‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

می‌خواست تلاش کنه آدمارو دوست داشته باشه! اما هربار این موجودات یه سر و دو گوش بهش ثابت می‌کردن که ارزششو ندارن و جز نفرت و کینه لایق چیز دیگری نبودن.. وقتی تماشاشون می‌کرد، می‌فهمید چقدر می‌تونن کثیف باشن و پشت این نقاب مهربونشون، یه موجود فوق‌العاده زشت خوابیده که هر لحظه تغییر شکل میده...پس به این نتیجه رسید نمی‌شه دوستشون داشت، غیرممکنه!

از یجایی به بعد ترجیح دادم تو ذهن همه مقصر باشم تا اینکه قانع‌شون کنم.

‌تربیت کردن آدما وظیفه شما نیست! هر کی مطابق استاندارتون رفتار نکرد، هدایتش کنید انتهای راهرو سمت چپ.

شب از خوابیدن فراریم، صبح از بیدار شدن.

تنهایی آدمو بزرگ می‌کنه؛ اونقدر بزرگ که شاید دیگه هیچ‌وقت تو زندگی هیچ‌کس جا نشی.

آدمیزاده دیگه بعضی وقتا خودشم نمی‌دونه چشه!

بدترین حس؟ حالت بده و نمی‌دونی به کی پیام بدی.