اَدِنچیل

من اگر بودم بعد از این همه فضاحت دست از مملکت داری برمی‌داشتم غار نشین میشدم.

داستان همان داستان است، چاه 5 متری و طناب 3 متری... هستی اما کم، جانِ من.

این خونه بی ستونِ عزیز..

زمان می‌بره تا این خونه‌، خونه بشه.

تو دوست داری چی به خورد مغزت بدن مسئله اینه...

تا یه جایی خوابت نمی‌بره؛ از یه جایی به بعد، توی اون تایم کوتاهی که می‌خوابی، انقدر فشار روت هست که صبح با دندون‌دردی که از دندون‌قروچه‌کردن توی خواب بوده، بیدار می‌شی و با جای ناخن‌هات کف دستت مواجه می‌شی؛ و باز هم تنها کسی که زورت بهش رسیده، خودتی؛ حتی توی خواب هم.

شب که خیلی وقتِ هست؛ اما اگر ببوسمت، خورشید طلوع میکند جانِ من.

‎ و من نمیدانم شیون را چه سود؟ وقتی آنکه باید میماند نیست و آنچه باید میساخت ویرانیست و تنها چیزی که ماند؛ تنها قلبی شکستنی‌ست!

کراش جدیدم🌱 @adenchil

غروب جمعه.

خوبم اما خوبِ مجبور.

در زوایای مفردِ انزوا، غریب، من است میانِ تنم.

من خیلی گناه دارم کسکشا اذیتم نکنید.

داستان همان داستان است، چاه 5 متری و طناب 3 متری...

شما هنرو ببین آخههههه🥹

🌱 #مداد

من تو اسباب کشی :)