واژه‌گردی 🎒

منجمی به خانه در آمد، یکی مرد بیگانه را دید با زن او به هم نشسته. دشنام و سقط گفت و فتنه و آشوب خاست. صاحب‌دلی که بر این واقف بود گفت: تو بر اوج فلک چه دانى چیست که ندانى که در سرایت کیست گلستان، باب چهارم، در فوائد خاموشی

از جهتی میشه به درام گفت: صحبت اضداد. «خلوت دل نیست جای صحبت اضداد» #برسرآنم #واژه‌گردی

قهوه و قهوه‌ای تنهایی دارم قهوه‌ی ادایی دم می‌کنم. بی‌احتیاطی باعث می‌شه جلوی پیرهنم قهوه‌ای بشه. چی؟ قهوه‌ای! تو ذهنم هیچ ارتباطی بین این دو نیست: رنگ قهوه‌ای و نوشیدنی و دونه‌ی قهوه. اولین‌بار رنگ قهوه‌ای رو توی مدادرنگی دیدم و شناختم. این رنگ هیچ ربطی به اون دونه‌ی خوش‌بو و پرانرژی نداشت. قهوه‌خونه هم هرگز تناسبی با این رنگ نداشت و حتی نمی‌دونستم چرا به چای‌خونه می‌گن قهوه‌خونه. زمان ما اینطوری نبود. #واژه‌گردی

نفرین کارآگاه راست کول نقش اصلی فصل اول سریال کارآگاه حقیقی: گاهی راه‌حل دقیقا جلوی چشمته ولی تو هرگز متوجهش نمی‌شی. به این میگن نفرین کارآگاه. «نفرین کارآگاه» وضعیتیه که مهم‌ترین سرنخ یا پاسخ، درست جلوی چشمته اما به‌دلیل درگیری با جزئیات ریز (کوررنگی ذهنی)، پیش‌فرض‌ها و مسیرهای پیچیده‌تر، نمی‌تونی ببینیش. جست‌وجوی افراطی برای کشف حقیقت، گاهی خودِ حقیقتِ آشکارو پنهان می‌کنه. در کل: گاهی آدم انقدر در تحلیل و تفسیر غرق می‌شه که ساده‌ترین و روشن‌ترین واقعیت رو نمی‌بینه. اثر شرلوک هولمز دقیقا برعکس اینه؛ یعنی دیدنِ نشونه‌های مهم در چیزای خیلی عادی و روزمره؛ همون نکاتی که چون خیلی معمولی‌ان، بقیه اصلاً بهشون توجه نمی‌کنن. شرلوک هولمز معروف بود به اینکه از کوچک‌ترین نشونه‌ها (مثل خاک روی کفش، نوع گل، چروک لباس، بوی سیگار، یا سکوت یه نفر) به نتیجه‌های بزرگ می‌رسید. True Detective #واژه‌گردی

عبارت «اقترب الساعه» چقدر کوتاه و کوبنده است. توش صدای دهلِ رستاخیز هست. دام دادام دام دام. #واژه‌گردی

با دخترعموش نشستن، میگه: «سال بعد، ۱۳ تا کتاب درسی داریم، یه دونه هم اضافه کردن به نام: از من تا خدا. قرآن داریم، دینی داریم، از من تا خدا دیگه چه کوفتیه؟!»

«خط خودش جابه‌جا شد.» 👌 @WordTourCh

دو تا موز خورده اومده میگه: «بابا اُوِرموز کردم». #واژه‌گردی #بیش‌مصرفی

اهل مشهده، از اینکه صاحب‌کارشون وسط جنگ کلی جنس ریخته تو مغازه شاکیه، می‌گه: «این چه به خودش اومده». بیشتر حالت امری این عبارت رو شنیده بودم: به خودت بیا.

می‌گه وقتی صدای بمب میاد به بچه‌ها می‌گیم: «دور بود» تا نترسن. می‌گه: صدای هلی‌کوپتر اومد پسرم بدو بدو اومده میگه: مامان نترسم؟! #جنگ

مترجم همزمان بی‌بی‌سی به جزایر سه‌گانه میگه: ابوموسی، تنگ بزرگ، تنگ کوچک 😲😁 🐟 #واژه‌گردی

آقای بازپرس میگه: «محمدرضا زحمت کشیده و قبض توقیف موتور رو دستکاری کرده و برده تحویل لونه زنبور داده... همونجا دستگیرش کردن». من نمی‌دونستم به پارکینگ موتورهای توقیفی می‌گن لونه زنبور! چه برازنده!

بزرگترین پل کابلی ایران تو خوزستان نزدیک ایذه است؛ اسمش: سه بلوطک. پس کی می‌ریم اونوری؟! #واژه‌گردی

من جام جمم ولی چو بشکستم هیییچ تو تلفظ واژه‌ی «ش‌ک‌س‌ت‌ن» به جورایی صدای شکستن میاد. #واژه‌گردی

تو یه مصاحبه‌ای از سیاوش قمیشی پرسیدن استیو مک‌کروم که تنظیم‌کننده‌ی کلی از آهنگات بود چی شد؟ گفت: «اون هم مردی بود که در غبار روزگار گم‌ شد». هنوزم بهترین جواب فلانی چی شد، همینه. آصف بارزی #واژه‌گردی

مامای مرگ همون‌طور که از قبل یه ماما داشتیم که هنگام تولد کمک می‌کرد تا نوزاد راحت به دنیا بیاد، مامای مرگ هم کمک می‌کنه بیمارانی که حال وخیمی دارن و احتمال رفتنشون زیاده، عذاب کمتری بکشن و راحت‌تر از دنیا برن. واقعا یه شغله. یکیشون می‌گفت مرگ شوخی بی‌رحمانه‌ایه. #واژه‌گردی

«دو برابر مرگم مُرده‌ام و نصف زندگی‌ام زندگی نکرده‌ام.» بهرام بیضایی نمایشنامه افرا یا روز می‌گذرد #واژه‌گردی

🔄 همچنان در حال انتقال نوشته‌های کانال جنگی واژه‌گردی به اینجا هستم. از شکیبایی شمایی که اینا رو اونجا خوندید متشکرم. 🪏

دقت کردین جواب بعضی سوالا یه کلمه است: دیگه. امارات: چرا آمریکا می‌زندتون، شما ما رو می‌زنید؟ ایران: دیگه 😏 گاهی هم جواب اینه: دیگه دیگه. تو نوشتار همچین چیزی نداریم. همه‌مون معناشو می‌فهمیم اما قابل ترجمه نیست. #دیگه

این رُب واقعا یکی از چُسونه‌واویلاترین مواد غذاییه. بابا درست حسابی درتو بستم گذاشتمت تو یخچال جای سرد عشق کنی دیگه کپک زدنت چیه؟ مارتین تایـلر واژه چسونه‌واویلا با کاف، دادوهوار و بی‌آبرویی کردن برای گرفتن پول بیشتره. نمی‌تونم بیش از این توضیح بدم دیگه. 🫤 #واژه‌گردی #کــ×ـــونه‌واویلا #bitchuation