم داشتیم. بعد از کلاس، نشسته بودم منتظر اسنپ؛[صدای رعد و برق شدید] صدای آکاردئون از پشت در میومد و رو صدای بارون قرار می‌گرفت. نیلوفر داشت والس تهران می‌زد.

از محتوای پیج تو بیزارم از عشق پشت صفحه‌ی این گوشی از این‌که در آن عکس، حواسم به تی‌شرت قرمزی‌ست که می‌پوشی از «پیج» در این مصرع ایرانی از «سین»‌ها به جای تماشایت از گشتن میان «ویو»هایم تا بلکه ببینم شده پیدایت دلتنگ حس واقعی‌ام، یعنی بوسیدن تو در شب و خاموشی لمس کف دست تو به آرامی شب‌گردیِ به جای هم‌آغوشی یا دیدن تو حین چای خوردن یا جوجه‌کبابی به‌جای سوشی یا گریه با تو از سر سرمستی یا خنده با تو تا خود بیهوشی از محتوای پیج تو بیزارم از محتوای پیج تو ممنونم چون عشق در عصری به فنا رفته از عکس تو جاری شده در خونم حالا منم اینجا و خیالاتم در حسرت چای‌‌ای که نمی‌نوشی شعری که برای تو نمی‌خوانم تی‌شرت قرمزی که نمی‌پوشی لعنت به مدرنیته و این گوشی لعنت به مدرنیته و این گوشی مبینا وفا @mobinavafaa

بفرمایید