درباره‌ اَلی

"روابط انسانی با رسم شکل" «یک عموم و خصوص من وجه؛ هیچ دوتای یکسانی نیست منتظر نباش»

«کاش می‌شد از بوها ‏از صداها ‏از جای خالی آدم‌ها ‏برای روزهای دلتنگی ‏عکس گرفت…» ‏

شُکری اِرباش؛ فارسیِ سیامک تقی‌زاده

زندگی

«ما را به خاطر است، ترا گر به یاد نیست»

وحشی بافقی

وقتی مالیده می‌شدم به در و دیوار زندگی و با همه اوصاف حالم از الان بهتر بود گمانم ۲ سال پیش بود

یه خبر بده که بَد نباشه. #احتیاج

"بغل بگیر مرا، احتیاج من بغل است"

جملاتی که خیلی‌هامون این روزا می‌شنویم با تشکر از "نه"‌های محترمانه شما

بله نمی‌گویم ۱۵ سالگی همه مثل برای من است. قطعا بودن از آن‌ها که بیزنس خودشان را داشتند. مهم این است کی بودند؟خانوادشان که بود؟ کجا زندگی می‌کردند؟ چه استعداد‌هایی داشتند؟و ... این سوال‌ها فقط زخم جوان ایرانی را عمیق می‌کند.

نوشته بود:«جوان‌ترین گلزن لیگ نروژ در ۱۵ سالگی. شما در ۱۵ سالگی چه می‌کردید؟» بنده شخصا تابستان یک ماهی با دوچرخه می‌رفتم تا شهر در کارگاه خیاطی بعد به توصیه مادرم نشستم خواندن برای امتحان ورودی مدرسه. همزمان همه‌ کار می‌کردم تا یک تکواندو کار حرفه‌ای باشم. حواسم به جیب بابا بود که ۳ ماه یک بار حقوق می‌گرفت. مراقب لباس کهنه‌های مردم بودم که بشود یک‌سالی حداقل پوشیدشان. و...

کاش نقاش تو اینقدر هنرمند نبود؛

کاظم بهمنی

هنجارشکنی، کودتا، انقلاب، منحصربه‌فرد، تابوشکن،‌ آزادی بیان... این عکس همه این‌ها بود