᯽حُب᯽
Ir al canal en Telegram
و روزی دیگر خواستنش را به یاد نمیآوری، اما همیشه بخشی از قلبت غمگین است، بیآنکه دلیلش را بدانی... 🌱Fatemeh: @Yass2223bot http://t.me/HidenChat_Bot?start=6884899680 🌱Zahra: http://t.me/HidenChat_Bot?start=8700557625 آرشیو حُب: @arhob2223
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
420
Suscriptores
-624 horas
-127 días
-1730 días
Archivo de publicaciones
420
هر چی بیشتر میگذره بیشتر دلم میخواد ساکت باشم و در مورد هیچی با هیچکس حرف نزنم.....
25 feb, 21:34
420
لحظه هایی تو زندگی هست که هیچکس ازش خبر نداره، حتی امن ترین آدم های زندگیت، لحظه هایی که نه میشه ازش گفت، نه نوشت و نه فراموش کرد.
25 feb, 16:41
420
هرکی منو میبینه میگه چه پرانرژی،چقد موفق،چه خوش ذوق ولی میدونی واقعیت چیه ؟
واقعیت اینه من غرق استرسم ولی نشون نمیدم...
کوچیک ترین موضوعات باعث میشه ساعت ها فکر کنم و اعصابم خورد شه...
احساس سختی و فشار، ناراحتی، بیحوصلگی، اورثینک، و بی اعتمادی داره منو میخوره...
من با يه نخ خيلى نازک به اين دنيا وصلم و در عین حال تلاش میكنم كه اين نخ نازک بريده نشه تا فقط بتونم شرایطمو عادی نشون بدم...
بهتر بگم من تو ظاهر رو پاهام وایسادم،گاهی میخندم و گاهی گریه میکنم...
اما حقیقت اینه که خستم...
میخوام فرار کنم....
میخوام برم گم و گور بشم...
25 feb, 13:35
420
هر بار خواستم با یکی حرف بزنم و بگم خوب نیستم، به خودم اومدم دیدم دارم به حرفاش گوش میدم و آرومش میکنم!
25 feb, 07:10
420
مزاحم شو، روزت رو تعریف کن، غر بزن صدتا پیام بده، من واقعا زندگیت رو دوست دارم و همینطور نوتیفیکیشنهات رو...
25 feb, 06:49
420
- در آخرین نامهاش نوشت :
تو را فراموش نمیکنم . .
اما این که چقدر دوستت داشتم را فراموش میکنم .
و از همان چشمی تو را میبینم که بقیه آدمها میبینند :))!
25 feb, 03:03
420
هزار تا حرفِ قشنگ بلدم بزنم كه دست يه نفرو از باتلاق بگيره بكشه بيرون اما خودم تو همون باتلاق در حال غرق شدنم.
هزار راه بلدم كه حال كسي رو خوب كنه اما حال ِ خودم انگار سر جاش نيست.
انگار تو هر جمعي ميتونم با همه بجوشم اما تنهاي تنهاي تنها باشم. انگار غريق نجاتي م كه تو دريا غرق ميشه.
اينا ترسناكه. اينا زورم نرسيدنه. مشكل من دنيا و اتفاقات مزخرفش نيستن، مشكل من خودمم كه زورم به خودم نميرسه.
اعتمادي كه از خودم به بقيه نشون دادم، خودم به خودم ندارم. انگار همه جوابا رو بلدم اما همه رو غلط مينويسم. انگار كه آدرس درست رو ميدونم اما از كوچه اشتباه ميرم. به بن بست ميرم. ميرم كه ته خيابون گريه م بگيره، شاكي باشم.
انگار همه چشمه ها براي خودم خشكيده و راهي براي رفع اين تشنگي نميشناسم. انگار اتفاق ِ خوبي ميتونم باشم، اما نه براي خودم، نه براي زندگي خودم....!!
24 feb, 17:49
