غَرِیْبْ

دوباره از یورش غم ها فرار کردم ؛ به آغوش عکسانت... عزیزِ دلم

-آهی

به عالمی که تظلم وسيلهٔ ضعفاست اگر به ناله نيرزيم سخت بيداد است - ‌بیدل ‌دهلوی | آهیّات

در دو جهان لطیف و خوش هم‌چو امیر ما کجا؟ ابروی او گره نشد گرچه که دید صد خطا - ‌مولوی | آهیّات

زندگی تنها وبال ما نشد ز اقبال عجز نیستی هم بار تکلیفی‌ست تا دوشیم ما - ‌بیدل ‌دهلوی | آهیّات

تنم خستی و دل بستی و اندر بند جان هستی کنون با غير بنشستی و من سر نيز دربازم - ‌اوحدی | آهیّات

جهان مست است نرمی کن که من ایدون شنوده‌ستم که با مستان و دیوانه حلیمی بهتر از تندی - ‌ناصر ‌خسرو | آهیّات

هر جنسْ سوی جنسش زنجیر همی‌درّد من جنس کی‌ام، کاین‌جا در دام گرفتارم؟ - ‌مولوی | آهیّات

تا فنا در هيچ‌جا آرام نتوان يافتن هرچه جز منزل در اين وادی‌ست يک‌سر جاده‌ است - ‌بیدل ‌دهلوی | آهیّات

منم از چشم تو قانع به نگاهی گاهی وز تمنای میانت به خیالی خرسند صد رهم بینی و نادیده کنی، آه از تو! حال من دیدن و این‌گونه تغافل تا چند؟! - ‌هلالی ‌جغتایی | آهیّات

آیینه شدم، زبس که حیران تواَم برهم‌زدهٔ زلف پریشان تواَم خود را از من چرا جدا می‌گیری؟ من عشقم و آمیخته با جان تواَم - ‌محمد ‌قهرمان | آهیّات

🫠

دل اگر روشن شود غفلت نمی‌گنجد به چشم آن‌چه نتوان دید تاریکی است در نور چراغ - ‌بیدل ‌دهلوی | آهیّات

میتونم بگم که از ساعت شش صبح دیروز ، تا همین الان توی فکرم بودی.

-آهی

ز بس گرم است در یادت هوای عالم الفت عرق‌آلوده می‌آید ز دل اشک شرربادم خبر از خود ندارم، لیک در دشت تمنایت دل گم‌گشته‌ای دارم که از من می‌دهد یادم - ‌بیدل ‌دهلوی | آهیّات

هرکه را دیدیم درس وحشت از بر می‌کند مخملِ آفاقْ طفلانِ جنون ‌را مکتب است - ‌بیدل ‌دهلوی | آهیّات

چشمات رو دیدم ؛ باید از هر تار مژه‌ات ، برای تو غزل بگم.

-آهی

جهان به مجلسِ مستانِ بی‌خرد مانَد که در شکنجه بود هر کسی که هشیارست - ‌صائب ‌تبریزی | آهیّات

چراغ خويش به آتش گرفتمی همه وقتی چه آتش‌ است جدايی؟ کز آن بمُرد چراغم! - ‌اوحدی | آهیّات

بهار نازم و کس محرم تماشا نيست به صد خيال يقين شد که من خيال خودم - ‌بیدل ‌دهلوی | آهیّات

بگو آخه دلیل اون اشکای خوشگلت چیه...