𝐁𝐚𝐬𝐭𝐞𝐭 | رشد فردی

اول فقط داده داری: چه کسی؟ چه چیزی؟ کِی؟ کجا؟

بعد داده‌ها برات تبدیل به اطلاعات می‌شن و می‌فهمی دقیقاً چه اتفاقی افتاده.

اما وقتی شروع می‌کنی به فهمیدنِ چطور، اطلاعاتت تبدیل به دانش می‌شه.

و مرحله‌ی بالاتر وقتی شروع می‌شه که دیگه فقط نپرسی «چطور؟» و بتونی بپرسی: «چرا؟»

آدم باهوش فقط بیشتر نمی‌دونه؛ ارتباط بین چیزها رو می‌بینه.

و آدم خردمند می‌فهمه کِی، کجا و چرا باید از اون دانسته استفاده کنه.

اگه قبل کنکور همه چنلاتو پاک کردی این لیستو از دست نده، مجموعی از بهتریــن چنـلای تلگـــرام 🤩

💬  از چک کردن این لیست پشیمون نمیشی

اما باستت فقط تصویر یک زن زیبا با سر گربه نبود. تصویر او در طول تاریخ مصر تغییر کرد. در دوره‌های قدیمی‌تر، باستت با ویژگی‌های یک شیر ماده و چهره‌ای خشن‌تر نمایش داده می‌شد؛ الهه‌ای که می‌توانست از انسان‌ها محافظت کند و در برابر تهدید بایستد. بعدها تصویر گربه‌ای آرام‌تر و ظریف‌تر از او رواج پیدا کرد؛ گربه‌ای که با زیورآلات و لباس‌های ظریف به تصویر کشیده می‌شد، اما همچنان جایگاه یک الهه را داشت.. او برای قدرتمند بودن مجبور نبود خشن به نظر برسد. برای زیبا بودن هم مجبور نبود ضعیف باشد. مرکز اصلی پرستش باستت، شهر بوباستیس در دلتای نیل بود؛ جایی که معبد بزرگ او قرار داشت و هزاران مومیایی گربه و تندیس‌های گربه در آن پیدا شده است. باستت فقط الهه‌ی محافظت نبود. او با باروری، زایش، زنان و کودکان هم ارتباط داشت و در جشن‌های مربوط به او، موسیقی، رقص و شادی بخش مهمی از مراسم بود. حتی سیستروم، ساز آیینی مخصوص، یکی از اشیایی است که باستت در بسیاری از تصاویر با آن نمایش داده می‌شود. یعنی زنی که در تصویر باستت می‌بینیم فقط جنگجو نیست. او می‌تواند زیبا باشد، لباس بپوشد، زیورآلات داشته باشد، جشن بگیرد و از زندگی لذت ببرد؛ بدون اینکه از قدرتش چیزی کم شود. و شاید همین‌جا باشد که تصویر باستت برای یک زن امروزی جالب می‌شود. چون خیلی وقت‌ها به زن یاد می‌دهند برای جدی گرفته شدن باید سردتر شود، برای قوی بودن باید خشن‌تر شود و برای مستقل بودن باید تمام بخش‌های ظریف شخصیتش را پنهان کند. باستت چنین تصویری نمی‌دهد. قدرت او در این نیست که همیشه حمله کند؛ در این است که بداند چه چیزی ارزش محافظت دارد و چه زمانی باید پنجه‌هایش را نشان دهد. این همان چیزی است که امروز می‌توانیم به کاریزما نزدیک بدانیم. کاریزما الزاماً پرحرف بودن، مرکز توجه بودن یا تلاش برای تحت‌تأثیر قرار دادن دیگران نیست. گاهی دقیقاً برعکس است؛ اینکه آن‌قدر با خودت راحت باشی که برای گرفتن توجه، مدام خودت را عرضه نکنی. گربه مانند سگ ، دنبال کسی راه نمی‌افتد که دوستش داشته باشد. نگاه می‌کند. انتخاب می‌کند. نزدیک می‌شود اگر بخواهد و فاصله می‌گیرد اگر نخواهد. و همین استقلال، بخشی از جذابیت اوست. زنی که برای جلب توجه حاضر است هر چیزی را تغییر دهد، کنترل حضورش را به دست دیگران داده است. اما زنی که خودش را می‌شناسد، لازم نیست برای جذاب بودن مدام تلاش کند. او می‌تواند لطیف باشد، بدون اینکه در دسترس همه باشد. می‌تواند مهربان باشد، بدون اینکه اجازه‌ی سوءاستفاده بدهد. می‌تواند زیبا باشد، بدون اینکه زیبایی‌اش تنها چیزی باشد که برای ارائه دارد. و می‌تواند آرام باشد، بدون اینکه کسی آرامشش را با ضعف اشتباه بگیرد. شاید به همین دلیل است که تصویر گربه برای باستت انتخاب عجیبی نیست. گربه همزمان می‌تواند زیبا و خطرناک، آرام و آماده، دوست‌داشتنی و مستقل باشد. و اگر بخواهیم این را به زبان امروز ترجمه کنیم، جذبه دقیقاً از همین تضادها ساخته می‌شود؛ لطافت بدون ضعف، زیبایی بدون نیاز، مهربانی بدون بی‌مرزی و قدرت بدون نمایش.

اغواگری از کنترل دیگران شروع نمی‌شود؛ از تسلط بر خودت شروع می‌شود.

زیبایی وقتی قدرتمند می‌شود که تنها دارایی تو نباشد.

من خیلی به «تصمیم درست» اعتقاد ندارم تصمیم میگیرم و بعد کاری میکنم که درست از آب دربیاد