Cabin 13

من که می‌دونم امشبم بگم بیاید حرف بزنیم نمیاید

اسکورپیو، بوی یه پول بزرگ/ موقعیت خوب میاد.

باز شب شد باز من حوصله‌م سر رفت

باید اژدها سوار شد اونجا وگرنه نمی‌صرفه اصلا

‌ https://t.me/citorea/30144 🙂‍↔️💘 قربان شمااا

https://t.me/SwearToTheSmilingEyes/41449 خوشحال و شرمنده می‌کنید منو!

درست حس می‌کردم

خودمم خوشحال شدم باهاش

چشمات خوشگل می‌بینه ممنونم

‌ https://t.me/citorea/30138 این خیلی خوشگلهه🥺🥺 خسته نباشیددد

تمام اقیانوس‌ها اشک‌های کسانی‌ است که تلاش کرده‌اند.

هنر به درد آدم‌های زره‌پوش نمی‌خورد؛ در مواجهه با آن باید پوستی نازک داشته باشید. کسی که این چنین باشد، نه فقط به زیبایی، که به همه چیز حساس می‌شود. در جست‌جوی زیبایی بودن یعنی زیستن در ناپایداری.

اگه چیزی خلق می‌کنی، تو یه هنرمندی! تو هنرمندی اگر دنیا رو اون‌طوری که هست نمی‌بینی، اگه از دیوارهای سفید بدت می‌آد! هیچکس نمی‌تونه بگه هنر چیه، هیچکس نمی‌تونه جلوی عشق تو رو بگیره، منتقدها و بدبین‌ها می‌تونن کنترل هر مزخرف دیگه‌ای رو توی این دنیا داشته باشن، اما نمی‌تونن شدت تپش قلبت رو تعیین کنن! هر چی می‌خوای بشو، اما یکی از اون‌ها نشو. نور هنر به اندازه کافی ضعیف و شکننده هست؛ یه آه می‌تونه خاموشش کنه. هنر به رفیق احتیاج داره، باید بدن‌هامون رو سپر باد کنیم، باید دست‌هامون رو سایه‌بان شعله‌ها کنیم، تا وقتی که اون نور خودش قدرتمند بشه، تا وقتی که تبدیل به دوزخ بشه: مهارنشدنی. –فردریک بکمن، دوستان من، ترجمه هادی سالارزهی.

دوسم داریدا