غُر و غیره.

کاش یه پسر داشتم که می‌تونستم به بهونه‌ی اون ps5 بگیرم.😭

نظر نامحبوبم اینه که کسی که با خشم و نفرت از اکسش یاد می‌کنه و فقط بدِ طرف رو می‌گه صرف نظر از این که آدم ناامنیه، هنوز درگیر اکسشه ولی کسی که با ملایمت و حسن‌ظن از اکسش یاد می‌کنه احتمالا پرونده رابطه قبلیش رو بسته و به یه ثبات نسبی رسیده و امن‌تر به نظر میاد.

اشتراک اسپاتیفای تموم می‌شه و پلی‌لیست تلگرام می‌مونه واست.

الهی شکر که یک‌سال دیگه از عمرمون باهم گذشت عزیزِدلم.

هر دو عالم نکند جای در آغوشم تنگ گر به اندازه‌ی شوقِ تو گشایم بغلی

شوق.

از آدم‌هایی که می‌شه باهاشون درباره "همه‌چیز" حرف زد خوشم میاد.

اولش دلت برای فلانی می‌سوزه بعد چارتا رفتار ازش می‌بینی که می‌فهمی نه، واقعا حقش بوده.

همه‌ی ما در حالت عادی افراد معقول و منطقی‌ای هستیم تا زمانی که یکی طرحواره‌هامون رو انگولک می‌کنه، اون موقع دیگه از کالبد یه انسان بیست و چندساله خارج می‌شیم و به‌طور ناخودآگاه طوری رفتار می‌کنیم که انگار پنج سالمونه. و اگه این اتفاق توی رابطه‌های ما بیافته اینجا دیگه نه شما با یه بزرگسال طرفی، نه طرفت با یه آدم امن.

یکی از چیزایی که توی روابطمون باید حواسمون بهش باشه، تروما‌ها و زخم‌های روحی طرف مقابلمونه که ممکنه از کودکی یا حتی از رابطه قبلیش به‌جا مونده باشه. ساده‌ترین مثالش اینه: مثلا اگه طرف مقابلت طرحواره رهاشدگی داره، نباید کوچک‌ترین رفتار یا حرفی مبنی بر رها کردن اون فرد به میون بیاد.

سکون بیشتر از حرکت خرابی به‌بار میاره.

۱۴تا کتابی که سفارش داده بودم رسید، یک ربع گریه کردم چون احساس کردم به کتاب‌های قدیمیِ خونده‌ نشده‌م احساس ناکافی بودن دادم. این فقط یک ربع از وضعیت روحیم بود.

به قول امیرپارسا؛ من واقعا تعجب می‌کنم وقتی می‌بینم از ملتی آب، هوا، محیط‌زیست، رفاه، اینترنت، آموزش عالی، امید به زندگی و خیلی چیزهای دیگه رو بگیرن و باز اون ملت طرفدار اون دولت باشه.

پاییزِ پرآفتابیه؛ دوسش ندارم.

«مرا جدا شکنی؛ عهد را جدا شکنی.»